Moerkapelle heeft in Rotterdam op 28 november punten laten liggen tegen SO Rotterdam. In een spannende wedstrijd vielen teveel kwartjes de kant van de Rotterdammers op en werd het uiteindelijk 4,5-3,5 voor de thuisclub.

Het begin van de wedstrijd was curieus te noemen. Jesse van Elteren kwam tegen een openingskenner te zitten, die na enig nadenken de beste zetten deed in de opening. Jesse kwam zeer bedrukt te staan, stond verloren maar kreeg een remiseaanbod omdat zijn tegenstander onzeker was over zijn tijdsachterstand. Een remise dus. Ook zijn broer Hugo had enig geluk nadat zijn tegenstander verzuimde een kwaliteit te winnen wist Hugo bekwaam gelijkspel te houden en mocht ook een half punt noteren.

Na deze gelijkopgaande strijd volgde twee nullen. Nadat bij Arno Luinenburg razendsnel in aantal stukken was geruild kwam hij positioneel minder te staan. Zijn tegenstander drukte Arno steeds verder weg en met de tijdnood erbij werd het teveel. Het kantelpunt in negatieve zin volgde bij de wedstrijd van Dick Bac. Dick speelde een prima partij en trok ten strijde tegen de zwarte koning. Toen de rookwolken waren opgetrokken had Dick meerdere pionnen tegen een loper. Zijn tegenstander zag dit niet zitten en bood remise aan, iets dat Dick na enig nadenken afsloeg omdat hij een heel punt wilde binnenhalen. Maar helaas het mocht niet zo zijn: in een stelling waarin Dick de beste kansen had gaf hij een volle toren weg, de partij en zeer waarschijnlijk ook een goede nachtrust.

3-1 achter dus, maar Moerkapelle wist nog gelijk te komen, doordat Maarten Vroegindeweij een mooie partij speelde met wat tactische schermutselingen waarin Maarten twee pionnen voorbleef. Zijn tegenstander ging uiteindelijk door de vlag, maar ook op stelling stond Maarten gewonnen. Bij Andre Nieuwlaat was de strijd nog veel tactischer. Zijn tegenstander offerde waarschijnlijk dubieus een stuk, maar kreeg daar wel prima kansen voor. Andre zijn stelling zuchtte en steunde, maar uiteindelijk wist hij overeind te blijven en won mooi. Een goede partij.

3-3, maar op bord 2 ging Wouter Vroegindeweij de mist in. In een gelijkopgaande partij kreeg hij een paar trucs voor zijn kiezen en nadat zijn tegenstander een winstmogelijkheid had verzuimd werd de tweede kans aangenomen. Vervolgens zou alleen een winstpartij van Gerard van Ommeren nog tot gelijkspel leiden, alleen Gerard stond een pion achter in een moeilijk eindspel. In tijdnood wist Gerard uiteindelijk mooi remise te houden, alleen miste hij een winstmogelijkheid door met het paard een vork te geven. Dat soort dingen gebeuren in tijdnood natuurlijk…

Uiteindelijk een nipte nederlaag tegen het team met de hoogste rating. De spanning aan kop is weer helemaal terug!

Het eerste team van schaakvereniging Moerkapelle wint ook zijn tweede wedstrijd. Sliedrecht 3 dat ook zijn eerste wedstrijd gewonnen had werd met de klinkende cijfers 6 – 2 verslagen. Hoewel de cijfers anders suggereren was het zeker geen gemakkelijke winst.
Moerkapelle speelde in zijn sterkste opstelling en vooraf had de teamleider gewaarschuwd voor overschatting, omdat op papier het team van Sliedrecht minder sterk was. Na een uur spelen werd duidelijk dat deze waarschuwing niet voor niets was. Op alle borden werd zware strijd gevoerd, alleen Arno Luinenburg had op bord zeven duidelijk voordeel. Op andere borden was de stelling nog in evenwicht of zelfs licht in het nadeel voor de Moerkapelse schakers.
Op het moment dat de partijen in het eindspel belandden, leek de ervaring van het jarenlang spelen in hogere klassen, het verschil te maken. André Nieuwlaat wikkelde aan bord zeven zijn iets passievere stelling af naar partij met ongelijke lopers, dit was voldoende voor remise. Aan bord vijf speelde Dick Bac ook remise, zijn stelling bleef de hele partij in balans. Het eerste punt werd gescoord door Maarten Vroegindeweij. Aan bord acht kwam hij moeilijk uit de opening en remise leek het maximaal haalbare. Een iets te enthousiast opgespeelde pion werd echter een mooi doelwit, na het veroveren van deze pion, kon de partij gemakkelijk omgezet worden in winst. Op bord vier liet Gerard van Ommeren zien waar hij goed in is. In een gelijke stelling wint hij via een combinatie een pion, door in het vervolg nauwkeurig te blijven spelen pakt hij het tweede winstpunt voor Moerkapelle. Hugo van Elteren krijgt op bord twee duidelijk voordeel vanuit de opening tegen één van de jeugdtalenten van Sliedrecht. Dit voordeel verdwijnt als sneeuw voor de zon, na een afruilcombinatie. De stelling is moeilijk voor Hugo, gelukkig ziet zijn tegenstander niet hoe hij het voordeel moet verzilveren en besluiten ze tot remise. Ook Wouter Vroegindeweij heeft een zware partij aan bord drie. Zijn tegenstander mist een duidelijk betere voorzetting, hierdoor lukt het Wouter af te wikkelen naar remise. Via de laatste twee partijen moet de winst voor Moerkapelle behaald worden. Allereerst pakt Jesse van Elteren op bord één een vol punt. Na een moeizame opening, met zelfs een pion achterstand, weet hij een aanval op te bouwen. Zijn tegenstander moet veel tijd investeren in de verdediging. Geroutineerd speelt Jesse de partij uit en stelt daarmee de winst voor het Moerkapelse team veilig. Aan bord zeven maakt Arno Luienburg het feest compleet. Hij wikkelt zijn betere stelling af naar een eindspel met een vrij pion. Als deze tot promotie gebracht kan worden geeft zijn tegenstander zich gewonnen.
In de onderlinge competitie speelt Kevin Bakker remise tegen Mart Jan Luteijn, ook Dirk Molenaar en Jan Blok spelen remise tegen elkaar. Daarmee laten deze vier spelers de kans liggen hun positie op de ranglijst te verbeteren. Overige uitslagen: Ad Voerman РArie Ymker 1-0, Remco de Zwart РHans Geerling 1-0, Ron Droog РHenk Doornhein 1-0. Aan de top van de ranglijst verandert er niets. Op de eerste drie plaatsen staan: Andr̩ Nieuwlaat, Hugo van Elteren en Gerard van Ommeren.

Na twee degradaties op rij speelt Moerkapelle 1 plots in de 1e klasse van de RSB. Dat is lang niet meer voorgekomen. Zeker de volledige onnodige degradatie uit de promotieklasse afgelopen seizoen, moet ongedaan gemaakt worden. Het jaar der wrake is aangebroken. Overigens lag het volledig aan onszelf.
Kortom de eerste klasse en het leuke leek dan weer dat er wat derby’s in het verschiet lagen. Ook dat is lang niet gebeurd. Helaas degradeerde de meest naaste buur (WSV 1) dus dat ging niet lukken. De IJssel en Nieuwerkerk als tegenstander zou kunnen en toch erg leuk zijn. Het werd 1 van de 2, dat is wel een beetje jammer en dan ook nog in de laatste ronde is De IJssel onze opponent.
Dan de eerste ronde, thuis tegen Erasmus 1. Toch eigenlijk gelijk wel een topper. Erasmus schijnt zelfs versterkt te zijn met 2 nieuwe spelers. Kortom een serieuze kluif.
Geconcentreerd ging het team voortvarend uit de startblokken. Teamleider Wouter Vroegindeweij gaf op bord 2 het juiste voorbeeld. In een partij die je eens in de 5 jaar speelt, werd zwart, die voor een scherpe opzet koos, binnen 20 zetten met ondekbaar mat opgezadeld: een lekkere 1-0 voorsprong al vroeg op de avond. Dat geeft het team moed. Dick Bac speelde op 6 ouderwets geconcentreerd een prima partij. Zwart werd langzaam weggeschoven, een pionnetje winst en op het moment dat zwart helemaal vast stond, werd de handdoek in de ring geworpen en werd de voorsprong verdubbeld. Op het laatste bord koos de man in vorm in de interne, André Nieuwlaat, voor een prima opzet: een lekkere drukstelling. Ergens ging het mis, was het omdat z’n schoonzoon jarig was?, maar hij verloor zomaar een pion en het initiatief. Tot onze verrassing werd het remiseaanbod van André echter geaccepteerd en dan weet je bijna zeker dat het wel goed komt. Niet veel later bood Hugo van Elteren, spelend met zwart op bord 3, ook remise aan. Hij had een prima, maar wel gelijke stelling bereikt, dus dat dit voorstel werd aangenomen was gezien de stand op het bord logisch, maar gezien de stand in de wedstrijd wat minder of het moet zijn dat Erasmus vanaf dat moment al de schade aan het beperken was. Met de 3-1 tussenstand zag het er sowieso goed uit. Gerard van Ommeren stond op bord 1 weliswaar verloren, maar daartegenover stonden zeer goede stellingen van Maarten Vroegindeweij op bord 5 en Arno Luinenburg op bord 7. Bij Jesse van Elteren kon de stelling nog alle kanten op en zou de tijd wel eens de doorslag kunnen geven. Maarten Vroegindeweij won inderdaad op overtuigende wijze. Wit werd ingesnoerd en met penningen overladen. Dit leidde tot de verovering van een vol stuk. Na even tegenspartelen stond de 4-1 op het scorebord. Niet veel later moest Gerard zich gewonnen geven. Hij werd met zwart vanaf de opening onder druk gezet en dat resulteerde uiteindelijk in 3 verbonden vrijpionnen op de damevleugel. Zelfs voor onze eindspelspecialist is dat teveel van het goede. Arno Luinenburg schaakte zoals we dat van hem gewend zijn: onorthodox en met initiatief. Hij deed dat dit keer heel nauwkeurig en er werden na verloop van tijd twee pionnen buitgemaakt. Het kostte zijn tegenstander zoveel bedenktijd dat hij in verloren stelling door z’n tijd ging. Yes, de overwinning is binnen: 5-2. Dan nog Jesse van Elteren op bord 4. In een lang gesloten stelling, kreeg zijn tegenstander met zwart in het centrum twee pionnen op de 4e rij. Dat zag er imposant uit. Ook de lichte tijdvoorsprong van Jesse verschrompelde langzaam. Uiteindelijk speelde Jesse en ook zijn tegenstander het in lichte tijdnood prima en solide. Jesse gaf een kwaliteit tegen een pion extra maar hierdoor werden de gevaarlijke centrumpionnen wel onschadelijk gemaakt. Met beide nog zo’n 3½ minuut op de klok werd tot remise besloten. Het was voor het eindresultaat toch niet meer van belang en het zou jammer zijn als je een hele schaakavond in een onbedachtzaam moment weg blundert. Eindstand 5½-2½, een duidelijke overwinning.
Wat mij als teamleider vooral deugd doet is dat de laatste 4 borden het verschil hebben gemaakt. Mooi dat onze sterkte in de breedte zich uitbetaalt. Ook richting het vurig gewenste kampioenschap is dit een prima begin.

Het is echt waar. Helemaal in lijn met de laatste wedstrijden, verliest Moerkapelle 1 op 9 april van het al gedegradeerde Sliedrecht 2. Kansloos? Opnieuw niet, maar het gebeurde weer. Een overwinning was voldoende geweest voor handhaving.
Soms zijn de wonderen de wereld nog niet uit. Of miraculeuze ontsnappingen. Je leest en hoort er vaak over. Maar wat is nu het tegenovergestelde. Daar moest ik gisteren aan denken toen ik naar huis reed. Een onwezenlijk gevoel. Je hebt wel eens dat het een wedstrijd niet luk of niet meezit, maar de laatste 3 wedstrijden bijna over de gehele breedte van teams waar je normaal toch niet van hoeft te verliezen. Maar ja, schaken is een eerlijke sport. Blunder horen erbij. Maar als gewonnen stellingen niet of met grote moeite gewonnen worden terwijl alle mindere stellingen stelselmatig afgestraft worden. Wij pakken onze kansen niet, terwijl wij op onze beurt doen alsof het het hele jaar Sinterklaas is. Conclusie: rampzalig en frustrerend, maar de feiten liegen niet.
Tegen Sliedrecht 2 wint Gerard op zijn Gerards en rommelt Dick zich, naar horen zeggen, met enige moeite en mazzel naar een overwinning. Hugo (de uitzondering dit seizoen) speelt netjes remise. Boudewijn komt er niet doorheen en speelt ook remise. Arno heeft weer eens zo’n tegenstander die met wit alles dichtschuift. Ook niet meer dan remise. En dan de verliespartijen: André staat een pion voor, maar geeft dan zomaar een stuk weg. Bij Maarten is het nog erger. Komt prima uit de opening, maar doet de dame in de aanbieding. Broer Wouter is het ook al helemaal kwijt. Pakt zijn kansen niet, krijgt in tijdnood een speculatief stukoffer tegen dat hij in eerste instantie weet te weerleggen, maar de tijd nekt hem en uiteindelijk gaat ook deze partij verloren. De lezer mist Jesse. Hij was ziek en we dachten in Boudewijn een capabele vervanger te hebben. Daar schijnbaar de regels eens veranderd zijn, bleek hij niet meer te mogen invallen (ik dacht dat hij niet meer in het tweede zou mogen spelen, maar dat was toch al klaar) dus zijn remise werd nog een reglementaire nul. Geluk bij een ongeluk is dat dat uiteindelijk niets uitmaakte. Er werd nu met 5-3 verloren en met 8 matchpunten uit 9 wedstrijden (vorig jaar 7 uit 9 met hetzelfde gevolg in de 3e klasse KNSB) degraderen we gewoon. De wet van Murphy heeft zich bewezen. Kortom: uithuilen en volgend jaar gewoon opnieuw beginnen in de 1e klasse. Het is zoals het is en schaken blijft toch een fascinerend spel.

Maandagavond 17 maart een uitwedstrijd in Dordt. We spelen in een poffertjessalon. Naast die vervelende maandag betekent dat ook nog 10 minuten lopen vanaf de parkeergarage, smalle tafels, maar wel met een overvloed van onnodige stoelen, slecht licht – zeker als ze om het bord staan en commerciële prijzen voor consumpties. Kortom een ideaal scenario voor…
Ik had ook anders kunnen beginnen: Wat is het verschil tussen een team in vorm en een team uit vorm? Juist …3 punten. De nederlaag (5½-2½) was verdiend, laat daar geen misverstand over zijn, maar Moerkapelle had in normale niet van dit team hoeven verliezen. Het gebeurde toch en na een goede start moet Moerkapelle in de laatste ronde ruim van Sliedrecht 2 winnen om degradatie te voorkomen. Samen met Shah Mata (dat zijn indrukwekkende inhaalrace tot stand gebracht zag worden door Fianchetto) staan we op 8 uit 8 en vreemd genoeg gaat 1 van de 2 degraderen. Gelukkig staan we nog wel 1½ bordpunt voor. Maar eerlijk gezegd, met deze vorm is niets een zekerheidje.
Goed naar de wedstrijd en we lopen de partijen dit keer af in bordvolgorde (we stonden zelfs met 5½-½ achter dus spannend is het nooit geweest). Gerard van Ommeren op 1 speelde een stabiele partij. Deze had normaal in remise moet eindigen, maar helaas werd hij geflest in het eindspel. Jesse van Elteren won in de opening al materiaal en speelde dat op vertrouwde manier goed uit. Hugo onttrekt zich als enige nadrukkelijk aan de malaise. Tegen een tegenstander die dit jaar niet nog verloren had (en al zo’n 100 ratingpunten verdiend heeft) speelde hij een strakke partij keurig uit naar winst. Op bord 4 was Wouter Vroegindeweij daar aanvankelijk ook mee bezig. Wit werd langzamerhand weggespeeld. Wit speelde snel (leek maar wat te doen) en Wouter had al diverse keren kunnen profiteren, maar op het moment dat hij toch in tijdnood raakte werd hij verrast door een speculatief kwaliteitsoffer, waarop hij helaas net even verkeerd reageerde. De stelling stortte direct in en opnieuw (tegen Shah Mata speelde een soortgelijk sceenario zich af) was een zure nul het resultaat. Boudewijn Weijermars moest op 5 vanaf het begin direct fors de denktank in. Dat is wellicht het verschil tussen wel en geen spelritme, maar we hadden dat dit seizoen al vaker gezien en meestal eindigde dat wel goed. Nu kwam hij niet verder dan remise. Dick Bac op 6 met zwart leek ook lange tijd gelijk te staan, maar aan het eind resteerde een nul. Arno Luinenburg op bord 7 offerde met wit een pion voor een aanval. Naar eigen zeggen zette hij niet correct voort. Zwart behield het pionnetje en dat was doorslaggevend in het eindspel: ook hier een 0. Tot slot wist André Nieuwlaat het op 8 ook niet beter te doen. Hij kreeg een scherpe aanval over zich heen en moest het onderspit delven. Kortom slechts een half punt uit de laatste 5 borden, dat is wel eens beter geweest.
De laatste ronde op woensdag 9 april zullen we bij Charlois Europoort ons vege lijf tegen het al gedegradeerde maar opgeleefde Sliedrecht 2 moeten redden.

Maandag 27 Januari jl. speelde Moerkapelle 1 de belangrijke competitie wedstrijd bij Messemaker. In deze knotsgekke promotieklasse kunnen de eerste 6 ploegen allen nog promoveren of degraderen. Helaas is het doek al gevallen voor Dordrecht 2 en Sliedrecht 2. Bij aanvang was het team van Messemaker de koploper met 8 matchpunten. Moerkapelle stond toen op plaats 6 met 7 matchpunen. Dit geeft gelijk aan hoe spannend het dit seizoen is en dat er nog van alles kan gebeuren. Dan naar de wedstrijd. Rond 22:30u opende Kevin Bakker de score door remise te spelen tegen de op papier sterkere Kees Brinkers. Kevin kwam licht onder druk te staan maar door scherpe verdedigingszetten en veel rust wist hij een pionneneindspel te forceren waar geen doorkomen meer aan was. Niet veel later moest Wouter Vroegindeweij zijn meerdere erkennen in Eduard van Dijk en was de eerste achterstand een feit. Maarten Vroegindeweij speelde met wit tegen Wouter Schonwetter. Het werd een terughoudende partij waarin beide partijen wel tevreden leken te zijn met remise. Uiteindelijk werd hier toe ook besloten. Met een achterstand van 2-1 en mindere stellingen op de andere borden leek het een zware avond te worden. Gerard van Ommeren kwam in een pionneneindspel te staan waar ook remise het maximaal haalbare was en niet veel later verloor Jesse van Elteren zijn partij tegen Arjan Hennink. Maar!!! Waar de nood het hoogst is, is redding nabij. De laatste drie borden kregen blijkbaar lucht van de achterstand en gingen er nog even lekker voor zitten. Hugo van Elteren offerde in zijn partij al vroeg een stuk tegen een hoop compensatie. Zijn tegenstander Remco Hylkema probeerde het allerbeste uit zijn stelling te halen. Met een lichte tijdnood klapte Hugo er een paar sublieme zetten uit waar Remco uiteindelijk geen antwoord op had. Op bord 4 speelde Dick Bac met wit tegen Arjan van der Leij. Makkelijk was het allerminst maar met de klok weet Dick wel raad en kon een belangrijk punt bijschrijven. De stand was inmiddels 3,5-3,5 en Arno Luinenburg leek in een oogaanschijnlijk gewonnen eindspel tegen Wim Hennink de beslissing te gaan maken. Echter Liet Wim de kaas niet van zijn brood eten en bleef maar dreigen bij Arno. Hierdoor moest Arno zo diep in de danktank gaan zodat het hem te veel tijd kostte om de winnende zetten te vinden. Uiteindelijk werd tot remise besloten. Met een uitslag van 4-4 tegen het op papier sterkere Messemaker mochten we tevreden zijn al had er in de praktijk misschien wel meer ingezeten. Dit maakt, dat de promotieklasse dit jaar spannender is dan ooit en dat niets zeker is tot de laatste partijen zijn afgelopen. Met nog 3 speelronden te gaan kan er nog van alles gebeuren. Komt dat zien!!!

Ons eerste team heeft een belangrijke overwinning behaald in de Promotieklasse. Afgelopen twee ronden waren er twee grote tegenvallers, gelijkspel en verlies, waardoor de kampioenschapsaspiraties in de kast konden. Afgelopen vrijdag stond een wedstrijd tegen het sterke tweede team van Spijkenisse op het programma. Spijkenisse had slechts één keer gelijk gespeeld en de rest gewonnen. Bij winst zou Spijkenisse ongedeeld de ranglijst aanvoeren. Na een mooie schaakavond won Moerkapelle met 5-3. Hoewel we daarmee voorlopig nog niet veel verder reiken dan de zesde plaats, doen we nog steeds mee in de strijd, omdat de eerste zes plaatsen gevuld worden met twee teams met acht punten en vier teams met zeven punten. Het blijft dus behoorlijk spannend in de Promotieklasse. Lees verder →

Op vrijdag de 13e (!?) december vertrok Moerkapelle 1 naar het sfeervolle Nivon gebouw, de thuishaven van RSR Ivoren Toren. Sfeervol wil nog niet zeggen lekker warm, want de kachels moesten nog aan. Maar nadat de stukken hebben afgetrapt en je verhevigd bent in heftige strijd, voel je er al snel niets meer van. RSR Ivoren Toren 3 was dit keer de tegenstander, een gevaarlijke outsider. Ging Moerkapelle zich een naar een kooppositie schaken? Bij winst zou het kunnen.

Teamleider Wouter Vroegindeweij gaf echter het allerslechtste voorbeeld, door in een ongebruikelijke opening al na 6 zetten een strategische pion te verliezen met kans op nog een pionverlies, want hoe moest die eenzame pion op e5 het ooit redden. Hoe is dit toch mogelijk op dit niveau. Voor het moraal van het team probeerde Wouter er nog iets van te maken, maar dat was tamelijk kansloos. Toch was hij niet als eerste klaar. Invaller Christiaan Noorland kwam zich nog bijna verontschuldigen voor zijn prima remise met zwart tegen een op papier sterkere tegenstander. Ook André Nieuwlaat liet een puntendeling noteren, nauwkeurig spel was daar wel voor nodig. Inclusief het verlies van Wouter stond er een 2-1 achterstand op de borden.

Maar er was nog niets verloren. Hugo speelde vol op de aanval op het eerste bord en leek toch de betere kansen te hebben. Jesse van Elteren zat broederlijk naast hem. Hij vond dat hij wat minder stond en wilde remise aanbieden, Ervaring leert inmiddels dat Jesse dan juist op z’n sterkst is en hij kon het initiatief naar zich toetrekken door de witter dame te vangen (wel ten koste van 2 torens), maar zwart had de betere kansen. Gerard van Ommeren speelde dit keer op 4 met zwart. Hij mist nog wat wedstrijdritme en kreeg problemen met een matdreiging op de onderste rij. Hij moest daardoor een stuk geven, maar in een toreneindspel leek remise nog mogelijk.Bovendien als iemand van ons zo’n stelling moet kunnen spelen dan Gerard toch wel. Maarten Vroegindeweij had op 5 met wit een symmetrische stelling. Het leek in evenwicht, maar toch leek wit de betere kansen te hebben, al moest Maarten wel oppassen. Tot slot Arno Luinenburg op 8. Met zwart zoals we gewend zijn hartstochtelijk spelend op de aanval. Kortom er leken nog wel kansjes op 4-4 of zelfs meer.

Arno bereikte gek genoeg als enige de remisehaven, de aanval sloeg niet door en hij moest een kwaliteit geven. De pionnenmeerderheid neutraliseerde het witte voordeel echter, waardoor beide spelers besloten tot zetherhaling. Dat kan op zich nog. Maar de 3 daaropvolgende partijen tekenden het noodlot dat wij blijkbaar voor onze kiezen moesten krijgen. Gerard had een T+L tegen T eindspel bereikt. Dat zou toch theoretisch remise moeten zijn, edoch Gerard liet zich mede door de tijd foppen en verloor. Maarten had juist een tijdvoorsprong en speelde met het oog op de open stelling solide. We hadden echter winstpunten nodig en in een poging iets te forceren, liet hij zich plots mat zetten. Dan Hugo die gewoon een heerlijke partij speelde. Hij miste nog een heel goede kans (mat in 6) en zoals zo vaak krijgt de aanvaller de deksel op zijn neus. Zo stond het ineens: 5½-1½ en was de (forse) nederlaag een feit. Jesse scoorde nog wel een prima punt door z’n tegenstander naar een matnet te manouvreren, een persoonlijk succes, maar slechts een pleister op de wonde.

Kortom het had ook wel anders kunnen lopen, maar een punt binnenhalen is ook een kwaliteit. RSR 3 haalde ons hiermee in en wij lijken dit seizoen tot de middenmoot te zijn veroordeeld. De benodigde scherpte ontbreekt en dan krijgen we het gewoon heel lastig. Met 4 degradanten moeten we zelfs goed oppassen. In 2014 gaan we verder.

Het eerste team heeft de kans om alleen aan kop van de Promotieklasse te komen niet kunnen pakken. Tegen het Fianchetto dat ook nog ongeslagen was, is een moeizame gelijkspel gepakt. Daarmee blijft Moerkapelle wel in de race voor het kampioenschap.

Vooraf is het duidelijk. De Willige Dame en Spijkenisse hadden deze week beide goede zaken gedaan, samen staan ze met vijf matchpunten aan de kop van de Promotieklasse. Zowel onze tegenstander Fianchetto en ons eerste team, kunnen nog betere zaken doen door een overwinning. Beide zijn we nog zonder puntverlies, dus winst kan één van beide ploegen op zes matchpunten brengen. Voor de gelegenheid hebben we de tafelopstelling in gebouwtje Tropica in een andere opstelling gezet, deze opstelling geeft meer ruimte om rond de borden te lopen. Op moment dat de opstellingen uitgewisseld worden is het duidelijk dat beide teams de wedstrijd serieus nemen, beide teams spelen in sterkste opstelling.

Lees verder →

Eerst een opmerkelijk feit: Sinds Moerkapelle zich als een jojo gedraagt tussen de 3e klasse KNSB en de Promotieklasse van de RSB, houdt dit in dat je na de KNSB (zaterdag) weer door de week moet schaken. Nu al voor de derde keer op rij betekent dat in de 1e ronde een wedstrijd in Dordrecht.  Na eerst kansloos (6-2 tegen De Willige Dame) in de poffertjessalon in hartje Dordt met beide benen op aarde te zijn gezet, volgde een paar jaar later de revanche tegen Dordrecht 2 (nu 2 jaar geleden): 2½-5½.  Dus die uitwedstrijd in Dordrecht was al een zekerheidje, dit keer opnieuw tegen het tweede team van Dordrecht, de uitslag echter niet.

Op 24 september was het zover. Met name voetbalcommentatoren bezigen zich nog wel eens van de term schaakvoetbal, om aan te geven dat het een saaie pot is. Sinds gisteren weten we weer dat dat niets met schaken van doen heeft: wat een bloedstollend gevecht op alle borden, op het scherpst van de snede, waarin maar liefst 7 partijen in de allerlaatste fase beslist werden in een tijdsbestek van ruim 5 minuten. De voortekenen waren eerst niet ze best, later sloeg dat om, maar uiteindelijk bepaalt de scherpte van de dag de uitslag. Voor het eerst sinds lange tijd moest Moerkapelle 1 het zonder 3 basiskrachten doen en het waren niet de minste: Gerard van Ommeren, Dick Bac en André Nieuwlaat. Voor hen vielen Boudewijn Weijermars, weer terug op aarde (=NL), Kevin Bakker en Christiaan Noorland in. Zo schoven er een paar basiskrachten op zoals Arno Luinenburg die zijn rentree als basisspeler direct maar op bord 3 beleefde. Bij aankomst in de zaal bleek dat ook Dordrecht 2 er in vergelijking met vorig seizoen een aantal goede schakers moest missen: maar liefst de borden 2 t/m 6. Dat geeft de burger dan weer moed, zou je zeggen.

De wedstrijd begon gelijk intens, met uitzondering dan aan bord 1, waar de tegenstander van Jesse pas na een klein half uur achter het bord verscheen. Christiaan kreeg op bord 8 direct een pionoffer tegen. Maar dat moet je tegen Christiaan niet doen. Die neemt hem gewoon, blijft rustig en je krijg hem nooit meer terug. Boudewijn Weijermars, met ongeveer nul wedstrijdritme, kreeg direct maar twee stukoffers tegen op de damevleugel. Moest hij gelijk vol in de denktank. Dat deed hij met verve. De eerste beslissing viel aan bord 4, waar Hugo met zwart acteerde. Waar het precies misging, is onduidelijk, maar zijn snel spelende tegenstander leek Hugo in het middenspel helemaal onder de voet te lopen. Hugo kwam materiaal achter, maar hij rechtte zijn rug en lanceerde een tegenaanval die heel succesvol leek.  Hij kreeg er zelfs 3, helaas niet verbonden, pionnen voor tegen slechts 1 pion voor zijn tegenstander, maar met een uur achterstand op de klok kon hij in de beperkte tijd geen winstplan meer vinden: ½-½. Alle andere partijen duurden tot de allerlaatste fase zodat allerlei Dordrecht-leden werden opgetrommeld om zetten te noteren (waarom eigenlijk want er is geen eerste tijdcontrole meer?).  Het ging toen snel achter elkaar, dus de werkelijke volgorde kan anders zijn geweest. Wouter Vroegindeweij speelde een scherpe partij door zowel op de dame- als koningsvleugel een agressieve opstelling te kiezen. Dat dat niet geheel zonder risico is, bleek in het middenspel: een wat ongelukkige terugslag resulteerde in een erg gedrongen stelling, die alleen ten koste van pionverlies verholpen kon worden. In de tijdnood die direct daarop volgde, was Wouter handiger en na een geweigerd remiseaanbod, kantelde de partij en kon wit promotie alleen ten koste van de toren voorkomen. Kortom een gestolen punt. Naast hem speelde Jesse van Elteren een lastige partij. Zijn tijdvoorsprong was binnen ‘no time’ verdwenen. De koning van Jesse werd door zwart in het midden van het bord gehouden. Jesse kon dat alleen ten koste van een loper verhinderen. Hij kreeg daarvoor wel een hele sterke pion op e6, die twee zwart torens inactief hield. In tijdnood had zwart kunnen winnen door de dames te ruilen, maar dat liet hij achterwege en toen kon Jesse diezelfde dame pennen en zijn tegenstander even later zelfs mat zetten. Ook vliegende tijdnood bij Maarten Vroegindeweij met zwart op bord 6. In een lastige stelling probeerde wit een beslissende aanval te lanceren. De counter van Maarten was echter scherper en uiteindelijk beslissend. Kevin Bakker bracht met wit op bord 7 het eerste matchtpunt binnen: 1-4. Hij stond 2 pionnen en een hoop tijd achter, maar in tijdnood is Kevin scherp en supersnel. Zijn tegenstander zag de tijdvoorsprong als sneeuw voor de zon slinken en kon door de druk geen winstplan vinden. Vandaar dat hij gretig Kevins remiseaanbod accepteerde en niet ten onrechte want het had zomaar gekund dat Kevin hem door z’n virtuele vlag had gestampt. Zoals al gezegd, breidde Christiaan op 8 rustig zijn materiële voorsprong uit. Nog een pionnetje, maar toen kwam er een tricky loperoffer op h7 en moest hij alle zeilen bijzetten. Misschien heeft wit eeuwig schaak ergens laten lopen, maar het punt ging gewoon naar koele Chris en de overwinning voor het team was binnen. Boudewijn bekroonde vakkundig verdedigen uiteindelijk met een vol punt op bord 5, daarmee de offers weerleggend. Volgens betrokkenen zou er geen winstweg voor zwart zijn gemist, dus een bijzonder knappe prestatie. Domper op de feestvreugde was de nul voor Arno. De hele partij was hij op zoek naar een aanval. Er werd echter goed verdedigd en Arno zag een geofferde pion niet meer terug. Later kreeg zwart er nog één bij. Ondanks hevig verzet, moest Arno uiteindelijk capituleren. Eindstand: 2-6. Zeker geflatteerd, maar reuze spannend en ook zeer welkom. Kortom, hoe vaker in Dordt, hoe leuker het wordt. Volgende ronde thuis tegen SO Rotterdam 2 gaan we zien of we deze lijn (qua resultaat dan) kunnen doorzetten.