Moerkapelle speelde op papier vrijdagavond 10 februari één van de toppers in de promotieklasse RSB. SO Rotterdam 2 is een sterk team dat eveneens vorig jaar degradeerde uit de KNSB. Echter in de vorige ronde leden ze een onverwachte nederlaag tegen Messemaker 1847 2, mede dankzij de afwezigheid van 3 topspelers. Moerkapelle had nog alles gewonnen, dus een sterk SO Rotterdam 2 werd verwacht. Groot was dan ook de verbazing dat het team uit Rotterdam met 5(!) invallers aantrad. Des te opmerkelijker omdat een Moerkapels verzoek tot het vooruit spelen van André Nieuwlaat niet gehonoreerd werd. Vooruit spelen op de woensdag ervoor kon volgens de teamleider van SO Rotterdam 2 alleen als Moerkapelle met 2 man zou willen vooruit spelen. Een opmerkelijk verzoek. Mede omdat er al twee weken duwen en trekken om een reactie aan vooraf ging, zijn we verder niet op dit soort grappen ingegaan. Dit leidde ertoe dat Christiaan Noorland, die het extern in het tweede en het viertal uitzonderlijk goed doet met 7 uit 7, zijn debuut in Moerkapelle 1 mocht maken. Door deze opstellingen waren de teams op rating aan elkaar gewaagd. SO Rotterdam had gemiddeld 10 puntjes meer.

Na een uur of anderhalf opende Christiaan Noorland dan ook de score. Met zwart was hij weliswaar met een geïsoleerde pion te komen zitten, maar de stelling leek aardig in evenwicht. Een remiseaanbod van zijn tegenstander was wellicht wat verrassend en Christiaan kon zijn debuut zo bekronen met een mooi halfje. Vlak daarna ging er op wat Moerkapelse borden behoorlijk wat mis. Boudewijn Weijermars liet zich een stuk ontfutselen, na eerst in een scherpe opening prima een pion buitgemaakt te hebben. Hugo van Elteren had het moeilijk tegen good old John van Baarle op bord 2. De opening kantelde naar iets Siciliaans en Hugo speelde g3, maar koos er daarna toch voor de witte loper naar d3 te spelen om pion c4 te kunnen blijven dekken. Later voelde hij zich gedwongen een kwaliteit te geven, maar John kan natuurlijk wel schaken, dus dat zag er niet best uit. Daarnaast speelde Arian de Bruijne op bord 1. Hij boekte afgelopen maandag als enige een prima overwinning in de RSB bekerwedstrijd tegen Messemaker 1847. Arian speelde heel snel en zijn tegenstander dacht lang na. Mede daardoor maakte Arian een fout en de toren op a8 ging eraf ten koste van een stuk. De enige hoop was eigenlijk de enorme tijdvoorsprong. Moerkapelle kon daar eigenlijk niet veel tegenover stellen. De enige die echt beter stond was Wouter Vroegindeweij op bord 4. Zijn tegenstander dacht extreem lang na in de opening, zonder daar overigens een goede stelling aan over te houden. Wouter kon zich natuurlijk ontwikkelen, terwijl zijn tegenstander met zowel paard als dame wat onnodig heen en weer ging.

Maar zoals wel vaker dit seizoen kantelde de wedstrijd en hoe. Eerst kwamen we nog wel op achterstand omdat Hugo van Elteren het inderdaad niet kon bolwerken op bord 2. Zijn broer Jesse van Elteren bracht de stand weer op gelijke hoogte. Op bord 5 speelde hij een prima partij maar tot het eindspel zag het er redelijk remiseachtig uit. Maar eindspelen horen er ook bij en dat deed Jesse veel beter dan zijn tegenstander en zo zette hij de 1½-1½ op de borden. Zowaar kon Boudewijn Weijermars Moerkapelle op voorsprong zetten. Hij stond toch een stuk achter, dat klopt, maar de tegenstander was zo aardig een toren in de aanbieding te doen en Boudewijn is de beroerdste niet. Een onverwachte omwenteling. Arian de Bruijne moet ergens stevig verloren hebben gestaan, maar uiteindelijk kreeg hij een pionneneindspel op het bord met voor hem een dame en de tegenstander 2 torens. De tegenstander had nog maar een minuut over. Er zat echter geen winst meer in voor e partijen, dus remise was het resultaat. Dat was ook wel een meevallertje. Wouter Vroegindeweij was de volgende. In de opening won hij een stuk en de tijdvoorsprong was enorm. Zwart moest nu snel spelen en gek genoeg dat hij dat veel beter dan de zetten ervoor. Wouter kon wel wat stukken afruilen en wat pionnen buitmaken. Toen de winst eenvoudig leek, liet hij de zwart koning aan een soort zegetocht beginnen, die de pionnenvoorsprong deed slinken en opeens dreigde een soort remisestelling met toren+paard tegen toren. Mede door de extreme tijdnood, kwam het zover uiteindelijk niet. Nadat zwarts laatste pion werd buitgemaakt resteerde een winnende stelling want wit had er nog eentje over. Zover kwam het allen niet meer want zwart was inmiddels door zijn tijd heen. Het eerste matchpunt was zo binnen 4-2. Dick Bac is onze topscorer – overigens samen met André Nieuwlaat maar die kon door afwezigheid geen gelijke tred houden – en wat doen mensen die in de flow zitten: gewoon doorgaan. Hij kreeg vanuit de opening een stelling op het bord die hem wel ligt. Stapje voor stapje kwam hij iets beter te staan. Dick won een pion en later in het eindspel nog één. Appeltje, eitje en zo kroonde Dick zichzelf tot matchwinner en behield zijn 100% score met 5 uit 5. Gerard van Ommeren maakte het feest helemaal compleet. In een lang gelijkopgaande partij kon hij zijn tegenstander opzadelen met een dubbelpion waar hij in het eindspel last van kreeg. Gerard kon een pionmeerderheid op de koningsvleugel uitbuiten door deze af te ruilen tegen de witte maar wel ten koste van het verlies van de twee damevleugelpionnen. In uiterste tijdnood met een kleine tijdvoorsprong voor Gerard speelde hij dat onverbiddelijk uit. Zo kennen we Gerard ook. Resultaat: een glorieuze 6-2 overwinning.

Met nog twee wedstrijden te gaan heeft Moerkapelle 1 nog steeds een 100% score en ook een zeer goede bordpuntenscore. De nummers 2 (Shah Mata, waar we al met 5½-2½ van gewonnen hebben) en 3 (het op rating sterkste team, Rokado, moeten we in de laatste ronde tegen) hebben al 3 verliespunten en een minder goede bordpuntenscore. Dit betekent dat we in de volgende ronde uit tegen Messemaker 1847 2 het kampioensschap binnen bereik hebben. Ik zal niet zeggen: wie had dat verwacht, want vooraf zagen we ons als één van de kampioenskandidaten. Maar dat het zo lekker zou gaan, dat hadden we alleen durven dromen.

Diep in Rotterdam Zuid speelde Moerkapelle op vrijdag de 13e als koploper tegen de nummer laatst: Charlois Europoort 4. Het voorgevoel was niet best. Het kwartje moest toch eens de andere kant opvallen. Maar eerst de tegenstander. Charlois Europoort is de laatste jaren booming business. Drie teams spelen inmiddels in de KNSB en CE 4 speelt dus promotieklasse. Leuk wetenwaardigheidje is dat Moerkapelle 1 in het debuutjaar eind jaren 70 in de 4e klasse RSB aantrad tegen Charlois Europoort 10! Waar zijn die tijden gebleven?

Maar terug naar de realiteit. We begonnen de avond met een ½-½ tussenstand na een zwartremise van Hugo van Elteren die een week eerder vooruitspeelde. Hugo kwam niet echt in gevaar, kon ook geen potten breken en zijn remiseaanbod werd snel geaccepteerd. Zoals gezegd het voorgevoel was niet goed. Het verschil is helemaal niet zo groot als de stand op de ranglijst doet vermoeden. Waar het ons steeds meezat op het beslissende moment, zat het hen vaak tegen. Het werd zeker geen walk-over.  Sterker nog, de hele avond zag het er niet best uit. Door een nederlaag van Arno Luinenburg op bord 8, die dit jaar de vorm nog niet te pakken heeft, kwamen we achter. Zijn paard werd vastgezet door de witte loper en met verder alleen pionnen was het niet meer te houden.Het duurde tot de laatste fase voordat de overige beslissingen vielen. Jesse van Elteren speelde een puike partij op bord 1. Open en actieve stelling met voorsprong op de klok werd gedegen tot winst gevoerd. Niet veel later won Gerard van Ommeren op bord 3  na lang melken een toreneindspel met een pion meer. Wachten en hopen dat zwart een foutje maakte en dat geschiedde. Dit is natuurlijk ook wel een specialiteit van Gerard. De voorsprong duurde niet lang. Op bord 2 snoepte Wouter Vroegindeweij een pionnetje op b2. Die kon hij behouden maar wel ten koste van een passieve stelling. Door twee onnauwkeurigheden veroorzaakt door op zoek te gaan naar spel, verloor hij echter twee pionnen. Het witte centrum was vervolgens niet te houden. Zo stond het weer gelijk 2½-2½. Maar niet veel later zette Dick Bac Moerkapelle weer op voorsprong. Natuurlijk met tijdvoordeel in een stelling met twee toren en een paard plus wat pionnen werd zwart een matnet ingelokt. Goed gespeeld van Dick en hij houdt zo 100% en is samen met de afwezige André Nieuwlaat topscorer met 4 uit 4!  Vervolgens koos Arian de Bruijne met eeuwig schaak voor remise. Hij had in de aanval een kwaliteit geofferd die misschien wel winnend was, maar hij koos het zekere voor het onzekere. Een fractie later beëindigde de tweede invaller, Maarten Vroegindeweij, zijn partij op bord 7.  Door een verkeerde afruil was hij een tikje minder komen te staan. In de tijnoodfase met een stand van 2½-2½ bood hij remise aan. Zijn tegenstandster mocht het echter niet aannemen. Dat was jammer voor haar, want Maarten manoevreerde zijn dame van de dame naar de koningsvleugel en begon met vervelende schaakjes dat onnodig leidde tot tijd- en dameverlies en vervolgens maakte Maarten het prima af. Resultaat: een 3-5 overwinning met winst voor alle witspelers. Door twee zwarte remises werden de twee matchpunten veilig gesteld.  Zo zie je maar, een slecht voorgevoel komt niet altijd uit. Doordat alle concurrenten inmiddels steken hebben laten vallen, staat Moerkapelle 1, weliswaar met één wedstrijd meer gespeeld, riant op kop.  Mooi toch. Volgende wedstrijd staat een kraker op het programma, thuis tegen SO Rotterdam 2.

Dorpshuis Op Moer was op 9 december het decor voor een ware topwedstrijd in de promotieklasse van de RSB. Het zeker niet misselijke Erasmus 1 uit Rotterdam Hillegersberg, Schiebroek en omstreken kwam op bezoek. Beide teams dingen mee naar de topposities, alleen heeft Erasmus een naar eigen zeggen onnodige nederlaag geleden tegen een andere topper, SO Rotterdam 2. Moerkapelle staat nog op 100%. Er stond dus veel op het spel en bij een Moerkapelse overwinning ziet het er goed uit voor de koploper. Voor het eerst dit seizoen had Moerkapelle 1 geen invallers nodig, Erasmus moest het met één invaller doen. Jaap van Meerkerk speelde op bord 4.

Lange tijd leek het een redelijk gelijkopgaande strijd, hoewel Moerkapelle wel wat meer plusjes leek te hebben dan Erasmus. Topscorer André Nieuwlaat opende de score. Ditmaal met wit op bord 8, kreeg hij een sterke pion op f6 en een paard op e7.  Na een mooi slot bracht hij de buit binnen. Toch al behoorlijk richting het eind van de wedstrijd, zette teamcaptain Wouter Vroegindeweij op bord 4 Moerkapelle op 2-0. Langzaam bouwend aan een voordeeltje, kon hij na wat stukken- en dameruil profiteren van de passieve zwarte stelling. Zwart kon weinig doen en na pion en stukwinst, hield zwart het voor gezien.

Een goed begin is het halve werk zou je denken, maar inmiddels zag het er helemaal niet zo goed uit voor Moerkapelle. De speciale verslaggever van Erasmus verwachtte nog steeds een grote nederlaag voor zijn club, maar bij Moerkapelle werd toch getwijfeld. Wat slechtere stellingen en bijna op alle borden een tijdachterstand, iets dat in de tijdnoodfase zeker een rol kan gaan spelen. Gelukkig konden de gebroeders van Elteren gezamenlijk door remises de stand naar 3-1 tillen. Hugo moest tegen de kopman Pietrow (2129), die waarschijnlijk om tactische redenen op bord 2 was gezet. Al snel werden de dames geruild en er ontstond een evenwichtige stelling. Dat is wel een kolfje naar de hand van Hugo, maar de tijd baarde zorgen. Nadat zwart lang wikte en woog over een remiseaanbod, was het verschil in tijd ook niet zo groot meer. De stelling was ook gelijk, dus remise is het logische resultaat. Jesse kwam in een onothodoxe GrandPrix Siciliaan terecht.  Wit stelde zich niet echt actief op, maar wel degelijk. Misschien kwam Jesse ergens wel iets beter te staan, maar hij kwam er niet doorheen. Zijn tweede remiseaanbod werd geaccepteerd.

Wat al een beetje verwacht werd, gebeurde ook. Erasmus 1 kwam weer op gelijke hoogte. Boudewijn Weijermars had misschien wel de mooiste stelling halverwege de avond. Een prachtige aanval uit het boekje zo leek het en het punt werd al bijna geteld. Of hij nu een stuk verkeerde offerde of gewoon weggaf is een schaaktechnische discussie, maar het feit was dat er van die mooie aanval niets overbleef en met een stuk achter was het niet meer te redden. Onze verrassende kopman, Arian de Bruijne, verloor niet veel later. Hij stond naar eigen zeggen helemaal niet slecht met zwart en wilde meer. De tijd ging echter een rol spelen en hij moest sneller spelen. Dat kostte hem een pion en een ogenschijnlijk gevaarlijke aanvalsstelling voor wit. Arian gooide er nog twee pionnen tegenaan in de hoop een remisevariant te hebben, maar niets bleek minder waar. Hij werd er met drie vrijpionnen afgeschoven en zo was de stand plots 3-3.

Toen waren onze oude rotten, die al jaren in het eerste spelen, nog bezig. Gerard van Ommeren die nog niet echt in vorm is, op bord 5 en Dick Bac, die vorige week zijn juist wel goede vorm in de rapidcompetitie bevestigde, op bord 7. Grote tijdnood en inmiddels voor beide een kleine voorsprong op de klok. Een kolfje naar de hand van deze gerenommeerde snelschakers, zou je denken. Maar in zo’n partij is dat toch anders. Gerard speelde de hele avond al een wat moeizame partij. Niet dat hij slechter stond, maar het was voor beide spelers lastig manoevreren nadat de dames geruild waren. Echter in die tijdnood liet Gerard zich vreselijk verrassen. Een paard leek ingesloten. Helaas zag Gerard niet dat hij dat met een pionoffer nog kon redden, en gaf z’n paard. Daarna speelde hij wel sterk, door veel pionnen af te ruilen, in de hoop dat het zonder pionnen dan toch remise is. Hij deed het sterk, maar de tegenstander kreeg toch een gewonnen stelling. Die zag echter niet hoe en gaf toen met iets meer dan een minuut op de klok remise. Een enorme meevaller. Dan Dick Bac op bord 7.  Een spannende partij waar wit met de e- en f-pion gevaarlijk en sterk opkwam. Dick wist dat echter goed te neutraliseren en dat was zeker niet gemakkelijk. In tijdnood kwam hij steeds sterker opzetten en uiteindelijk werd de witte koning op f2 matgezet, waarbij veel zwarte stukken betrokken waren. Een gejuich steeg op, want dit was toch wel een miraculeuze ontknoping. Ook Dick bleef net als André Nieuwlaat zo op 100%, een knappe prestatie. En nog mooier een nipte en 4e overwinning was het resultaat: 4½-3½.  Zoals al eerder gezegd, vorig jaar zat alles in de KNSB tegen en nu valt het opnieuw onze kant op. Volgend jaar nieuwe kansen, te beginnen op 13 januari in Rotterdam Zuid tegen Charlois Europoort 4.

Op 16 november stond de tweede uitwedstrijd van Moerkapelle 1 in de promotieklasse op het programma. SO Rotterdam 3 was de tegenstander, waar het tweede team van deze club ook in de promotieklasse speelt. Bij zo’n grote club als SO Rotterdam is het altijd weer verrassend of er niet wat konijnen uit de hoge hoed worden getoverd. En zo geschiedde, niet helemaal verrassend is dat de kopman, Huibert Logmans (2124), optrad, want hoewel hij dit seizoen nog niet eerder speelde, staat hij wel bij de opgegeven spelers. Edwin Vreugdenhil (2053) was wel zo’n verrassing. Dit leidde ertoe dat dit team opeens een stuk sterkere opstelling had dan in de twee voorgaande wedstrijden. Daar Moerkapelle 1 Hugo van Elteren wegens werk moest missen en in Maarten Vroegindeweij overigens een prima vervanger had, was het gemiddelde ratingverschil maar 16 punten. Dat beloofde een spannende strijd.

Op het eerste oog zag het daar ook naar uit. Weliswaar stond Arian de Bruijne al snel lekker, in de opening en hij won een kwaliteit, maar de stelling leek nog wel scherp. Boudewijn Weijermars moest een pionnetje geven, maar de lopers van ongelijke kleur gaven kansen op remise. Ook Dick Bac moest een pionnetje geven, maar kreeg daar een lekkere aanvalsstelling voor terug dat op een gegeven moment een stuk opleverde. André Nieuwlaat, die veel van zijn oud-clubgenoten van SO’81 ontmoette, kwam een pion achter. De overige partijen leken redelijk in evenwicht. Het bleef lang 0-0, pas tegen het einde van de avond vielen er beslissingen.

Arian de Bruijne opende als eerste de score. Vlak daarna volgden remises van Gerard van Ommeren, die een moeilijke partij speelde met een eindspel met veel pionnen en eerst twee lopers en later één loper per speler, en Maarten Vroegindeweij die door een alternatieve openingsopzet van z’n tegenstander in de denktank moest en zo enigszins in tijdnood kwam. Nog steeds leek het erg spannend en zat er waarschijnlijk een kleine overwinning in, zo was de Moerkapelse gedachte.

Dick Bac bracht de stand op 1-3.  Hij behield z’n stuk voor in een heel moeilijk eindspel met beide nog een toren en wat pionnen. De tijd ging ook een rol spelen en dat leverde Dick de zege op. Vervolgens ging het snel. Wouter Vroegindeweij speelde op 2 met zwart tegen Edwin Vreugdenhil die al een paar maanden geen partij had gespeeld. In het middenspel kwam Wouter een pion voor terwijl z’n tegenstander veel tijd investeeerde. Met naderende tijdnood pleegde wit een wanhoopsoffer met een paard. De witte dame drong vervolgens gevaarlijk binnen, maar Wouter wist de boel goed te verdedigen en met nog een paar seconden op de klok gaf wit in verloren stelling op:1-4.

 André Nieuwlaat kreeg in een lastige stelling een stuk cadeau van zijn tegenstander die na enkele zetten het heilloze van zijn pogingen inzag. Ook op de andere borden ging het crescendo. Jesse van Elteren speelde op bord 1 tegen de kopman van de tegenpartij die toch zo’n 130 ratingpunten meer had. Hij schoof in het middenspel de stelling dicht en was daar niet zo tevreden over. Zwart leek druk te creëren, maar Jesse ving die aanval goed op. Jesse won materiaal en in tijdnood stelde hij het punt veilig, een mooie overwinning en de matchpunten in de pocket.  En ook Boudewijn Weijermars ging nog met de zege aan de haal. Ondanks de pion achterstand en lopers van ongelijke kleur wist hij het initiatief naar zich toe te trekken. Dat leverde zowaar nog een vol punt op. En zo was het plots 1-7, wie had dat eerder op de avond gedacht. Is het afmaken ook een kwaliteit? Misschien wel, dit jaar valt alles de goede kant op. Waar het vorig jaar in de KNSB net steeds andersom was, lukt het nu wel. Dat het niet aan de promotieklasse ligt, weten we nog van een paar jaar geleden. Toen startten we na degradatie uit de KNSB met 2 matchpunten uit 4 wedstrijden. Dankzij een moeizame eindsprint met 7 mp uit 4 eindigden we nog als derde. Gek genoeg leverde dat nog promotie op ook. Hoe anders gaat het dit jaar! Maar laten we er maar lekker van genieten en in de ‘flow’ blijven.

Op 28 oktober stond de 2e ronde van de promotieklasse RSB op het programma. Twee teams die elkaar met enige onregelmaat geregeld tegenkomen. Dit keer kwamen de mannen van Rotterdam-Zuid naar Moerkapelle. Moerkapelle dat zichzelf beschouwt als één van de favorieten wilde de goede start een goed vervolg geven. Helaas moesten we Hugo van Elteren missen, maar Arno Luinenburg is altijd een prettige vervanger.

Arno was ook degene de net de score opende. Het was weer alles of niets tegen de vaste toenooibezoeker Klaas de Ruiter. Wild west eindigde gewoon in remise. Klaas voelde zich niet zo lekker en Arno wist nu niet hoe hij stond, dus remise was prima. Dat was een kleine meevalller want de start was helemaal niet zo goed. Arno stond wat pionnen achter en het was maar de vraag of hij compensatie had. Ook Dick Bac was al snel in een eindspel met een pion minder beland. Boudewijn Weijermars had een offer tegengekregen en leek niet zo prettig te staan. Jesse van Elteren voelde zich ook al niet senang in z’n stelling. Eigenlijk stond daar bij de rest niet veel tegenover. Arian kreeg in een offerfestijn weliswaar materiaal toegeworpen, maar z’n koning stond erg open en dan is het niet duidelijk hoe het nu echt staat. Maar goed, Arno startte met een remise en vlak daarna stond het 2-1. Arian weerlegde de offers prima en wit moest snel opgeven. Jesse kwam vlak daarna remise overeen. Het tij leek zich te gaan keren. Van Dick Bac win je niet zomaar en als hij kansjes ziet, is hij altijd gevaarlijk. Een vrijpion was die kans./ Uiteindelijk won hij de pion terug, en leek zijn vrijpion sterker omdat zijn koning die kon ondersteunen. Z’n tegenstander dacht dat  het remise was, maar Dick toonde het tegendeel aan en bracht de stand zo op 3-1. Dat bleef het een tijdje. Boudewijn stond weliswaar een kwaliteit voor maar had minder pionnen. Een moeilijke stelling die z’n tegenstander uiteindelijk tot winst kon brengen. Hij werd zo beloond voor een speculatief offer: 3-2.  Dan op naar de tijdnoodfase, waarvan er tegenwoordig maar één is aan het eind van de partij. De beslissingen vielen vrij snel achter elkaar. André Nieuwlaat speelde met zwart een prima partij en bekroonde zich voorlopig tot topscorer door een blunder van z’n tegenstander, in een voor wit al zorgelijke stelling, hard af te straffen.  Hij staat zo nog op 100%, een mooie start bij z’n rentree in het eerste. Op bord 1 stond Gerard van Ommeren steeds onder druk. Totdat z’n tegenstander zich verslikte in een vergiftigde pion. Dat leverde Gerard een stuk tegen twee pionnen op. Het eindspel was scherp en spannend, maar Gerard wist het tot winst te voeren. Daarnaast speelde Wouter Vroegindeweij een spannende partij. Met wit had hij in de opening niets kunnen bereiken, maar in het middelspel had hij toch dreiging weten te creëren. Richting de uiterste tijdnood won hij een pion en dwong de zwarte koning tot een wandeling over het bord. Zwart had echter een sterk paard en in tijdnood was de stelling lastig te beoordelen. In de veronderstelling dat Gerard net het vierde punt had binnengebracht (was dus niet het geval, de winst was al binnen), bood Wouter in een op het oog kansrijke, maar dus gevaarlijke stelling, remise aan dat geaccepteerd werd. Misschien jammer, maar anderzijds een gelijke beloning voor beide spelers in een reuzespannende partij. De eindstand werd hiermee opnieuw 5½-2½. Daar zijn we gewoon dik tevreden mee. We liggen op koers.

Drie jaar geleden moest Moerkapelle 1 na jarenlange aanwezigheid in de 3e klasse KNSB na degradatie voor de eerste wedstrijd in de promotieklasse naar Dordrecht. De Willige Dame 1 was tegenstander en het jaar daarvooer gepromoveerd uit de eerste klasse. Op maandagavond (dat wel, doordeweeks spelen is absoluut geen genot voor de Moerkapellenaren die in het gebied tussen Utrecht en Voorburg, Rotterdam en Boskoop woonachtig zijn) ging Moerkapelle tegen een sterk DWD 1 de bietenbrug op: 6-2 maar liefst. Opvallend genoeg staat er na opnieuw 2 jaren 3e klasse KNSB (we promoveerden met 9 uit 8 via een derde plaats omdat DWD 1 toen niet wilde; na een uistekend eerste jaar zat vorig seizoen veel tegen) bij de rentree in de promotieklasse weer een uitwedstrijd in Dordrecht tegen een promovendus op het programma. Weliswaar geen maandag, maar is een dinsdag zoveel beter?

Een gewaarschuwd team telt voor twee, zou je denken. Even wennen aan het tempo, maar de start was goed. Maarten Vroegindeweij zette ons op voorsprong. Hij maakte gebuik van de geruineerde damevleugel van wit. Daarna behield Moerkapelle de voorsprong door veel remises. Jesse van Elteren, zijn broer Hugo, Gerard van Ommeren en Arian de Bruijne zorgden daarvoor. Ergens daaromheen vergrootte André Nieuwlaat, terug als basisspeler, de voorsprong naar 2-4. Een gedegen opzet wurgde zwart langzaam. Boudewijn Weijermars stond inmiddels heel goed en Wouter Vroegindeweij had gek genoeg vroeg stukwinst nog niet kunnen omzetten naar een winnende stelling. Sterker nog de gesloten stelling bleek zo lastig te slechten dat Wouter het remiseaanbod van zijn tegenstander aannam en zo de 2 matchpunten in de Moerkapelse zak kon stoppen. Boudewijn won zoals verwacht ook nog. Resultaat was een prima en gedegen overwinning, waarbij niemand verloor: 2½-5½. Zou het dan toch de dinsdag geweest zijn?

Volgende wedstrijd thuis (op vrijdag!) op 28 oktober tegen Shah Mata.

Opnieuw een verre uitwedstrijd, na Teneuzen, Oost Souburg, Tilburg en Goes was nu Sluiskil aan de beurt. We hebben de schatkist goed gespekt met accijns en nu ook nog eens de tol van de Westerscheldetunnel. Ondanks zekere degradatie en één schamel puntje gingen we vol plezier op weg naar onze voorlopig laatste KNSB wedstrijd. Bijna een interland zou je kunnen zeggen, want we bleken tegen 7 Belgen aangevuld met ’n Ollander te spelen.

Alles ging in goede sfeer, maar opnieuw liepen we snel een achterstand op. Marcel de Haan trad dit keer als invaller op, maar moest vrij snel de koning omleggen. Ook Gerard van Ommeren zit niet in de beste vorm van zijn leven en was zeer tegen de gewoonte in snel klaar: 2-0. Maar toen was het even over voor de witte paarden en nam Moerkapelle het initiatief over. Arian de Bruijne, een puik debuutjaar belevend, rolde met wit z’n tegenstander op. Arno Luinenburg deed twee borden verderop hetzelfde. Gewoon de b2-pion offeren voor de aanvalsstelling en dat dan ook afmaken. De gebroeders Vroegindeweij etaleerden zich deze keer als (enige) remiseschuivers, hoewel de uitslag dat meer doet vermoeden dan de partijen. Maar toch 3-3 en toen waren alleen de  andere broers, de van Elterens, nog bezig. Jesse van Elteren speelde de partij van de dag, door een ongebruikelijke (of onbekende?) opening zodanig te bestrijden dat hij langzaam voordeel kreeg (een vrijpion). Een mooie combinatie bracht de winnende stelling en zowaar een voorsprong en een zeker matchpunt. Of het er twee zouden worden hing af van Hugo van Elteren, die zich op bord 1 opofferde door de sterkste tegenstander te bestrijden. Dat ging niet eens zo slecht, maar hij kwam wel langzaam onder druk te staan. Er was één moment dat hij het wellicht beter had kunen doen. Nu kwam hij met een pion achter en de tegenstander had daarbij ook nog twee verbonden vrijpionnen. Dat kon Hugo niet houden waardoor de 4-4 een feit was.

Het ging natuurlijk nergens meer om, maar we beschouwen dit toch maar als een eervol afscheid. Volgend jaar promotieklasse RSB (waarnaar ook SO Rotterdam 2 en Messemaker 2 degradeerden) en we zetten daar natuurlijk weer in op snelle terugkeer naar de KNSB. De RSB-debutanten in de 3e klasse KNSB hebben dit seizoen door een goede klassering een extra promotieplaats bewerkstelligd voor volgend seizoen en dat doet onze kansen toenemen.

Precies een maand na de vorige (uit)wedstrijd opnieuw een verre reis. Ditmaal naar Goes over de Zeelandbrug omdat de Vlaketunnel het hele weekend is afgesloten (met dank aan de attente teamleider van Goes!). Geen probleem, verder de reis verliep voorspoedig. Moerkapelle moest winnen om degradatie nog te kunnen ontlopen, zeker als je verwacht dat andere teams hun sportieve plicht nakomen. Over dat laatste later meer, eerst maar de wedstrijd dat dit keer plaatsvond in een heus sportcentrum met zwembad en diverse sportzalen.

Goes is qua rating het minst sterke team, maar ze  hebben al 7 matchpunten verzameld en dat gaat dus heel goed met enkele voor Goes prachtige uitslagen. Nadat de kruitdampen waren opgetrokken na de opening leek het er redelijk voor te staan.  Toch liepen we niet veel later, zoals eigenlijk al het hele seizoen, opnieuw achter de feiten aan. Zowel Maarten Vroegindeweij als invaller Wim Vroegindeweij konden hun op zich aardige opening niet goed doorzetten naar het middenspel en moesten snel een 0 incasseren. Daar had meer ingezeten, maar de verkeerde voortzetting werd gekozen: 2-0 achter. Eerlijk gezegd zag het er toen niet best uit, Jesse van Elteren kreeg een vervelende psychologische tik te verwerken doordat hij al op zet 2 niet de opening op het bord kreeg die hij had voorbereid. Hugo van Elteren stond ernaast op bord 2 redelijk voor. Op 3 en 4 stonden zowel Gerard van Ommeren als Wouter Vroegindeweij niet meer zo lekker. Arian de Bruijne koos op 5 met wit voor een duidelijke koningsaanval, zijn tegenstander ging in ieder geval flink in de denktank. Daar leken kansen. Dick Bac tenslotte was eveneens met wit in een voor hem totaal onbekende opening terecht gekomen en dan is het altijd lastig de juiste structuur en opzet te vinden. Kortom er moest een klein wondertje gebeuren wilde het nog wat worden.

Toch keerden de kansen. Hugo kon niet anders dan op remise te koersen, maar Arian wist een vool punt te scoren, mede omdat zijn tegenstander niet voor de tegenaanval maar verdedigen koos. Inmiddels waren bij Dick de kansen gewijzigd en kwam hij in gewonnen stelling terecht.  Jesse speelde een lastige partij tegen de op rating verreweg sterkste speler en moest een kwaliteit geven, maar er leken nog iets van remisekansen. Gerard had zich in tijdnood van een verloren naar een gewonnen stelling weten te manoeuvreren en ook Wouter  had zijn ietwat lastige stelling in tijdnood naar een minimaal gelijke stelling omgebogen. Zat er dan toch nog een kleine winst in?

Nee, helaas niet. Dick won zoals verwacht. Bij Wouter zat er ondanks een vrije a-pion geen winst in, maar Jesse kon het toch niet bolwerken. Gerard won nog wel, waardoor we het eerste matchpunt via een gelijkspel in ieder geval nog binnen hadden.

Zou het genoeg zijn, waarschijnlijk niet. Zeker niet als blijkt dat subtopper Souburg (5½-2½) en Krimpen (7-1!) hun sportieve plicht flink hebben verzaakt tegen onze concurrenten.  Bij Souburg zou het nog onderling Zeeuws bevoordelen kunnen zijn, maar van onze regiogenoot is het blijbaar teveel gevraagd: eerst sterk met 6-2 winnen van HWP Sas van Gent 2 en vervolgens weggevaagd worden tegen het derde team van die club. Zeker jammer omdat beide teams tegen ons wel in sterkste opstelling (incl. het vooruitspelen vanuit Souburg) hebben opgetreden met in beide gevallen een nipte nederlaag als resultaat. Misschien dat de oorzaak van de forse nederlaag van Krimpen ligt in de afgesloten Vlaketunnel, waardoor ze veel te laat binnen kwamen, wie zal het zeggen, maar vooral wij hebben er last van. Uiteindelijk hebben we deze situatie allereerst aan ons zelf te danken, hadden we in het begin van de competitie maar niet zo onnodig punten verspeeld moeten hebben, maar een beetje wrang blijft het wel.

Maar goed: volgend jaar weer door de week promotieklasse spelen. Dat valt niet te onderschatten, die les hebben we twee jaar geleden wel geleerd.

Zaterdag 8 januari kwam regiogenoot Krimpen 1 op bezoek in de 5e ronde van de 3e klasse F. Het seizoen heeft Moerkapelle nog geen punten opgeleverd, maar de laatste twee ontmoetingen tegen Krimpen (4½-3½ in de promotieklasse 2 seizoenen geleden en vorig seizoen een zege na snelschaken in de KNSB-beker) deden het beste hopen. Beide teams waren op volledige oorlogsterkte.  Dat betekent wel dat Krimpen op papier wel bijna 100 ratingpunten gemiddeld sterker is. Maar dat zegt niet alles.

Dick Bac opende op bord 5 op de verkeerde manier de score. Met zwart speelde hij iets te snel en overzag niet alle dreigingen en ging er met gezwinde spoed af. Arian de Bruijne had de pech op bord 4 tegen Harold van Dijk te spelen. Deze speler heeft een hoge rating (2355) en bleek al 52 opeenvolgende externe partijen niet verloren te hebben. Arian deed het niet onverdienstelijk tegen z’n snel spelende tegenstander. Het schijnt dat hij een kansje in het middenspel heeft gemist. Maar uiteindelijk was het resultaat zoals verwacht en met twee torens en een loper tegen de dame van Arian, werd hij een matnet in gedreven. Wouter Vroegindeweij deed op 6 iets terug. Hij zette z’n tegenstander vanaf de opening vast en die kon zich er niet uitworstelen, allerlei penningen leverde fors materiaalverlies op voor de zwartspeler en verder spelen had dan ook geen zin:1-2. Jesse Van Elteren op 3 met zwart werd ietwat verrast in de opening en kwam daardoor het een lastige stelling te zitten. Ook hij kon de problemen niet oplossen en de achterstand werd zo weer vergroot: 1-3. Gerard van Ommeren met wit op 2 was volgens eigen zeggen niet in beste doen. Ondanks de witte stukken kwam hij al snel slechter te staan. Eén mindere zet van z’n tegenstander barcht hem nog net remise, maar de achterstand bleef aanzienlijk. De overige drie partijen gaven nog wel wat hoop. Maarten Vroegindeweij had een woeste stelling gecreëerd die nog alle kanten op kon. Boudewijn Weijermars had zich met zwart op 7 vakkundig verdedigd tegen een snel uit de startblokken vertrokken tegenstander. Hugo van Elteren had een pionnetje buitgemaakt en ging tegen de tijdnoodcontrole dan ook terecht 3 keer dezelfde stelling uit de weg.  Het duurde helaas niet lang, want Maarten kwam steeds meer onder druk te staan en het was dan ook niet verrassend dat hij een truc overzag met als resultaat een directe nederlaag. Jammer want in het middenspel had hij het ergens wel wat beter kunnen doen. Jammer genoeg was de spanning toen uit de wedstrijd. Boudewijn Weijermars had inmiddels een pionnetje buitgemaaakt. Z’n tegenstander ging echter verkeerd een afwikkeling aan en verloor een stuk en dat betekende het volle punt. Op bord 1 was Hugo een puike partij aan het spelen. Hij had inmiddels nog een pionnetje buitgemaakt. Hij gebruikte z’n tijd goed, op een toren na waren de andere stukken inmiddels van het bord verdwenen. De zwarte pionnen rukten gecontroleerd op en niet veel later gaf zijn tegenstander in hopeloze stelling op. Resultaat, een 3½-4½ nederlaag. Verdiend? Ja toch wel, Moerkapelle heeft nauwelijks uitzicht gehad op een punt en er zaten toch een paar kansloze nederlagen bij. Toch zal het niet lang meer duren tot er punten behaald worden, denkt de optimist. Maar of het nog genoeg is om degradatie te ontlopen, dat is de vraag.

Zaterdag 11 december een uitwedstrijd in het verre Oost-Souburg tegen Schaakklub Souburg. Ze hebben zelfs een eigen verenigingsgebouw, het nadeel is alleen dat het aan het begin van de wedstrijd nog ijzig koud is omdat pas vlak voor aanvang de verwarming is aangezet. Maar goed, met jassen aan begonnen 7 Moerkapellenaren om 12 uur aan weer een wedstrijd waar het op aan komt. Gerard van Ommeren had in een weinig verheffende vooruitgespeelde partij met zwart al remise gespeeld. Op zich dus een aardig uitgangspunt. Maar op papier (rating dus) was Souburg wel sterker, dus er moest geknokt worden. Dat werd er ook op alle borden met allemaal verschillende stellingen. Het was allemaal erg aan elkaar gewaagd, maar of dat nu een reden was dat er zoveel remise vielen, is de vraag. Dick Bac was de eerste die kwam vragen of hij remise mocht aanbieden, Jesse van Elteren even later ook al en zijn broer Hugo wilde het ook aanbieden. Op zich begrijpelijk, want het kon nog alle kanten op. Bij Dick en Jesse werd de vrede dan ook getekend, de tegenstander van Hugo op bord 1 wilde er nog niet aan. Dat zal niet zozeer op de stelling zijn gebaseerd, maar eerder op het ratingverschil. Toch kwam Moerkapelle op achterstand, Arian de Bruijne kon ondanks dat er iets op het bord kwam dat hij had bekeken met zwart de stelling niet houden en moest capituleren. Maar op bord 8 bracht Maarten Vroegindeweij de spanning terug door de gelijkmaker aan te tekenen. Zijn geliefde opening kwam op het bord en dan voelt hij zich als een vis in het water, niet dat het daaraan gelegen heeft, maar het scheelt wel. Cruciaal was de partij op bord 2, waar dit keer Wouter Vroegindeweij speelde. Wit offerde een pionnetje in de opening er er ontspan zich een open strijd. Tegen de eerste tijdnoodfase leken de zwarte vrijpionnen de doorslag te geven. Echter een te vroege breekzet in tijdnood door Wouter bleek helaas niet winnend. Bij een andere logische zet was de remise vrijwel zeker en kon alleen zwart nog winnen, maar nu werden de zwarte pionnetje langzaam opgehaald en zwart kon het niet meer houden en verloor. Zo kwam Souburg opnieuw op voorsprong. Ergens tussendoor had invaller André Nieuwlaat remise gespeeld waardoor de tussenstand 4-3 was. Alleen Hugo was nog bezig op bord 1 maar een winst zat er daar niet meer in, het was nog knap dat hij het toch nog remise hield. Conclusie een spannende strijd maar weer een nederlaag. Opnieuw zat het niet mee, waar het vorig jaar wel het geval was. Er is geknokt maar het was net niet genoeg. Opvallend was dat de 4 witspelers alle remise speelden. De beslissingen vielen op de zwart borden. Moerkapelle blijft de rode lantaarndrager, er zit niets anders op dan de komende 5 wedstrijden het uiterste te geven.