Alweer de 5e ronde vond plaats op 15 december voor het nog steeds puntloze Moerkapelle. Willen we het dit seizoen nog redden, dan moest er gewonnen worden. Tegenstander Philidor Leiden 2 was op papier geen hoogvlieger en er lagen dus kansen. Zeker toen bleek dat ze hun vast bord 1 speler moesten missen. Aan de andere kant hadden ze inmiddels al wel 3 mp verzameld, dus niets was zeker. Arno Luinenburg opende op bord 8 de score. Op nadrukkelijk eigen verzoek had hij opnieuw wit gekregen en hij beloonde dat door een prima overwinning. Naast hem ging het met Maarten Vroegindeweij ook crescendo. Z’n tegenstander wilde pionverlies voorkomen met een stukoffer, maar dat mocht allemaal niet baten. Daar weer naast speelde Dick Bac met wit een voor hem vertrouwde opening. Langzaam wist hij de druk te verhogen en uiteindelijk leidde dat tot een vol punt. Op bord 5 speelde André met zwart tegen iemand die tot dan toe een 100% score had (3 uit 3). André kwam wat onnauwkerig uit de opening en moest flink in de denktank. Dat deed hij goed, want even later leek hij toch zonder schade de opening doorgekomen te zijn. Uiteindelijk bracht hij de enige remise van de wedstrijd op de borden.

Op bord 4 speelde Wouter Vroegindeweij met wit een wat dubieuze variant. Zwart offert een kwaliteit voor een sterk pionnencentrum. Zwart investeerde veel tijd, maar speelde het helaas voor Wouter erg goed uit en uiteindelijk gaf het sterke pionnencentrum de doorslag. Onze laatste witspeler was Gerard van Ommeren op bord 2. In een gelijke stelling blunderde hij zomaar een pion weg en dat was direct doorslaggevend. Zo stond het met nog twee partijen te gaan 3½-2½. Jesse van Elteren had op bord 3 iets van dreiging, maar de remisemarge in het dubbele toreneindspel leek groot. Arian de Bruijne (bord 1) had vlak voor de tijdnoodfase materiaal buitgemaakt (na een fout door de witspeler) maar koos vervolgens helaas het verkeerde plan en dat kostte hem een kwaliteit. Eindelijk lachtte het geluk ons iets toe want de tegenstander van Jesse zag de matdreiging niet, die redelijk eenvoudig te pareren leek, en na 10 minuten denken zag Jesse het gelukkig wel. De winst was binnen: 4½-2½. Vervolgens duurde het nog een hele tijd voordat de laatste wedstrijd klaar was. Arian stond lastig, maar had met 3 pionnen tegen 1 pion wel kansen ondanks de kwaliteit achter. Wits speelde het echter heel goed en Arian was niet echt zuinig op z’n pionnen. Ondanks tegenkansen tot vlak voor het eind moest Arian zich toch gewonnen geven.

Ondanks de overwinning zat het nog steeds niet echt mee. Met name aan de top borden werd er te weinig bereikt. Dankzij 3½ punt op de laatste 4 borden kwam de overwinning er toch. En dat telt. We leven nog en er zijn nog 4 wedstrijden te gaan. 16 februari 2013 staat de volgende wedstrijd op het programma tegen het Belgisch gekleurde Bergen op Zoom, een sterk team dat niet zo sterk startte, maar in deze ronde wel een goede overwinnnig behaalde. Dat wordt dus moeilijk, maar niets is onmogelijk.

Zaterdag 24 november stond de 4e ronde tegen De Giessen en Linge op het programma. De naam zegt het al bijna, een fusieclub die als thuisbasis het oerhollandse Giessenburg heeft gekozen, waar het geen probleem is als de viskraam midden op de staart staat en zo het doorgaande verkeer blokkeert. Sterker nog, het blijkt dat de spelers uit het hele land komen en zelfs nog verder, maar daarover later meer. Helaas moesten we 2 basisspelers missen. Jesse van Elteren en André Nieuwlaat, vorige ronde beide nog goed voor een vol punt, waren verhinderd. Aan een verzoek tot vooruit spelen kon en wilde de tegenstander geen gehoor geven, mede vanwege eerder genoemde reden dat spelers van heinde en verre komen. Achteraf hadden ze het beter wel kunnen doen, want vlak voor de wedstrijd hadden ze toch wat uitvallers, onder andere de teamleider die vanuit België in de mist in een kettingbotsing verzeild raakte. Hij had ook het reglement bij zich, zo moesten we zonder reglement de wedstrijd spelen. Zoals het betaamt hebben we dat ook helemaal niet nodig gehad.

Onze invallers waren Arno Luinenburg en Christiaan Noorland die debuteerde in de KNSB. Met name aan de topborden had de tegenstander een aanzienlijk ratingoverwicht. Nadat de wedstrijd begonnen was ging het al snel fout bij Wouter Vroegindeweij op bord 2. Hij speelde een wat provocatieve zet  en dat werd hard afgestraft. Wit speelde heel scherp en onder druk maakte Wouter fout op fout en zo stond Moerkapelle al snel op een 1-0 achterstand. Ook naast Wouter ging het bij Hugo van Elteren niet helemaal goed. Hij kwam in een variant die hij minder goed kende en de kracht van de gefianchetteerde zwarte loper kostte hem een dame tegen een toren. Ook de koning stond op de tocht en na enig tegenspartelen moest hij ook  opgeven. Dick Bac daarentegen had op bord 6 niet veel moeite tegen een invaller zo later bleek. Hij stond een gezellig stuk voor en kon zonder problemen na hartelust aanvallen. Eén zet voor de mat gaf hij op: 2-1. Ondanks de achterstand leken er wel wat kansjes op meer. Zo speelde op bord 1 Arian de Bruijne wel een puike partij. Hij kwam zelfs een pionnetje voor en zijn tegenstander moest met de koning in het midden blijven. Zijn tegenstander moest vol in de denktank, maar dat deed hij dan wel goed en creëerde lastige tegenkansen. Gerard van Ommeren, dit keer met zwart op 4, was scherp, maar ook zijn tegenstander speelde goed. Wit had iets van druk, maar moest oppassen. Maarten Vroegindeweij, dit keer helemaal opgeschoven naar bord 5 had een solide stelling, waarbij hij ietsje beter leek te staan. Ook de invallers op bord 7 (Arno Luinenburg) en Christiaan Noorland op bord 8 gingen ervoor. Hoewel de stelling daar nog niet aanleiding voor gaf, speelden ze vol vertrouwen. Het was duidelijk dat daar de punten vandaan moest komen.

Bij Maarten Vroegindeweij viel de volgende beslissing. Het was lastig voor Maarten voortgang te boeken. Helaas liet hij zijn beide lopers afruilen en toen was het lastig. Eerder dit jaar had Maarten in Dieren van de zelfde tegenstander in gelijke stelling door één slechte zet verloren en zover wilde hij het nu niet laten komen. Remise het resultaat. Dan onze KNSB debutant, Christiaan Noorland, hij speelde scherp en won een geïsoleerde pion. Wel bleef het een scherpe stelling. Over en weer werd er met stukken gesmeten en tussendoor moest er ook nog op matcombinaties gelet worden. Christiaan kwam een stuk voor en een paar keer wilde zijn tegenstander hem niet terugwinnen, tja dan wordt het makkelijk, zeker als zijn tegenstander vrij onverwacht vroeg al opgaf. Het stond weer gelijk: 2½-2½. De overige partijen leken een kans op 4-4 te bieden, ons eerste matchpuntje. Bij Arian stond het nog wild west hoewel zijn tegenstander steeds meer dreigingen kreeg. Gerard had 3 aaneengesloten pionnen tegen 3 losse pionnen bij zijn tegenstander met beide een loper en een paard en Arno is altijd wel in voor een eindspeltruc en hij ging er ook echt voor. Helaas werd Arian toch geflest. Volgens eigen zeggen liet hij de zwarte toren de stelling binnenkomen en daardoor moest hij de dame geven. Wel kreeg hij daar een toren en loper voor terug, maar zijn koning stond te onveilig en na de tijdnoodfase kon hij mat niet meer voorkomen. Inmiddels had ook bij Gerard de tijdnood plaatsgevonden. Dat leidde tot een stelling waarin Gerard niet meer dan remise kon maken: 4-3. Dat betekende dat het punt van Arno moest komen en zijn tegenstander wist dat hij de winnende remise kon maken. Vlak na de tijdnood leek zwart zelfs iets beter te staan. Maar hij speelde op safe en deed dat goed. Arno kon nog wel het initiatief mooi overnemen, maar het was net niet genoeg voor de overwinning. De randpion kon wel buitgemaakt worden, maar dat was door zwart vrij eenvoudig te verdedigen. Helaas dus hier een remise ondanks het goede en ondernemende spel van Arno. Hij heeft het echt geprobeerd met alle risico’s vandien. Helaas dus nu voor de tweede keer op rij een nipte nederlaag. Aan onze invallers heeft het niet gelegen, de topborden kwamen gewoonweg tekort, de één wat meer dan de ander maar het resulteerde wel in een 3-0 op de eerste drie borden en dat was helaas niet meer te compenseren. Zo wordt Moerkapelle vaster op de laatste plaats gedrukt en lijkt behoud na vier wedstrijden al een bijna onmogelijke klus te worden. Straks worden we nog het Volendam van de RSB. Maar goed: wonden likken en volgende keer tegen Philidor Leiden 2 er vol tegenaan.

Op de eerste zaterdag van november was het zover: onze eerste wedstrijd in Tropica. Na vele jaren trouwe dienst bij Op Moer hebben we nu een eigen onderkomen. Hier hebben al vele schakers de handen uit de mouwen gestoken en vandaag konden we de boel inwijden!

Onze eerste tegenstander in het nieuwe clubgebouw was Charlois Europoort. Omdat Arian ons al vrij gemakkelijk op 1-0 had gezet waren er nog zeven partijen te spelen en begonnen we met een voorsprong.

Op bord 4 speelde Jesse tegen Cor de Wit een interessante partij. Vrij snel kwam hij twee pionnen voor, maar daar stond actief spel voor zwart tegenover. Cor misrekende zich in de aanval waardoor Jesse vrij gemakkelijk af kon wikkelen naar een gewonnen eindspel. Leuke partij, en: 2-0!

Vervolgens speelde Wouter een remisepartij tegen Peter Kemner. Wouter speelde een stelling die hem eigenlijk niet zo lag, maar er was niet veel aan de hand. Gezien de voorsprong besloot hij tot een gezonde remise.

Ook André liet een punt aantekenen. Hij stond in eerste instantie slecht, maar doordat de tegenstander een pion sloeg kreeg André een geweldige koningsaanval. Deze sloeg door en zo stond het ineens 3,5-0,5.

Nog 1 punt nodig dus voor de winst. Hugo stond een pion achter in een eindspel dat houdbaar leek, Gerard had een zeer spannende stelling met wederzijdse tijdnood, Dick stond gewonnen en Maarten had een gelijk eindspel op het bord.

Toen pakten donkere wolken zich boven Tropica samen. Dick gaf de winst uit handen tijdens enorme tijdnood van z’n tegenstander. Na de tijdnood kon Dick geen vin meer verroeren en al snel was het uit. Quote van Dick: ‘ik heb het vreselijk laten lopen, verschikkelijk’.

Hugo stond iets meer onder druk en Gerard had een T vs LP en beiden twee pionnen eindspel op het bord. Maarten gaf daarna een half punt weg in het eindspel. Zonde, maarja hoort er soms bij…

De tegenstander van Hugo zette hem steeds meer onder druk en Hugo vond geen remisevariant. Gerard probeerde het nog door zijn toren tegen twee pionnen te offeren, waardoor zijn tegenstander mocht laten zien hoe je mat moet zetten met paard en loper. De tegenstander bleek een componistenkampioen, dus had hier weinig moeite mee.

Met 0 punten in de laatste 4 partijen hebben we dus nipt verloren met 3,5-4,5. Jammer, want er had meer in gezeten. Enige lichtpuntje is Tropica met de keet die zich prima hebben bewezen. Volgende keer beter!

Zelden zal Moerkapelle 1 zo kansloos geweest zijn als op zaterdag 6 oktober tegen Santpoort in de tweede ronde van de 3e klasse E van de KNSB. Dat het geen makkelijke middag zou worden stond al van tevoren vast. Doordat Dick Bac vanwege heuglijke familieomstandigheden verstek moest laten gaan, viel Arno Luinenburg in op zijn plek.

De opstelling van de gasten was zeer verrassend. De 3 ratingsterksten speelden op de borden 5 (2188), bord 7 (IM Piet Peelen, 2360) en bord 8 (2229). Omdat Moerkapelle toch een vrij homogeen team heeft volgens Santpoort, vonden ze dat ze de boel wel wat door elkaar konden husselen. Zo moesten onze jongens aan die borden het tegen een enorm ratingoverwicht opnemen met als absolute uitschieter André Nieuwlaat op bord 7 met meer dan 450 ratingpunten verschil. Wat hier nu de lol van is, mag Joost weten, maar het is niet verboden, dus zo geschiedde.

Dan over de wedstrijd. De laatste vier borden leverden niet geheel onverwacht een nul op. Eervolle vermeldingen voor de witspelers. Arian de Bruijne kwam een kwaliteit tegen een pion voor, minimaal remise leek het resultaat, maar helaas kon hij de oprukkende pionnen niet stoppen. Ook Maarten Vroegindeweij speelde op bord 8 een puike partij en pas in de allerlaatste tijdnood (hij had nog 1 sec over) deed hij een mindere zet en moest helaas capituleren. Op de eerste 4 borden scoorden de gebroeders van Elteren een remise. Hugo mocht op bord 3 met zwart hier best tevreden over zijn. Hij kwam geen moment in de problemen en mocht het remiseaanbod van zijn tegenstander aannemen, want een spannende wedstrijd zou het toch niet worden. Jesse kwam op 4 een pionnetje achter en speelde dus niet helemaal lekker. Blijkbaar wel ingewikkeld genoeg en zijn tegenstander nam in tijdnood het al eerder gememoreerde remiseaanbod aan. Gerard van Ommeren kon de tot nu toe uitmuntende vorm op bord 1 geen vervolg geven. Hij kwam helemaal niet lekker uit de opening en ging een iets minder eindspel in. Daar dacht hij nog wel remisekansen te hebben, maar een blunder(tje) deed die hoop vervliegen. Naast hem verging het Wouter Vroegindeweij al niet veel beter. Hij kwam terecht in een variant die de zwartspeler veel beter kende. In een scherpe stelling kon zwart combineren en twee pionnen buitmaken. Het witte spel was direct kansloos en zo kwam de uiteindelijke 1-7 op het bord. Jammer dat Moerkapelle aan de topborden de op papier minder sterke  spelers (t.o.v. de laatste borden) niet wat beter partij heeft kunnen geven (op Hugo na dan).

Een zware nederlaag, waarbij het hier en daar niet meezat, maar Santpoort was klassen beter en scherper. Geen schande om van zo’n team te verliezen. Wel jammer dat we onze afscheidswedstrijd in Op Moer niet wat mooier hadden kunnen laten verlopen. Zodoende is Moerkapelle direct in zwaar weer beland, want concurrenten pakken wel punten. Helaas nog maar 1 overwinning in 16 partijen en een handvol remises. Werk aan de winkel. Ruggen rechten, koppen omhoog en volgende keer knallen als Charlois Europoort 3 op bezoek komt. Onze eerste wedstrijd in ons nieuwe gebouw Tropica. Laten we ons debuut daar dan maar wel een succesvol verloop geven!

Na de promotie vorig jaar mocht Moerkapelle weer lekker op zaterdag in de landelijke competitie van de KNSB spelen. Dit seizoen een klasse die zich in het westen van het land uitstrekt van Zaanstad tot Bergen op Zoom. Eerst een uitwedstrijd tegen Boven IJ uit Amsterdam Noord. Dit team was vorig jaar gedegradeerd uit de tweede klasse. Een team dat gemiddeld ook 100 ratingpunten  beter is. Geen gemakkelijke opgave, maar we zullen toch dit soort wedstrijden moeten winnen of gelijkspelen om erin te blijven.

Het lastige is dat het wedstrijdritme nog niet echt in orde is, maar dat geld waarschijnlijk ook voor de tegenstander. Overall was het een spannende match en de beslissingen lieten lang op zich wachten. Helaas kwamen we op achterstand. Hugo van Elteren kwam op 3 met wit aanvankelijk goed uit de opening. Op een gegeven moment kon hij kiezen uit een eeuwig schaak variant door de tegenstander of een aanvalsoffer. Hij koos voor het laatste maar had iets over het hoofd gezien. Hij dacht een toren+stuk voor de dame te moeten geven, maar het werd een toren en twee stukken. Dat is teveel en hij moest opgeven. Het werd ook nog eens 2-0. Arian de Bruijne heeft de juiste vorm nog niet te pakken. In een rustige opening met zwart op bord 6, misrekende hij zich en moest ook het hoofd buigen. Tegen de tiijdnoodfase werden een aantal partijen snel achter elkaar beslist. Wouter Vroegindeweij met zwart op bord 4 en zijn tegenstander – die overig heel snel speelde – deden eigenlijk een wedstrijdje wie het meest wilde offeren. Eerst deed wit voor enige tijd een pion in de aanbieding, later gaf Wouter materiaal en dit alles voor de aanval. Het kan niet anders dan dat er wederzijds ook wel wat foutjes worden gemaakt en vaak is het zo dat degene die de laatste fout maakt verliest. Het verschil in materiaal  liep zelfs op tot een toren achterstand voor zwart. Maar gek genoeg had Wouter nog voldoende spel en won de toren terug. Uiteindelijk kon hij afwikkelen naar een pionneneindspel met een a-pion voor wit en een a en b pion voor Wouter. Bij de analyse leek het er toch sterk op dat het theoretisch remise moest zijn, maar wit kon achter het bord het juiste plan niet vinden: 2-1. Maarten Vroegindeweij maakte zijn rentree in het eerste en speelde met zwart op 8 een degelijke remise. De pionnenstelling was in het midden en op de koningsvleugel dichtgeschoven en zo was er voor beide partijen geen doorkomen. Het was niet de dag voor de familie van Elteren. Jesse kwam na een onnauwkeurigheid in de opening al snel in een moeilijke stelling terecht. Hij verweerde zich manhaftig, maar moest toch het punt aan de tegenstander laten.  Naast hem speelde Gerard van Ommeren op boord 1 tegen de verreweg sterkste tegenstander van Boven IJ. Maar Gerard is het seizoen juist wel in de juiste vorm begonnen. In stellingen die hem liggen wist hij zich te manouvreren en met lopers van ongelijke kleur is het niet zo erg als je een pionnetje minder hebt. Het was en bleef remise en zo stond het 4-2. Maar er was nog hoop. Zowel Dick Bac (op bord 5 met een pion meer) en André Nieuwlaat (op bord 7 met een kwaliteit voor) stonden beter. Maar helaas tussen beter staan en winnen zit nog wel een verschil. André kon er niet doorheen komen en Dick wist z’n pion voorsprong om te toveren tot een pion achterstand dat in een toreneindspel door zijn tegenstander bekwaam tot winst werd geleid. Tja, en dan is het toch nog een forse uitslag: 5½-2½.

Kortom het was weer heerlijk om op zaterdag te schaken en weer eens echt de tijd te hebben. Helaas was het resultaat minder. We moeten iets doen aan de scherpte en wie weet gaan we dan punten pakken.

Op vrijdag 20 april stond na twee maanden de laatste wedstrijd in de promotieklasse RSB op het programma voor Moerkapelle 1. Moerkapelle 1 is al glansrijk kampioen, maar konden we tegen het sterke Rokado de 100% handhaven. Nee, dus. Op de eerste 4 borden werd tegen sterke tegenstand welgeteld 0 punten behaald. Waarschijnlijk nooit eerder vertoond. Nodig was het allemaal niet, maar geldt dat niet altijd bij een nederlaag? Extreem wel. Geen beste beurt voor Gerard van Ommeren, Jesse van Elteren, Wouter Vroegindeweij en Hugo van Elteren. Scherpte en overtuiging ontbrak op de beslissende momenten. Zo had Wouter ‘va banque spel’ van zijn tegenstander meerdere malen kunnen en moeten afstraffen en had Hugo niet veel te lang moeten nadenken. Gelukkig behaalden de laatste 4 borden nog 3½ punt. Niet genoeg voor de overwinning, maar hiermee hebben we onze sportieve plicht in ieder geval niet verzaakt. Arian de Bruijne wist met moeite een eindspel remise te houden. Dick Bac en Arno hadden niet al teveel moeite met hun tegenstanders. Man of the match (voor Moerkapelle dan) was invaller Kevin Bakker. Hij scoorde zijn eerste volle punt in Moerkapelle 1. In tijdnood met al een prettige stelling, kon wit materiaalverlies en vervolgens mat niet meer voorkomen. Hij was als laatste klaar en zorgde zo voor een mooie voortzetting van de uitstekende vorm die hij ook etaleerde in het Paastoernooi.

Jammer dat we de reeks niet zonder puntverlies hebben kunnen voltooien, maar we mogen best trots zijn op dit seizoen. Shah Mata, dat woensdag al nipt won van SO Rotterdam 2,  was afhankelijk van deze uitslag en promoveren als nummer 2. De topborden zijn weer terug op aarde en dat heben we volgend jaar in de 3e klasse KNSB hard nodig.

Op maandagavond 27 februari speelde het eerste team van Moerkapelle al haar 7e ronde in de promotieklasse van de RSB. Voorjaarsvakantie of niet, er moest geschaakt worden. Geen probleem, want alleen Jesse van Elteren die Nepal aan het verkennen is, moest verstek laten gaan. Christiaan Nooorland die zowel intern als extern (8½ uit 9!) een uitstekend seizoen kent, was een prima invaller. En niks eredivisie-achtige toestanden, Moerkapelle toont zich, qua resultaten, een stabiele koploper zonder puntverlies en met een straatlengte voorsprong aan bordpunten. Kenners hadden al uitgerekend dat een 4-4 al genoeg was voor het kampioenschap, en dat één ronde voor het einde. Maar natuurlijk spelen we ervoor, hoewel de laatste ronde het sterke Rokado als tegenstander naar Moerkapelle komt en eerlijk gezegd wil je het daar niet op aan laten komen. Edoch, het was weer een opmerkelijke avond vol strijd en blunders!

Laten we maar direct met de eerste blunder beginnen. Op bord 8 miste Christiaan Noorland, geheel tegen zijn gewoonte in, een bekende truc: Da4+ en de ongedekte loper op g4 hangt. Na 5 zetten een vol stuk achter, tja dat wordt geen leuke avond. Christiaan probeerder en nog wel wat van te maken, maat een vol stuk is toch wel heel veel en al snel kwam Messemaker 1847 2 met 1-0 voor. Erg jammer voor Chris, maar dit overkomt iedereen wel eens. Verder werd er op alle borden flink gestreden. Het was helemaal niet zo dat duidelijk was welke kant het op zou gaan: hier en daar stond Moerkapelle wat beter, maar op enkele borden ook echt niet. Arian de Bruijne speelde op bord 5 zo’n partij waarin hij al snel lekker stond. Om de één of andere reden koos zwart ervoor om de geslagen d5-pion in een Skandinaviër niet terug te pakken. Hij had er eigenlijk geen compensatie voor en werd zo door Arian weggeschoven. Kortom de stand was weer gelijk. De volgende beslissing viel op het bord van één van onze topscorers, André Nieuwlaat, dit keer op 7. Hij kwam wel een pion voor in een voor hem kenmerkende opening, maar het plan was lastig. Overigens viel op dat de meeste Messemaker-spelers rondom dat tijdstip een tijdvoorsprong hadden. Gek genoeg keerde zich dat ook weer om richting de slotfase. Maar goed, zwart koos een verkeerde opzet en André was er als de kippen bij oom een betere stelling en vervolgens de winst binnen te halen: 1-2. Inmiddels waren we al aardig richting de tijdnoodfase. Wouter Vroegindeweij had een lastige avond. In de opening ging iets niet goed en dat kostte hem zomaar een pion. Zwart speelde vrij snel, maar ook erg goed. Alle tegenkansen leken langzamerhand door aktief spel ontmaskerd te worden, totdat Wouter plot op h4 een pion pakte dat de partij leek te kantelen. Zwart ging in de denktank en wilde waarschijnlijk meer dan remise, maar kreeg de deksel op de neus. Plots kreeg Wouter een kans en met een dubbeltorenoffer, dat wel de dame opleverde, keerde de partij. Mat binnen enkele zetten was onvermijdelijk. Een overwinning die er in 90% van de partij niet inzat, bracht Moerkapelle opeens op een riante voorsprong: 1-3. Inmiddels een bekend verhaal voor wie de verslagen doorleest. Gerard van Ommeren, dit keer op bord 1, vroeg of het goed was of hij remise mocht aanbieden. Gezien de andere borden, leek dat geen slecht idee. Hij deed een zet, maar bood toch geen remise aan. Misschien omdat de tegenstander snel zette, maar  dat was geen al te beste zet van zwart. Gerard kon met de loper een toren pennen die minimaal een kwaliteit zou opleveren. Gerard deed het echter heel mooi, liet de kwaliteit instaan en creëerde veel extra dreigingen. Uiteindelijk werd dat zwart teveel en in tijdnood ging hij de bietenbrug op: 1-4.  Dan Dick Bac, voor de verandering eens op 4 met zwart. Mede topscorer André Nieuwlaat had zijn 100% score weten te behouden, dus er stond veel op stapel. Dick speelde karakteristiek, dat uiteindelijk resulteerde  in een asymmetrische stelling: wit had een loper 3 pionnen op de damevleugel en één op de koningsvleugel. Dick had een paard, 3 pionnen op de koningsvleugel (waaronder een dubbelpion) en één op de damevleugel. Het lukte Dick niet het ingewikkeld genoeg te houden en na afruil van de stukken werd met nog 3 seconden voor wit tot remise besloten. Qua stelling stond wit gewonnen, aan de andere kant moest hij nog wel in 3 seconden 3 zwarte pionnen slaan. Waarschijnlijk was hem dat wel gelukt, maar matzetten zeker niet meer. Maar niet ingewikkeld doen verder, want Dick zorgde zo voor de twee matchpunten en het zekere kampioenschap: 1½-4½.  Dan de tweede grote zwarte bladzijde van de avond voor Moerkapelle. Want wat speelde Hugo van Elteren een dijk van een partij aan bord 2. Wit werd helemaal ingesnoerd. Dramatisch genoeg miste Hugo zelfs mat in één. Vervolgens gaf hij in tijdnood, waar zijn tegenstander overigens nog iets minder tijd had, eerst materiaal weg en vervolgens liet hij zich matzetten op g5. Als er één deze avond meer verdiend had, was het Hugo wel. Waar op andere borden de Moerkapelse speler de Gouwenaar kon trucen, was Hugo zelf de pineut: 2½-4½.  Tot slot Boudewijn Weijermars, hij speelde een dolkomische partij. Hij kreeg eerst twee stukken voor een toren en een pion, maar warempel, voor de tweede keer achter elkaar gaf hij een stuk weg. Dat zag er niet best uit, maar het is pas over als…, want in tijdnood deed zijn tegenstander een volle toren cadeau. Tja die kans moet je Boudewijn niet geven en nu maakte hij het gedecideerd af. Zo won hij voor de tweede keer na een stuk te hebben achtergestaan, laten we daar maar geen gewoonte van maken. Desalniettemin opnieuw een ruime overwinning met 2½-5½ en een overtuigend kampioenschap. Geen enkel puntverlies tot nu toe en laten we dat in de laatste ronde maar vooral zo houden, hoewel het er voor ons inmiddels niet meer toe doet.  Ik ben best trots op dit team, dat elke wedstrijd tot op het eind scherp was en een goede teamgeest kende. Veel spelers behalen forse overscores met als speciale vermelding André Nieuwlaat met 5 uit 5 en Dick Bac met 5½ uit 6. Volgend jaar KNSB (niet weer Zeeland!): we zien er naar uit.

Moerkapelle speelde op papier vrijdagavond 10 februari één van de toppers in de promotieklasse RSB. SO Rotterdam 2 is een sterk team dat eveneens vorig jaar degradeerde uit de KNSB. Echter in de vorige ronde leden ze een onverwachte nederlaag tegen Messemaker 1847 2, mede dankzij de afwezigheid van 3 topspelers. Moerkapelle had nog alles gewonnen, dus een sterk SO Rotterdam 2 werd verwacht. Groot was dan ook de verbazing dat het team uit Rotterdam met 5(!) invallers aantrad. Des te opmerkelijker omdat een Moerkapels verzoek tot het vooruit spelen van André Nieuwlaat niet gehonoreerd werd. Vooruit spelen op de woensdag ervoor kon volgens de teamleider van SO Rotterdam 2 alleen als Moerkapelle met 2 man zou willen vooruit spelen. Een opmerkelijk verzoek. Mede omdat er al twee weken duwen en trekken om een reactie aan vooraf ging, zijn we verder niet op dit soort grappen ingegaan. Dit leidde ertoe dat Christiaan Noorland, die het extern in het tweede en het viertal uitzonderlijk goed doet met 7 uit 7, zijn debuut in Moerkapelle 1 mocht maken. Door deze opstellingen waren de teams op rating aan elkaar gewaagd. SO Rotterdam had gemiddeld 10 puntjes meer.

Na een uur of anderhalf opende Christiaan Noorland dan ook de score. Met zwart was hij weliswaar met een geïsoleerde pion te komen zitten, maar de stelling leek aardig in evenwicht. Een remiseaanbod van zijn tegenstander was wellicht wat verrassend en Christiaan kon zijn debuut zo bekronen met een mooi halfje. Vlak daarna ging er op wat Moerkapelse borden behoorlijk wat mis. Boudewijn Weijermars liet zich een stuk ontfutselen, na eerst in een scherpe opening prima een pion buitgemaakt te hebben. Hugo van Elteren had het moeilijk tegen good old John van Baarle op bord 2. De opening kantelde naar iets Siciliaans en Hugo speelde g3, maar koos er daarna toch voor de witte loper naar d3 te spelen om pion c4 te kunnen blijven dekken. Later voelde hij zich gedwongen een kwaliteit te geven, maar John kan natuurlijk wel schaken, dus dat zag er niet best uit. Daarnaast speelde Arian de Bruijne op bord 1. Hij boekte afgelopen maandag als enige een prima overwinning in de RSB bekerwedstrijd tegen Messemaker 1847. Arian speelde heel snel en zijn tegenstander dacht lang na. Mede daardoor maakte Arian een fout en de toren op a8 ging eraf ten koste van een stuk. De enige hoop was eigenlijk de enorme tijdvoorsprong. Moerkapelle kon daar eigenlijk niet veel tegenover stellen. De enige die echt beter stond was Wouter Vroegindeweij op bord 4. Zijn tegenstander dacht extreem lang na in de opening, zonder daar overigens een goede stelling aan over te houden. Wouter kon zich natuurlijk ontwikkelen, terwijl zijn tegenstander met zowel paard als dame wat onnodig heen en weer ging.

Maar zoals wel vaker dit seizoen kantelde de wedstrijd en hoe. Eerst kwamen we nog wel op achterstand omdat Hugo van Elteren het inderdaad niet kon bolwerken op bord 2. Zijn broer Jesse van Elteren bracht de stand weer op gelijke hoogte. Op bord 5 speelde hij een prima partij maar tot het eindspel zag het er redelijk remiseachtig uit. Maar eindspelen horen er ook bij en dat deed Jesse veel beter dan zijn tegenstander en zo zette hij de 1½-1½ op de borden. Zowaar kon Boudewijn Weijermars Moerkapelle op voorsprong zetten. Hij stond toch een stuk achter, dat klopt, maar de tegenstander was zo aardig een toren in de aanbieding te doen en Boudewijn is de beroerdste niet. Een onverwachte omwenteling. Arian de Bruijne moet ergens stevig verloren hebben gestaan, maar uiteindelijk kreeg hij een pionneneindspel op het bord met voor hem een dame en de tegenstander 2 torens. De tegenstander had nog maar een minuut over. Er zat echter geen winst meer in voor e partijen, dus remise was het resultaat. Dat was ook wel een meevallertje. Wouter Vroegindeweij was de volgende. In de opening won hij een stuk en de tijdvoorsprong was enorm. Zwart moest nu snel spelen en gek genoeg dat hij dat veel beter dan de zetten ervoor. Wouter kon wel wat stukken afruilen en wat pionnen buitmaken. Toen de winst eenvoudig leek, liet hij de zwart koning aan een soort zegetocht beginnen, die de pionnenvoorsprong deed slinken en opeens dreigde een soort remisestelling met toren+paard tegen toren. Mede door de extreme tijdnood, kwam het zover uiteindelijk niet. Nadat zwarts laatste pion werd buitgemaakt resteerde een winnende stelling want wit had er nog eentje over. Zover kwam het allen niet meer want zwart was inmiddels door zijn tijd heen. Het eerste matchpunt was zo binnen 4-2. Dick Bac is onze topscorer – overigens samen met André Nieuwlaat maar die kon door afwezigheid geen gelijke tred houden – en wat doen mensen die in de flow zitten: gewoon doorgaan. Hij kreeg vanuit de opening een stelling op het bord die hem wel ligt. Stapje voor stapje kwam hij iets beter te staan. Dick won een pion en later in het eindspel nog één. Appeltje, eitje en zo kroonde Dick zichzelf tot matchwinner en behield zijn 100% score met 5 uit 5. Gerard van Ommeren maakte het feest helemaal compleet. In een lang gelijkopgaande partij kon hij zijn tegenstander opzadelen met een dubbelpion waar hij in het eindspel last van kreeg. Gerard kon een pionmeerderheid op de koningsvleugel uitbuiten door deze af te ruilen tegen de witte maar wel ten koste van het verlies van de twee damevleugelpionnen. In uiterste tijdnood met een kleine tijdvoorsprong voor Gerard speelde hij dat onverbiddelijk uit. Zo kennen we Gerard ook. Resultaat: een glorieuze 6-2 overwinning.

Met nog twee wedstrijden te gaan heeft Moerkapelle 1 nog steeds een 100% score en ook een zeer goede bordpuntenscore. De nummers 2 (Shah Mata, waar we al met 5½-2½ van gewonnen hebben) en 3 (het op rating sterkste team, Rokado, moeten we in de laatste ronde tegen) hebben al 3 verliespunten en een minder goede bordpuntenscore. Dit betekent dat we in de volgende ronde uit tegen Messemaker 1847 2 het kampioensschap binnen bereik hebben. Ik zal niet zeggen: wie had dat verwacht, want vooraf zagen we ons als één van de kampioenskandidaten. Maar dat het zo lekker zou gaan, dat hadden we alleen durven dromen.

Diep in Rotterdam Zuid speelde Moerkapelle op vrijdag de 13e als koploper tegen de nummer laatst: Charlois Europoort 4. Het voorgevoel was niet best. Het kwartje moest toch eens de andere kant opvallen. Maar eerst de tegenstander. Charlois Europoort is de laatste jaren booming business. Drie teams spelen inmiddels in de KNSB en CE 4 speelt dus promotieklasse. Leuk wetenwaardigheidje is dat Moerkapelle 1 in het debuutjaar eind jaren 70 in de 4e klasse RSB aantrad tegen Charlois Europoort 10! Waar zijn die tijden gebleven?

Maar terug naar de realiteit. We begonnen de avond met een ½-½ tussenstand na een zwartremise van Hugo van Elteren die een week eerder vooruitspeelde. Hugo kwam niet echt in gevaar, kon ook geen potten breken en zijn remiseaanbod werd snel geaccepteerd. Zoals gezegd het voorgevoel was niet goed. Het verschil is helemaal niet zo groot als de stand op de ranglijst doet vermoeden. Waar het ons steeds meezat op het beslissende moment, zat het hen vaak tegen. Het werd zeker geen walk-over.  Sterker nog, de hele avond zag het er niet best uit. Door een nederlaag van Arno Luinenburg op bord 8, die dit jaar de vorm nog niet te pakken heeft, kwamen we achter. Zijn paard werd vastgezet door de witte loper en met verder alleen pionnen was het niet meer te houden.Het duurde tot de laatste fase voordat de overige beslissingen vielen. Jesse van Elteren speelde een puike partij op bord 1. Open en actieve stelling met voorsprong op de klok werd gedegen tot winst gevoerd. Niet veel later won Gerard van Ommeren op bord 3  na lang melken een toreneindspel met een pion meer. Wachten en hopen dat zwart een foutje maakte en dat geschiedde. Dit is natuurlijk ook wel een specialiteit van Gerard. De voorsprong duurde niet lang. Op bord 2 snoepte Wouter Vroegindeweij een pionnetje op b2. Die kon hij behouden maar wel ten koste van een passieve stelling. Door twee onnauwkeurigheden veroorzaakt door op zoek te gaan naar spel, verloor hij echter twee pionnen. Het witte centrum was vervolgens niet te houden. Zo stond het weer gelijk 2½-2½. Maar niet veel later zette Dick Bac Moerkapelle weer op voorsprong. Natuurlijk met tijdvoordeel in een stelling met twee toren en een paard plus wat pionnen werd zwart een matnet ingelokt. Goed gespeeld van Dick en hij houdt zo 100% en is samen met de afwezige André Nieuwlaat topscorer met 4 uit 4!  Vervolgens koos Arian de Bruijne met eeuwig schaak voor remise. Hij had in de aanval een kwaliteit geofferd die misschien wel winnend was, maar hij koos het zekere voor het onzekere. Een fractie later beëindigde de tweede invaller, Maarten Vroegindeweij, zijn partij op bord 7.  Door een verkeerde afruil was hij een tikje minder komen te staan. In de tijnoodfase met een stand van 2½-2½ bood hij remise aan. Zijn tegenstandster mocht het echter niet aannemen. Dat was jammer voor haar, want Maarten manoevreerde zijn dame van de dame naar de koningsvleugel en begon met vervelende schaakjes dat onnodig leidde tot tijd- en dameverlies en vervolgens maakte Maarten het prima af. Resultaat: een 3-5 overwinning met winst voor alle witspelers. Door twee zwarte remises werden de twee matchpunten veilig gesteld.  Zo zie je maar, een slecht voorgevoel komt niet altijd uit. Doordat alle concurrenten inmiddels steken hebben laten vallen, staat Moerkapelle 1, weliswaar met één wedstrijd meer gespeeld, riant op kop.  Mooi toch. Volgende wedstrijd staat een kraker op het programma, thuis tegen SO Rotterdam 2.

Dorpshuis Op Moer was op 9 december het decor voor een ware topwedstrijd in de promotieklasse van de RSB. Het zeker niet misselijke Erasmus 1 uit Rotterdam Hillegersberg, Schiebroek en omstreken kwam op bezoek. Beide teams dingen mee naar de topposities, alleen heeft Erasmus een naar eigen zeggen onnodige nederlaag geleden tegen een andere topper, SO Rotterdam 2. Moerkapelle staat nog op 100%. Er stond dus veel op het spel en bij een Moerkapelse overwinning ziet het er goed uit voor de koploper. Voor het eerst dit seizoen had Moerkapelle 1 geen invallers nodig, Erasmus moest het met één invaller doen. Jaap van Meerkerk speelde op bord 4.

Lange tijd leek het een redelijk gelijkopgaande strijd, hoewel Moerkapelle wel wat meer plusjes leek te hebben dan Erasmus. Topscorer André Nieuwlaat opende de score. Ditmaal met wit op bord 8, kreeg hij een sterke pion op f6 en een paard op e7.  Na een mooi slot bracht hij de buit binnen. Toch al behoorlijk richting het eind van de wedstrijd, zette teamcaptain Wouter Vroegindeweij op bord 4 Moerkapelle op 2-0. Langzaam bouwend aan een voordeeltje, kon hij na wat stukken- en dameruil profiteren van de passieve zwarte stelling. Zwart kon weinig doen en na pion en stukwinst, hield zwart het voor gezien.

Een goed begin is het halve werk zou je denken, maar inmiddels zag het er helemaal niet zo goed uit voor Moerkapelle. De speciale verslaggever van Erasmus verwachtte nog steeds een grote nederlaag voor zijn club, maar bij Moerkapelle werd toch getwijfeld. Wat slechtere stellingen en bijna op alle borden een tijdachterstand, iets dat in de tijdnoodfase zeker een rol kan gaan spelen. Gelukkig konden de gebroeders van Elteren gezamenlijk door remises de stand naar 3-1 tillen. Hugo moest tegen de kopman Pietrow (2129), die waarschijnlijk om tactische redenen op bord 2 was gezet. Al snel werden de dames geruild en er ontstond een evenwichtige stelling. Dat is wel een kolfje naar de hand van Hugo, maar de tijd baarde zorgen. Nadat zwart lang wikte en woog over een remiseaanbod, was het verschil in tijd ook niet zo groot meer. De stelling was ook gelijk, dus remise is het logische resultaat. Jesse kwam in een onothodoxe GrandPrix Siciliaan terecht.  Wit stelde zich niet echt actief op, maar wel degelijk. Misschien kwam Jesse ergens wel iets beter te staan, maar hij kwam er niet doorheen. Zijn tweede remiseaanbod werd geaccepteerd.

Wat al een beetje verwacht werd, gebeurde ook. Erasmus 1 kwam weer op gelijke hoogte. Boudewijn Weijermars had misschien wel de mooiste stelling halverwege de avond. Een prachtige aanval uit het boekje zo leek het en het punt werd al bijna geteld. Of hij nu een stuk verkeerde offerde of gewoon weggaf is een schaaktechnische discussie, maar het feit was dat er van die mooie aanval niets overbleef en met een stuk achter was het niet meer te redden. Onze verrassende kopman, Arian de Bruijne, verloor niet veel later. Hij stond naar eigen zeggen helemaal niet slecht met zwart en wilde meer. De tijd ging echter een rol spelen en hij moest sneller spelen. Dat kostte hem een pion en een ogenschijnlijk gevaarlijke aanvalsstelling voor wit. Arian gooide er nog twee pionnen tegenaan in de hoop een remisevariant te hebben, maar niets bleek minder waar. Hij werd er met drie vrijpionnen afgeschoven en zo was de stand plots 3-3.

Toen waren onze oude rotten, die al jaren in het eerste spelen, nog bezig. Gerard van Ommeren die nog niet echt in vorm is, op bord 5 en Dick Bac, die vorige week zijn juist wel goede vorm in de rapidcompetitie bevestigde, op bord 7. Grote tijdnood en inmiddels voor beide een kleine voorsprong op de klok. Een kolfje naar de hand van deze gerenommeerde snelschakers, zou je denken. Maar in zo’n partij is dat toch anders. Gerard speelde de hele avond al een wat moeizame partij. Niet dat hij slechter stond, maar het was voor beide spelers lastig manoevreren nadat de dames geruild waren. Echter in die tijdnood liet Gerard zich vreselijk verrassen. Een paard leek ingesloten. Helaas zag Gerard niet dat hij dat met een pionoffer nog kon redden, en gaf z’n paard. Daarna speelde hij wel sterk, door veel pionnen af te ruilen, in de hoop dat het zonder pionnen dan toch remise is. Hij deed het sterk, maar de tegenstander kreeg toch een gewonnen stelling. Die zag echter niet hoe en gaf toen met iets meer dan een minuut op de klok remise. Een enorme meevaller. Dan Dick Bac op bord 7.  Een spannende partij waar wit met de e- en f-pion gevaarlijk en sterk opkwam. Dick wist dat echter goed te neutraliseren en dat was zeker niet gemakkelijk. In tijdnood kwam hij steeds sterker opzetten en uiteindelijk werd de witte koning op f2 matgezet, waarbij veel zwarte stukken betrokken waren. Een gejuich steeg op, want dit was toch wel een miraculeuze ontknoping. Ook Dick bleef net als André Nieuwlaat zo op 100%, een knappe prestatie. En nog mooier een nipte en 4e overwinning was het resultaat: 4½-3½.  Zoals al eerder gezegd, vorig jaar zat alles in de KNSB tegen en nu valt het opnieuw onze kant op. Volgend jaar nieuwe kansen, te beginnen op 13 januari in Rotterdam Zuid tegen Charlois Europoort 4.