Zaterdag 20 november was het erop of eronder tegen het jarige Sliedrecht (75 jaar en heel ondernemend en leuk gevierd). Na twee verloren wedstrijden moesten er toch punten gepakt worden. Eerdere wedstrijden in het verleden waren altijd spannend en beladen.

De start was goed. Met slechts één invaller dit keer, Arno Luinenburg op bord 5, hoewel invaller, hij deed alle drie de wedstrijden al mee. Arno koos geheel zijn stijl getrouw voor een scherpe opening, waarbij je het gevoel had dat het alle kanten op kon. Verder ontwikkelden we over de hele breedte aardige stellingen, dus iets moois lag in het verschiet. Voor de verandering was Gerard van Ommeren, op 3 dit keer, als eerste klaar. Remise met zwart is prima natuurlijk.  Echter tegen de eerste tijdnoodfase ging het voor het eerst mis. Teamleider Wouter Vroegindeweij had een prachtige aanvalsstelling opgebouwd en zwart stond zwaar onder druk. Om onbegrijpelijke redenen speelde Wouter echter niet scherp en wellicht te snel en liet z’n tegenstander prachtige counterkansen creëren. Een eerste fout van zwart werd dan ook nog niet afgestraft en daarna was het snel gedaan. Gelukkig scoorde Jesse van Elteren op bord 2 niet veel later de gelijkmaker. Hij deed voor hoe het wel moest, de stelling van zwart onder druk zetten en hem niet meer laten ontsnappen. Helaas kwam Moerkapelle niet snel daarna weer op achterstand, Arno Luinenburg had onder andere een tussenschaakje over het hoofd gezien en knokte nog wel voor wat hij waard was, maar de nederlaag kwam er toch. Kopman Hugo van Elteren speelde dit keer op 1 en een prima partij. In hoge tijdnood wist hij een gewonnen stelling te bereiken. Maar vlak voor de tijdcontrole maakte hij dan toch een verschrikkelijke bok die een volle toren kostte. In plaats van 2½-2½, stonden we opeens fors achter. Niet veel later moest ook Boudewijn Weijermars zich gewonnen geven, hij was zelf niet tevreden over zijn slappe partijopzet met wit. Arian de Bruijne deed op bord 7 nog wat terug door een eindspel met een loper meer gelukkig niet in remise te laten verzanden, maar de nederlaag als team was al een feit. Vervolgens heeft Maarten Vroegindeweij nog een uur lang geknokt om de schade beperkt te houden. Met een pion voor, maar wel erg lastig om de winnende variant te vinden, sloeg hij terecht een remiseaanbod af. Maar zoals dat zo vaak gaat, koos hij plots een ander plan, zwart counterde sterk en Maarten liet zich dan ook nog eenvoudig trucen. Nog geen 5 minuten na het geweigerde remiseaanbod, verloor Maarten de partij. Eindstand 2½-5½, een forse uitslag die de verhoudingen mijn inziens niet helemaal weergeeft. Maar aan de andere kant, hoort het afmaken van een stelling ook bij schaken, als je dan ook niet dat beetje geluk hebt, dan kan het hard gaan. Trainen op scherpte is natuurlijk lastig. Vorig seizoen viel alles vaak de goede kant op, nu juist niet.

Feit is wel dat nu al na 3 wedstrijden zeker is dat handhaving heel moeilijk gaat worden. Maar juist deze wedstrijd heeft wel geleerd dat het doek pas valt als de strijd gestreden is. Op 11 december gaan we vol goede moed op weg naar Souburg.

Zaterdag 9 oktober staat de uitwedstrijd in het verre Terneuzen op het programma. Omdat Dick, Wouter en Hugo niet kunnen, spelen we met drie invallers, Arno Tim en Jeremy. Hoewel blij met de invallers, is dit wel een verzwakking. En dat komt niet goed uit omdat Terneuzen op papier al een stuk sterker is dan ons team.  Niet gehinderd door files of wegwerkzaamheden, arriveren we na een gezellige rit, mooi op tijd bij het clubgebouw van Terneuzen. Altijd mooi te zien als een schaakvereniging een eigen clubgebouw heeft. Ook de auto met de vier Boskopers (!) is mooi op tijd.

Terneuzen speelt in hun bijna sterkste opstelling. Na een uur spelen zijn de meeste stellingen nog in evenwicht. Alleen Tim in niet tevreden over zijn stelling en na een half uur denken besluit hij tot een ‘alles of niets’ offer. Als zijn tegenstander iets later zijn voorbeeld volgt en ook een stuk offert, zijn de kansen voor Tim verkeken en noteren we de eerste nul. Op bord twee speelt Boudewijn tegen een sterke jeugdspeler. Het lukt hem niet het initiatief te pakken en steeds meer komt zijn stelling onder druk te staan. Uiteindelijk wordt de druk te veel en noteren we de tweede nul. Naast hem zit Jesse aan bord drie. Zijn tegenstander neemt met zijn sterke loper het paard van Jesse op c3, een theoretische variant. Dit geeft Jesse een lelijke dubbel pion op de c-lijn, aan de andere kant kan Jesse de rokade van zijn tegenstander voorkomen. Na een paar mindere zetten raakt hij een paard kwijt en daarmee gaat de partij ook verloren. Debutant Jeremy speelt een open partij, zelf lanceert hij een aanval over de damevleugel, zijn tegenstander doet hetzelfde over de koningsvleugel. Na een afwikkeling komt Jeremy een stuk voor. Helaas kiest hij het verkeerde verdedigingsplan om de aanval van zijn tegenstander af te wenden. Door de open stelling is het ineens heel snel afgelopen. Op bord vier speelt Maarten tegen een tegenstander met ruim twee honderd rating punten meer. Ondanks het gebrek aan spelritme komt hij lekker uit de opening. Nadat de stelling in het centrum vast is komen te staan, doet Maarten een paar mindere zetten op de damevleugel. Uiteindelijk kost dit hem een pion, bovendien blijft de stelling moeilijk. Zijn tegenstander maakt het nauwkeurig af en dus ook Maarten moet een nul noteren. Arian komt op bord vijf lekker uit de opening. Alleen in het middenspel komt hij na een combinatie ineens minder te staan. Dit kost hem een aantal pionnen, voldoende voor zijn tegenstander die afwikkelt naar het eindspel. Arian houdt het nog lang vol, maar uiteindelijk moet hij zich toch gewonnen geven. Arno heeft het zwaar in de opening, hij speelt tegen een jeugdig talent. In het middenspel keren de kansen en komt hij een kwaliteit voor te staan.  Zijn tegenstander houdt echter kansen door een vervelende pion op de g-lijn. Arno kan dit probleem niet oplossen en moet berusten in remise. Als laatste is Gerard nog bezig aan bord één. Na de eerste tijdcontrole is de stelling nog volledig in evenwicht, Gerard heeft een dubben pion, maar dit is geen probleem. Na lang manoeuvreren door zijn tegenstander, neemt Gerard iets te veel risico. Zijn sterke tegenstander (2300+) vindt uiteindelijk een gaatje. Dit kost Gerard twee pionnen en daarmee de partij.

Uitslag, een pijnlijke 7½-½. De cijfers zijn echter ruimer dan het spelbeeld van de middag. Terneuzen wint terecht, echter op een de meeste borden zat het ‘net even niet mee’. Na twee wedstrijden staan we nog steeds op nul match punten. Volgende wedstrijd is tegen Sliedrecht, dan moeten we van die lelijke nul af komen.

Zaterdag 25 september de eerste thuiswedstrijd tegenLandau Axel uit Zeeuws Vlaanderen. Veel teams uit deze regio hebben ook een aantal Belgen in de gelederen, zo ook deze keer: in totaal 4 van de 8. Moerkapelle miste alleen Maarten Vroegindeweij en in zijn plaats speelde Arno Luinenburg.

Boudewijn Weijermars kon het gebrek aan wedstrijdritme goed maskeren en maakte het eerste punt. Zijn tegenstander vergaloppeerde zich volledig in een combinatie en zo stond Moerkapelle snel voor. Niet veel later zorgde Hugo van Elteren, eveneens met wit, voor naar wat later zou blijken de enige remise van de dag. Alles werd afgeruild tot de dames toe en daardoor zat er weinig muziek meer in de stelling. Broer Jesse, herstellende van een jetlag, had een mindere middag. Hij verrekende zich en een aantal belangrijke pionnen werd opgesnoept. Ook de koning stond niet bepaald veilig en hij werd vakkundig aan de kant gezet. Daarna echter twee overwinningen: debutant Arian de Bruijne speelde een puike thematische aanvalspartij. Hij nam er goed de tijd voor en rekende het prima uit. Ook invaller Arno Luinenburg tekende een vol punt aanen revancheerde zich zo voor een nederlaag in het tweede de avond ervoor. Snel koos zijn tegenstander voor eenkoningszet en zo kon er niet meer gerokeerd worden. Hij kwam daardoor watgedrongen te staan. Arno bouwde druk op en won materiaal en even later departij: 3½-1½. Nog drie zwart  partijen bezig. Gerard van Ommeren had het zwaar op bord 1, maar dat zal wel vaker het geval zijn. In tijdnood moest hij uiteindelijk zijn meerdere erkennen nadat enkele keren een remise-aanbod geweigerd was. De partij Dick Bac, dit keer op 7, kende een bekendeopzet met lich iniatief voorwit. Helaass konDick het niet bolwerken en verloor. Teamleider Wouter Vroegindeweij was zo het langst bezig. Wit had zich niet echt ambitieus opgesteld, maar kende wel een stabiele stelling. Zwart had licht hetiniatief, maar overzag een onnodig en eenvoudig pionverlies dat tot overmaat van ramp zelfs 3 pionnen kostte. Ook de stelling was plots erg lastig. Wouter probeerde het z’n tegenstander nog wel lastig te maken, maar die maakte uiteindelijk geen fout en zo was de nederlaag een feit. Iets waar het eerder de middag niet naar uit zag. Maar dat is schaken.

Het was een sportieve wedstrijd met een sympathieke tegenstander. Verder viel op dat de witspelers 7½ uit 8 scoorden. Voor Moerkapelle een slechte start in een seizoen waar we het nog zwaar genoeg gaan krijgen. Waar vorig jaar wedstrijden uiteindelijk vaak de goede kant op vielen gebeurde dat nu eens niet. Volgende keer revanche.

Zaterdag 17 april werd de laatste wedstrijd van het KNSB seizoen gespeeld. Tegen alle verwachtingen in was Moerkapelle 1 al ronden lang zeker van lijfsbehoud. Na twee nederlagen tegen de nummer 2 en 3 van de competitie, ging het de laatste ronde thuis geheel om de eer tegen de Kennemr Combinatie 3, dat ook al nergens meer om speelde dan de eer.

KC 3 kwam met 3 invallers op, terwijl Moerkapelle 1 Dick Bac moest missen. Voor hem speelde de andere nestor, Wim Vroegindeweij, alweer z’n 4e KNSB-wedstrijd. De wedstrijd begon iets minder omdat Arno Luinenburg vanwege z’n werk niet op tijd kwam. Met 25 minuten tijdsachterstand opende hij met wit op 8 rustig. Al snel greep hij zijn jeugdige tegenstander bij de keel en bij overgang naar het middenspel kon hij eenvoudig een stuk winnen en was niet veel later toch als eerste klaar: 1-0. Naast hem speelde Wim Vroegindeweij met zwart een rustige partij. Het evenwicht werd niet verstoord en zo werd dat remise. Zoon Wouter al zo’n beetje het hele seizoen op 4, maakte er zoals gewoonlijk geen rustige partij van. De opening was overweldigend en de zwarte koningstelling werd direct onder vuur genomen. Zwart anticipeerde goed. Nam een pion en om dameverlies te voorkomen moest de sterke verdedigende loper geruild worden, dat leverde zwart zelfs nog een pion op. Ondanks die twee pionnen voor en tegengestelde aanvalskansen, bleek de witte aanval veel doortastender, de zwarte stukken konden er niet meer bij en zo kwam Moerkapelle op 2½-½.  Broer Maarten Vroegindeweij op 6 met wit kwam ook heel goed uit de opening. De zwarte damevleugel was nog volledig onontwikkeld toen de witte stukken ten aanval trokken. Helaas koos Maarten niet het goede plan en zwart nam het initiatief over. Een remiseaanbod werd nog geweigerd en vervolgens sloor Maarten ook deze pot in lijn van het gehele seizoen, ongelukkig met verlies af. Jesse van Elteren was een keer niet in het buitenland (voor vakantie of werk) en dan is hij er natuurlijk gewoon bij. Ondanks gebrek aan spelritme en een zeer ongebruikelijke 2e zet van wit, werd het een scherpe en lekkere pot. In de tijdnoodfase werd wit kundig in een matnet gelokt dankzij een sterk paard en de sterk bezette en open f-lijn. Mooie pot en een prima voorsprong in de wedstrijd: 3½-1½.  Op bord 2 speelde Hugo een solide partij met wit. In het middenspel had hij voordeel kunnen bereiken. Maar zoals vaker dit seizoen, heeft Hugo moeite met die ‘finishing touch’. De tijdcontrole werd net gehaald door beide en daarna werd na zetherhaling gekozen voor remise.  Op bord 5 was onze topscorer Boudewijn Weijermars nog bezig. Hij was in een lastig eindspel beland met voor beide een toren, een loper (van ongelijke kleur) en 3 pionnen, waarvan 2 als dubbelpion, voor wit en één voor Boudewijn. De vraag is dan: Is het thoeretisch remise? Misschien wel, maar het is vooral zwart dat de fouten kan maken. Wit speelde rustig, ruilde op een gegeven moment de dubbelpion voor de enige van Boudewijn. Een grafzet in moeilijke stelling deed Boudewijn de das om: 4-3.  Zo was het na een voorspoedig begin toch plots heel spannend. En het zal toch niet Gerard van Ommeren, onze vaste eerste bordspeler, zijn die nog bezig is. Ja hoor, ook dit keer geen uitzondering op deze regel. En het was zeker spannend. Een toreneindspel met één pion meer voor wit. Alle hens aan dek dus. Ook hier geldt hetzelfde verhaal als bij Boudewijn, theoretisch zal het wel remise zijn, maar toon dat maar eens aan. Eerlijk is eerlijk, een kolfje naar Gerards hand. Binnen onze club is er geen betere en dan toonde hij toch weer aan. Dit gevecht werd besloten toen er alleen nog twee koningen op het bord stonden. De remise voor Gerard was een feit en de overwinning voor Moerkapelle 1 was binnen. Rest nog te op te merken dat KC 3 een sympathiek en sportief team met aardige mensen en dat mag best wel eens gezegd worden.

Dit hele seizoen samenvattend heeft Moerkapelle een opzienbarende prestatie geleverd door met 11 mp uit 9 wedstrijden keurig op de 4e plaats te eindigen. Dit terwijl we op papier het laagste gerate team waren. Met name Gerard van Ommeren op bord 1 (slechts één nederlaag en dat nog wel tegen degradant Caissa 5) en topscorer Boudewijn Weijermars (6 uit 8) verdienen een pluim. Maar belangrijker: de teamspirit was het hele seizoen erg goed. Ook speciale dank voor de invallers, die zeker geen verzwakking bleken. Ik kijk alweer uit naar het volgende seizoen.

Zaterdag 27 maart speelde het eerste team van Moerkapelle haar laatste uitwedstrijd van dit KNSB seizoen in het inmiddels bekende denksportcentrum van Leiden tegen Philidor. Philidor staat 2e met slechts één nederlaag tegen de aanstaande kampioen DSC 2. Kortom een stevige pot stond ons te wachten. Helaas opnieuw zonder Jesse van Elteren en dit keer trad Tim van Breda op bord 7 op als vervanger.

Het begin was overweldigend. Boudewijn Weijermars, onze topscorer, blijft verrassen. Met wit rolde hij in no tempo z’n tegenstander op door optimaal gebruik te maken van de zwarte koning in het centrum: 0-1. Daarna werd er lange tijd niet gescoord. Wel was de situatie op de lage borden zorgelijk, terwijl juist de eerste twee borden tegen sterke tegenstanders in evenwicht leken. Tim van Breda kon het inderdaad op 7 niet bolwerken. Hij wist opstomende koningspionnen in combinatie met een gedrongen stelling niet te redden.  Naast hem behandelde Dick Bac de opening ook niet goed en kwam al snel in problemen. Hij moest een kwal geven, kreeg daarna nog wel wat rommelkansen, maar moest toch het loodje leggen. Hugo van Elteren scoorde inmiddels met zwart een prima remise. Zoiets tegen een tegenstander met bijna 300 ratingpunten meer voelt toch een beetje als een overwinning. Nog meer goed nieuws kwam van Maarten Vroegindeweij, dit keer geposteerd op 5, hij pakte zijn eerste overwinning van dit seizoen. Helemaal soepel ging het niet, in het middelspel stond hij eigenlijk helemaal niet zo lekker, maar de kansen die toch kwamen werden met beide handen aangegrepen. Broer Wouter Vroegindeweij speelde na een wat tamme opening een zinderende partij. Zijn opponent investeerde veel in denktijd. Toen Wouter een thematische breekzet toestond, gooide hij de knuppel maar in het hoenderhok. Een veropgerukte e-pion moest gecompenseerd worden met allerlei matdreigingen. In heftige tijdnood deed wit echter alles goed, waarbij een niet echte lekker werkende digitale klok ook nog een handje hielp, maar toch een knappe prestatie en zo een mooi punt voor Philidor. Bij Arno Luinenburg kan het vriezen en dooien. Dit keer wilde het echt niet lukken, nadat hij aanvankelijk met zwart geen problemen leek te hebben. Tot slot, en het zal eens niet zo zijn, Gerard van Ommeren in een eindspel. Het is al veel gezegd, een kolfje naar zijn hand. Hij had misschien wel ergens moeten verliezen, maar het kan toch bijna geen toeval meer zijn. Het werd remise en zo kwam de eindstand op 5-3.

Het had iets meer mee kunnen zitten, maar dat deed het niet en op zich geen schande. Nog één pot thuis en dan zit een geslaagd seizoen erop. We gaan gewoon nog één keer knallen.

Zaterdag 6 maart kwam De Waagtoren 1 uit Alkmaar op bezoek. Op rating één van de sterkste teams van klasse 3E. Na twee vroege nederlagen volgde 4 overwinningen op rij voor De Waagtoren, maar het kampioensschap lijkt uit beeld. In feite dus een wedstrijd om des keizers baard. Het werd geen hoogstaand duel. Veel goede stellingen (van beide kanten, maar wel iets meer door Moerkapelle) werden om zeep geholpen. Arno Luinenburg, dit keer met zwart op 5, was als eerste klaar. Als laatste binnen werd hij al snel onder druk gezet en daar kwam hij eigenlijk nooit meer uit. Wouter Vroegindeweij scoorde op 4 zijn eerste halfje. Echter geen reden om trots op te zijn. Na eerst vrij eenvoudig stukwinst gemist te hebben, bood de slotstelling hem toch ook meer kansen, maar omdat de hele partij al niet zo lekker liep, besloot hij tot remise. Wim Vroegindeweij zorgde als invaller voor de enige overwinning. In een stelling die in evenwicht leek deed de invallende teamleider van de gasten plots een pion in de aanbieding. Wim maakte het daarna keurig af. Dick Bac kwam met de witte stukken op 6 een derde remise op rij overeen. De stelling werd niet opengebroken, maar dichtgeschoven en dat is de kans op dit resultaat groot. Hugo van Elteren kwam met wit steeds beter uit de opening. Zwart kwam lastiger en lastiger te staan. Een verdubbeling van torens op de b-lijn leek een voor de handliggende zeer kansrijke strategie, maar Hugo koos voor iets anders, kwam in tijdnood en gaf het daarin nog volledig weg. Ook broer Jesse daarnaast kwam, al dan niet voorbereid, in een geforceerde variant terecht. Er waren zeker kansen voor Jesse, maar hij liet zich trucen en toen was het snel voorbij. Dit zo allemaal rond de eerste tijdcontrole (17:00 uur). De volgorde kan wellicht iets verschillen, maar het staat 2-4. Het meest zuur werd het voor Maarten Vroegindeweij. Met de zwarte stukken kreeg hij een steeds prachtiger aanval. Wit werd helemaal weggedrukt, maar Maarten overzag vlak voor tijd één zet en dat kostte hem een toren. Het leverde hem opnieuw een nul op. Het wordt wat eentonig, maar opnieuw was Gerard van Ommeren als laatste bezig. Beide hadden al veel tijd besteed aan de opening. Wit kreeg een steeds dreigender aanval en de winstvarianten leken talrijk. Hij koos echter in tijdnood de verkeerde en dat leverde Gerard stukwinst op. Dat leverde een woedeuitbarsting van de witspeler op, waarvoor hij overigens na afloop netjes zijn excuses aanbood, maar nog steeds een spannende stelling wegens twee veropgerukte verbonden vrijpionnen. Gerard deed het daarna niet helemaal correct, maar wit bood remise aan in  een inmiddels weer kansrijke stelling, dat Gerard wijselijk aannam. Eindstand: 2½-5½.

Conclusie: een snelle en duidelijke nederlaag, min of meer de verwachte score op basis van rating, maar toch een onbevredigend gevoel met name vanwege de toch wel geboden kansen. Er had wel iets meer ingezeten. Gelukkig geen man overboord, volgende keer tegen Philidor Leiden beter.

The flow continues… zou je bijna kunnen zeggen. Op rating zijn we één van de mindere teams in de 3e klasse KNSB, maar inmiddels zijn we na 6 ronden al veilig (we blijven voorzichtig) met 9 matchpunten. Ook dit keer had de tegenstander gemiddeld een iets hogere rating. Zaterdag 6 februari kwam het Amsterdamse Caissa 5 op bezoek.  Met 3 matchpunten zijn zij minder goed gestart. Met Wim Vroegindeweij voor Jesse van Elteren (die precies vandaag op hoogtestage ging naar de hoogste berg van Afrika=vakantie) hadden we een representatief team tegen een tegenstander die ook redelijk compleet leek.

We openen dit keer in mineur. Maarten Vroegindeweij speelt in de onderlinge sterk, maar in de KNSB wil het dit seizoen niet lukken. In het middelspel ging het plots fout en was het 0-1. Dick Bac, eveneens met wit, had niet veel bereikt en zorgde voor de enige remise van de wedstrijd. Boudewijn Weijermars trok de stand weer gelijk, hij is topscoorder en speelt dit jaar juist heel lekker. Hij investeerde flink wat tijd in een wat ongebruikelijke Siciliaan, maar de stelling oogde goed. Zo goed blijkbaar dat hij toch voor de eerste tijdnood nog won. Hugo van Elteren, eveneens met zwart, zette Moerkapelle op voorsprong. Z’n tegenstander kwam met de koningspionen naar voren, maar dit werd vrij soepel opgevangen en Hugo counterde naar de overwinning. Wouter Vroegindeweij breidde de voorsprong net na de tijdnoodcontrole uit naar 3½-1½. Z’n tegenstander offerde een kwaliteit, maar het kwam er nooit uit en Wouter kreeg de stelling steeds meer in handen. Een oprukkende vrijpion aan de rand en een zwarte koning in het midden van het bord brachten de beslissing. Wim Vroegindeweij moest dit weekend als invaller voor de tweede keer aan de bak. Op vrijdagavond nog een zwaarbevochten remise in de topper tegen Charlois Europoort 5 en vandaag opnieuw met de zwarte stukken. Het resulteerde in een dame+toren+ wat pionnen eindspel, waarin Wim wat kansen op de remise miste. Daarna werd het pleit beslecht. Gelukkig leek de overwinning niet in gevaar. Onze ’trucenspecialist’ Arno Luinenburg was dit keer op 8 geposteerd en had inderdaad via een truc de dame gewonnen. Hij voerde dit netjes naar winst voor hemzelf en het team. Tot slot was, hoe kan het ook anders, Gerard van Ommeren bezig. Dit keer een dame+pionnen eindspel waar de verbonden witte vrijpionnen – wit had er in totaal 1 meer – gevaarlijk oogden, maar de kans op eeuwig schaak zeer wel aanwezig was. Geheel tegen zijn stijl in en murf gespeeld door zijn tegenstander raakte hij steeds meer in verdrukking en zo verloor hij voor het eerst dit seizoen.

De overwinning was al wel binnen en zo gingen er opnieuw 2 punten in the pocket. Gewoon weer een lekkere schaakmiddag met een paar mooie overwinningen. Volgende keer zal het wel wat minder soepel gaan want dan komt De Waagtoren 1 uit Alkmaar (niet gesponsord door DSB voor zover we weten, dus geen problemen) langs. Wel het sterkste team op rating in de klasse. In de eerste paar ronden hebben ze wat steken laten vallen. In de laatste twee ronden werd echter fors uitgehaald (7½-½ en 7-1). Belooft een interessant duel (hopen we) te worden waarin we beide teams vrijuit kunnen spelen.

Ondanks allerlei voorgenomen hel en halve weeralarmen, toog Moerkapelle 1 op zaterdag 9 januari naar het Amsterdamse: Tal/DCG 2 was de tegenstander. Hoewel de lokatie tegen de ring (west) van A’dam aanligt – en dus niet in het centrum – is het in de verre omtrek niet mogelijk om zonder betaling je auto te parkeren. Kortom een wandeling van meer dan 20 min. naar de overigens prima lokatie was het gevolg. Net op tijd waren we binnen, waar de gebroeders van Elteren (via OV) al aanwezig waren. Heuglijk want juist vandaag waren we voor het eerst compleet en zonder afmeldingen.

Dat kon niet echt van Tal/DCG 2 gezegd worden. Zo zat Maarten op bord 8 opeens tegen niemand anders dan Jan Nagel. Daarnaast speelde Arno tegen een jeugdtalent van slechts 12 lentes jong, die debuteerde in de KNSB. De wedstrijd begon goed, nog nauwelijks uit de opening of de tegenstander van Wouter Vroegindeweij overzag een vervelende paardzet dat stukwinst (tegen enkele pionnen) zou opleveren. Al snel sneden de stukken door de stelling van wit heen en was de 0-1 een feit. Hugo van Elteren speelde vervolgens remise, na in de opening behoorlijk in de denktank te zijn gedoken. De muziek was uit de stelling, na vrij snelle ruil van dame en enkele stukken. Op bord 2 speelde zijn broer Jesse na 3 beurten afgemeld te moeten hebben met zwart tegen de (op rating) sterkste tegenstander van Tal/DCG 2. Hij kwam in een stelling die hem lag en kwam beter te staan. De tegenstander overzag een voor de handliggende matcombinatie echter volledig, waardoor het punt plots snel binnen was, resulterend in een comfortabele voorsprong van ½-2½. Arno Luinenburg speelt steeds een andere opening op zoek naar spel. Dat kreeg hij niet echt tegen de sneller spelende debutant.  Arno bleef het echter proberen, maar kwam zelf steeds meer onder druk te staan en werd er tegen de tijdnoodfase uit gecombineerd. Niet lang daarna won Gerard van Ommeren op het eerste bord zoals we hem kennen, langzaam maar zeker een voordeeltje uitbouwen tot een vol punt: opnieuw een partij uit een stuk. Boudewijn Weijermars zorgde voor het volgende punt. In een partij waarin de tegenstander wel heel passief opereerde kon hij rustig een overwicht opbouwen. Beide gebruikten de gegeven tijd goed, zodat pas in de tijdnoodfase, waarin Boudewijn steeds iets meer tijd overhield, een fraaie combinatie van Boudewijn de doorslag gaf: de overwinning was binnen waarbij de eerste 5 borden voor 4½ punt zorgen. Maarten Vroegindeweij kwam van de hatelijke nul af, maar soepel ging dat niet. Een centrum pion ging verloren en daarna nog meer. Na een mindere voortzetting van wit kon hij zoveel pionnetjes terugsnoepen zodat het uiteindelijk toch remise werd. Als laatste (een unicum?) was Dick Bac nog bezig na enkele keren afwezigheid. Zijn koningstelling werd door opstomende pionnen zwaar onder vuur genomen. Dick zorgde echter voor genoeg tegenspel, waardoor hij in een remise-eindespel met 1 pion minder terecht kwam. Dat werd door zijn tegenstandster, Yvette Nagel, jawel de dochter van, niet echt lekker uitgespeeld en zij leverde eerst één pion en vervolgens nog een pion in, maar remise bleef het wel. Zo werd het een forse overwinning: 2½-5½.

Wat viel op: eigenlijk geen blunders van onze kant, we waren vrij snel klaar en meerdere tegenstanders wilden gewoon niet analyseren, hoogst ongebruikelijk. Blijkbaar zitten we in een ‘flow’ want inmiddels staan we op 7 uit 5 wedstrijden (en dat voor de laagst gerate basisopstelling van deze klasse) en het ging vandaag allemaal erg soepel. De wandeltocht door de sneeuw terug, is dan opeens ook erg leuk.

Tot toch wel enige verrassing kon de wedstrijd tussen Moerkapelle en Leiderdorp in dede 3e klasse E van de KNSB gezien worden als een topper: de nummer 3 ontvangt de nog ongeslagen nummer 2. Of het aan de kwaliteit te zien was, laat ik aan anderen over, maar het werd weer een spannend middagje. Herintreder Wim Vroegindeweij scoorde als eerste een vol punt op bord 8. Na een paar ongelukkige zetten dacht zijn tegenstander kansen te zien, maar hij verrekende zich totaal en met twee stukken meer was het pleit snel beslecht: 1-0. Ook Hugo van Elteren deed van zich spreken. Hij investeerde tijd in een goede stelling en won een stuk. Zijn tegenstander bleef nog lang doorspelen, maar het tweede punt was binnen.  Daarnaast speelde onze topscorer Boudewijn Weijermars met zwart gepromoveerd naar bord 3. Zijn tegenstander offerde het één en ander en optisch leek het niet genoeg. Het was echter een moeilijke stelling en Boudewijn kon het niet drooghouden: 2-1. Wouter Vroegindeweij op bord 4 ernaast had geen goede start. Nogal knullig liet hij zich een stuk afsnoepen, weliswaar tegen 2 pionnen. Er leken nog wel wat kansjes door de onderontwikkelde stelling van zwart, maar die wikkelde dat toch netjes af naar een vol punt: 2-2. Dit alles nog voor de tijdnoodfase. Daar gingen we in en er leken kansen. Maarten Vroegindeweij zag eerst een remiseaanbod afgewezen, maar kon daarna een kansrijke aanval opzetten. Kwam glad gewonnen te staan, maar na één blunder gaf hij de winst weg en na de volgende de remise, een bitter pil. Arno Luinenburg bracht in een heus tijdnoodduel de stand weer gelijk, nadat de kruitdampen waren opgetrokken gaf zijn tegenstander op. Nog bezig waren de onbetwiste kopman Gerard van Ommeren (alweer!) en André Nieuwlaat. Een 4-4 aanbod werd eerst nog afgewezen, Leiderdorp dacht beter te staan en wilde ervoor spelen. Zo hoort het ook eigenlijk voor een koploper. Gelukkig hielden zowel Gerard als André, de laatste in een scherp eindspel met lopers van ongelijke kleur, het prima op remise en zo sprokkelden we weer een puntje. Aan beide kanten werden fouten gemaakt en zo konden beide teams leven met deze 4-4.

In een zinderende wedstrijd behaalde het eerste team een nipte overwinning in Bussum op BSG 2. Behoorlijk gehavend, de twee sterke spelers Dick Bac en Jesse van Elteren moesten verstek laten gaan, trad Moerkapelle 1 aan tegen een op volledige sterkte aangetreden BSG 2. Dit betekende gemiddeld bijna 100 ratingpunten minder per bord. Echter gesterkt door de overwinning in ronde 2 gingen we vol goede moed er tegenaan. Invaller Tim van Breda koos met zwart geheel volgens eigen stijl voor een eigen opzet en dat werd beloond met remise, Tim’s eerste KNSB draw. Wouter Vroegindeweij, op bord 4 eveneens met zwart, zette Moerkapelle op voorsprong. Zonder enige compensatie voor wit had hij een extra pionnetje mogen snoepen. Z’n tegenstander investeerde veel tijd. Wouter hielp hem echter een handje door de materiële voorsprong weliswaar om te zetten in een kwaliteit , maar hij stond daarmee wel een gevaarlijke aanval van wit toe, die hem in het vervolg nog twee pionnen kosste. In vrij complexe stelling blunderde wit door tijdsdruk een stuk weg en kon direct opgeven. Broer Maarten heeft het KNSB geluk dit jaar nog niet gevonden. Z’n tegenstander koos met wit een extreem rustige maar positionele opzet van de partij. Naar eigen zeggen speelde Maarten te passief en kon de stelling niet meer bij elkaar houden, waardoor de tussenstand weer gelijk was. De tweede invaller, André Nieuwlaat, zette Moerkapelle echter weer op voorsprong. Na eerst een pion buitgemaakt te hebben, hielp zijn tegenstander hem een handje door een loper zodanig op te sluiten dan stukverlies onvermijdelijk was. André tikte het daarna netjes uit. Arno Luinenburg speelde tegen de enige vrouw van het gezelschap. Die investeerde enorm veel tijd in wat toch een standaard opzet van de opening leek. Arno posteerde zijn paard ogenschijnlijk sterk op d6, maar dat was optisch bedrog. Niet veel later moest hij een belangrijke pion geven. Later kwamen er daar nog twee bij en toen was er geen houden meer aan, weer gelijk: 2½-2½. Echter weer pakte Moerkapelle een voorsprong. Onze topscorer Boudewijn Weijermars was daarvoor verantwoordelijk. Hij kreeg een gambiet voorgescholteld, echter zwart pakte de geofferde pion nooit terug en ondanks dat er lange tijd een scherpe stelling op het bord stond, was die ene pion beslissend in het toreneindspel. Boudewijn staat op 3 uit 3, hulde! Tot slot de twee topborden: Gerard van Ommeren speelde met wit tegen de verreweg sterkste speler van BSG 2 volgens de ratinglijst. Het werd een echte manoevreerpartij en daar voelt Gerard zich wel in thuis. Daarnaast speelde Hugo van Elteren een puike partij. Hij was na een flinke tijdnood echter wel in een toreneindspel beland met een randpion minder. Je hoort mensen dan zeggen dat het theoretisch remise is, maar dat in praktijk bewijzen is een stuk lastiger. Hugo leverde dit huzarenstukje, hoewel hij optisch langs de rand van de afgrond ging: 3-4. Slechts luttele momenten later moest Gerards tegenstander wel in remise berusten. Er was inmiddels een dusdanige stelling op het bordverschenen waarbij degene die zou forceren ook zou verliezen, Gerard hoefde niet meer en zo pakken we de tweede overwinning van het seizoen: 3½-4½. Zo vinden we Moerkapelle na 3 ronden opeens terug op de derde plaats in de 3e klasse E. Toch wel verrassend. En dan is het altijd lekker eten met een overwinning op zak. Dat gebeurde dan ook bij de lokale Turkse grill-room. Hulde aan de invallers en het hele team.