Het had zo mooi kunnen zijn: een Houdini act. Na 4 ronden nog 0 punten en uit de volgende 5 zou minimaal 9 punten genoeg geweest zijn. Het lukte bijna want voor de laatste ronden hadden we er 7 bijeen gesprokkeld. Op 20 april dus de laatste thuiswedstrijd op volle oorlogssterkte. We moesten weliswaar tegen de nr. 2 ZSC Saende 2, maar bij winst zouden we zeker zijn. We waren hoopvol, want Saende 2 was al veilig, was bij de twee laatste uitwedstrijden maar met 7 man opgekomen, alle aandacht ging naar hun eerste team dat nog tegen degradatie in de 2e klasse moest vechten en tot slot was het team op papier (rating) zelfs minder dan wij. Saende 2 heeft echter een prachtige serie neergezet en in de vorige ronde het toch niet misselijke Boven IJ met forse cijfers van het bord geveegd.

Het eerste voorteken was al niet goed, want nu het er niet meer om ging waren we wel met hun achten. Maar goed, als je wilt overleven moet het ook op eigen kracht gebeuren. En dat gebeurde niet. Saende 2 speelt een lekker seizoen en aan alles kon je merken dat ze in een flow zitten. Vol vertrouwen en scherp. Ze waren zelf ook verrast dat ze het zo goed deden, hoewel volgens hen enkele spelers duidelijk ‘underrated’ zijn. Al vanaf het begin leek het erop dat het een moeilijke middag zou worden. Moerkapelle kwam niet in z’n spel. Als dan ook blunders en complexe stellingen allemaal de verkeerde kant opvallen, is de verdiende nederlaag een feit. Zoals verwacht won Bergen op Zoom van het al gedegradeerde Philidor 2 en redt Moerkapelle 1 het na en heroïsche inhaalrace toch net niet.

Hoe ging het. Wouter Vroegindeweij speelde dit keer op bord 1. Voor de zesde keer met zwart omdat het wel lekker ging met zwart en in het teambelang, Hij kwam goed uit de opening en slaagde er in het middenspel niet in het initiatief te behouden. Hij verloor een pion, maar zijn snel spelende tegenstander deed het ook niet helemaal goed en zo kam Wouter een pion voor. Onder dreiging van pionverlies schoot hij een bok en moest en stuk geven en de partij was daardoor ook direct over. Naast Wouter verging het André Nieuwlaat op bord 2 niet veel beter. Zelfs de witte stukken zijn hem de laatste tijd niet gunstig gezind en langzaam maar zeker werd de snipverkouden André van het bord geschoven.  2-0 achter, dat was niet de bedoeling. De strategie met de verrassende opstelling was dat de eerste 3 borden 50% zouden moeten scoren en we dan op de rest zouden toeslaan. Dat lukte nu niet meer. En de stand op de overige borden was weinig hoopvol. Echter Maarten Vroegindeweij bevestigde zijn goede vorm door de marge weer te verkleinen. Tegen de enige invaller van de gasten won hij met zwart op bod 7 materiaal en vervolgens ging de beste man door zijn vlag. Op bord 5 vochten de jeugdspelers van beide team een ware veldslag uit. Arian de Bruijne dus, hij investeerde een stuk voor 5 pionnen, maar moest niet veel later ook nog een kwaliteit geven. In tijdnood deed zijn tegenstander het net wat beter en Arian moest de koning omleggen: 1-3. Op bord 4 had Gerard van Ommeren met wit niets weten te bereiken. Hij had al en keer remise moeten afslaan, maar nu kwam hij in een heel moeilijk eindspel terecht. Het zag er verloren uit, maar Gerard is hier goed in en wonder boven wonder wist hij er nog remise uit te slepen, maar voor de wedstrijd was dat genoeg. Ook Jesse van Elteren op bord 6 had met wit helemaal niets weten te bereiken en kon in een pionneneindspel niet anders dan in remise berusten: 2-4.  Zijn broer Hugo had ook een moeilijke middag op bord 3 met de zwarte stukken. In een scherpe partij won hij eerst een kwaliteit, maar een gevaarlijke witte pion leverde een vork met twee torens op de 8e rij op. Daar tegenover had hij wel meer pionnen, dus misschien was er nog wel iets te halen. Toen Hugo dameruil uit de weg ging kwam hij steeds slechter te staan. Zin tegenstander speelde het sterk uit en de nederlaag voor zowel Hugo als het team was een feit. Dick Bac zorgde met een strakke partij nog voor een doekje voor het bloeden. Hij kwam een kwaliteit voor en kam steeds beter te staan. Toen hij de kwaliteit terugofferde was de stelling gewonnen en dat maakt hij mooi af. Uiteindelijk 3-5 en een enorme sof. Ondanks besef van het belang van deze wedstrijd was het team zichzelf niet en liep vanaf het begin achter de feiten aan. Slechts 1 punt op de eerste 6 borden en wel heel mager. Dat had beter gekund en gemoeten, maar de vorm was er massaal niet.

Kortom uithuilen en opnieuw beginnen in de promotieklasse van de RSB. We hebben ervoor geknokt en zijn prachtig teruggekomen. Helaas dat alles in de laatste ronden in elkaar schoof en daardoor 7 uit 9 niet genoeg is. Teveel spelers hebben ook periodes hun niveau niet gehaald, maar dat kan allemaal gebeuren. De teamspirit en de sfeer zijn altijd heel goed geweest en dat is ook heel belangrijk.

De derde klasse E van de KNSB is dit seizoen een wonderlijke klasse. Er steekt er één met kop en schouders bovenuit en heeft alles al gewonnen en is al ronden kampioen: Santpoort. Er is ook al 1 degradant: Philidor Leiden 2, met 3 matchpunten verzameld in de eerste ronden, maar daarna droogde het op. Tegen hen boekte Moerkapelle de eerste overwinning.

Maar de rest is erg aan elkaar gewaagd. Van deze groep van 8 weet er slechts 1 dat het op zeker niet degradeert: ZSC Saende 2, toevallig onze tegenstander thuis in de laatste ronde. De rest staat dicht op elkaar en de enige met 6 punten (9e, Bergen op Zoom) moet de laatste ronde tegen de al bekende degradant. Kortom niet onlogisch te veronderstellen dat zij op 8 matchpunten komen en Moerkapelle staat met 7 matchpunten op plaats 8 dus allerminst zeker. Het zal een boeiende slotronde worden.

Maar goed na deze stand van zaken maar eens echt naar de wedstrijd. Van tevoren was al het gerucht verspreid door de Rotterdammers dat ze sterk zouden opkomen. Het eerste van RSR was al safe en had dus geen sterke invallers meer nodig. Dat bleek ook, want die gingen er tamelijk fors af tegen HWP Sas van Gent (1½-8½).  Toch was het Moerkapelle dat na een uur of 3 de leiding nam. Wouter Vroegindeweij (bord 6) pakte in de opening de bekende gambietpion op c4. Wit ontwikkelde echter eerst verder om zich vervolgens dan pas te bekommeren om het terugwinnen van die pion. Dat viel toen echter niet mee, sterker nog zwart maakte er een mooie vrijpion van. Wit werd steeds meer teruggedrukt en na dreigend stukverlies gaf hij op. Op bord 5 speelde Dick Bac tegen de op papier verreweg sterkste speler van RSR 2. In een eindspel waarin Dick zich prettig voelde met twee paarden, was het zwart die zich prettiger voelde met het loperpaar. Bovendien dreigde zwart het centrum met z’n pionnen te veroveren. Dick kon het niet meer bolwerken en de stand was weer gelijk: 1-1. De overige partijen haalden alle de 40 zetten. Op bord 1 ging Jesse vol voor de aanval. Zwart kon niet meer rokeren, maar dat ging wel ten koste van wat materiaal. Tegen de tijdnood (met name van Jesse) snoepte Jesse weer wat pionnetjes terug. In die fase liet hij 1 zet z’n toren instaan, maar gelukkig zag zwart het ook niet en na de 40 zetten was er een gelijke stelling en werd tot remise besloten. Broer Hugo van Elteren zat dit keer met de zwarte stukken op bord 4. In de opening ging het niet helemaal goed, maar daarna verdedigde hij zich goed. Na de tijdnood dacht hij even zelfs verloren te staan. Maar zijn vrijpion op de a-lijn was dermate dreigend dat wit in eeuwig schaak moest berusten: 2-2.

Goed moment op de situatie te taxeren. Op bord 2 bij Gerard van Ommeren was er al snel veel materiaal geruild, waardoor er al snel een eindspel met T+P op het bord stond. Tijdens de wedstrijd had  Gerard eerst bij 0-0 remise geweigerd en later deed zijn tegenstander dat. Maar dit soort spelen zijn een kolfje naar Gerards hand, hij kwam gewonnen te staan. Naast hem speelde Arian de Bruijne zoals we van hem gewend zijn een scherpe partij. Beide vielen de koningsstelling met alle macht aan. Zwart leek dat nadrukkelijker en beter te doen en toen de kruitdampen waren opgetrokken was Arian zijn dame kwijt, maar daar tegenover had hij het torenpaar. Arian wist nog wat zwarte pionnetjes te snoepen en het enig overgebleven lichte stuk te ruilen. Dit resulteerde in een vrije witte b-pion, maar aan de koningsvleugel moest 1 h-pion opboksen tegen 3 zwarte pionnen. Wat zou sterker zijn? Op bord 7 speelde André Nieuwlaat en hij won een pion, maar dat resulteerde wel in een niet ondersteunde dubbele a-pion. Helaas gingen beide a-pionnen er af, zonder dat André daar wat voor terugkreeg. De vrije b- en c-pion leidde zo tot een gewonnen stelling voor zwart, ondanks goede pogingen van André om een vrijpion op de koningsvleugel te creëren. Tot slot op bord 8 Maarten Vroegindeweij met zwart tegen een tegenstander met 250 ratingpunten meer. Een aardige kluif dus. Hij verloor een pionnetje, maar de stelling was heel solide. Dat pionnetje kreeg hij later weer terug en even leek hij iets beter te staan, maar Maarten speelde met de 40e zet eerst op safe. De stelling zag er erg remiseachtig uit.

Op dat moment gaan ook andere belangen spelen. Beide teams stonden gelijk (RSR heeft 2½ bordpunt meer), maar de verwachting was dat beide een matchpuntje goed konden gebruiken. Na overleg met de eigen teamspelers stelde teamleider Wouter 4-4 voor aan de non-playing captain Arnold Rijken. De Rotterdammers hadden er wel oren naar en na consultatie van de spelers aan hun kant werd het voorstel geaccepteerd. Gerard kreeg de 1 en André nam de nul voor zijn rekening. De partijen van Arian en Maarten werden zo remise.

Zoals de inleiding hierboven al weergeeft, blijkt achteraf dat we er niets mee opgeschoten zijn, hoewel als we verloren hadden, hadden we het niet meer in eigen hand gehad. Maar als we gewonnen hadden….. Tja, dan maar gewoon de laatste ronde winnen. Na 0 uit 4 uit de eerste 4 ronden volgde 7 uit 4 uit de laatste 4 ronden. Kortom we zijn in de winning mood!

Na een nipte overwinning in de laatste wedstrijd van 2012, togen we van Moerkapelle 1 na een lange winterstop naar Bergen op Zoom. Nog steeds stonden we op de laatste plaats, en het werd toch eindelijk weer eens tijd voor een kleine verrassing in ons voordeel. Bergen op Zoom (om de één of andere reden noemen ze zich zelf consequent BSV, maar blijkbaar niet bij de KNSB) heeft een gemixt team van Brabanders en Belgen. Wat opvaalt dat ze heel vaak in verschillende opstellingen spelen. In de eerste 5 ronden hebben ze al 17 spelers gebruikt en ook vandaag was er een nieuweling en in totaal 4 afwezige basisspelers. Desalniettemin was Bergen op Zoom op rating een stuk sterker. In een volle zaal waarin ook andere teams van de thuisclub hun wedstrijden speelden, begonnen we vol goede moed om 12:00 uur al aan de wedstrijd.

We begonnen goed aan de wedstrijd. Wat sterk opviel was dat op vrijwel alle borden Moerkapelle een enorme tijdvoorsprong opbouwde. De tegenstander van Dick Bac spande de kroon door maar liefst 50 min over 1 zet na te denken. De stellingen voor Moerkapelle waren ook nog niet eens zo ongunstig. Jesse van Elteren zat dit keer op bord 1 tegen een Belgische FM. Dat was een heel zware klus. Deze pot was tegenovergesteld aan de rest van de wedstrijd. Jesse verbruikte meer tijd en moest alle zeilen bijzetten. Uiteindelijk werd het alles of niets, maar de ware klasse liet zich zien en in een stelling waarin veel stukken van Jesse instonden, hield zijn tegenstander het hoofd koel en kwamen we op achterstand. Maar niets aan de hand, eigenlijk was deze nul wel ingecalculeerd.

Iets voor de tijdnood werd door een aantal partijen de stand gelijk getrokken tot 2½-2½. Gerard vaan Ommeren koos op bord 2 blijkbaar voor een vreemde opening, want zijn tegenstander ging direct vol in de denktank. Met zwart kreeg Gerard een prima stelling, misschien had er ergens nog wel meer in gezeten, maar met de remise was niets mis. Arian de Bruijne speelde eigenlijk een modelpartij in het Siciliaans. Tegengestelde rokades en aanvallen maar, dat is een kolfje naar zijn hand, met een prima overwinning tot gevolg. André Nieuwlaat bereikte op bord 5 met wit een klein plusje, maar kwam er naar eigen zeggen niet doorheen, dus ook hier een remise. Tot slot behaalde Dick Bac op bord 8 ook een remise in een partij die zich kenmerkte door een remise aanbiedingen over en weer. Dick verloor wel ergens een pionnetje, maar had voldoende dreiging om het halve punt binnen te halen.

De drie resterende partijen leken kansen te bieden op iets moois. Bij Hugo van Elteren was het een partij die alle kanten op kon. Hugo was prima uit de opening gekomen in een optisch aantrekkelijk variant van de Sveshnikov. Helaas kwam in de tijdnood zijn tegenstander met een dodelijke aanval en moest Hugo toch een nul incasseren. Dan moest het maar van de gebroeders Vroegindeweij komen. Dit keer zaten ze ook gebroederlijk naast elkaar. Wouter speelde op 6 met de zwarte stukken. Vlak na de opening liet hij een afruil toe die tot een inferieure pionnenstelling op de damevleugel leidde. Hij verdedigde zich echter actief en zijn tegenstander verbruikte veel tijd om een winstplan te vinden. Dat lukte niet helemaal. In de tijdnood van wit nam Wouter het initiatief over en na de ruil van een hoop stukken en pionnen die door beide partijen werden buitgemaakt, bleek Wouter in een T+L eindspel terecht te zijn gekomen met 1 pion meer en lopers van gelijke kleur. Gelukkig wist hij die stelling secuur tot winst uit te bouwen. Dan op bord 7 broer Maarten. Hij was als laatste van de hele zaal bezig. Rond de 40e zet had hij een stuk gegeven, geofferd of verloren, maar een enorme berg pionnen op de koningsvleugel stond daar tegenover. De dreiging tot promoveren was sterk, maar het ging niet helemaal volgens het boekje. Het resulteerde uiteindelijk in een gelijke promotie voor beide kanten, maar Maarten had nog twee pionnetjes waarvan hij er één wist te behouden en ondanks vele schaakjes naar de overkant kon brengen. Het resultaat was daar: een uit het vuur gesleepte nipte overwinning. Een prestatie om trots op te zijn en verder op te bouwen.

Hierdoor zijn we een plaatsje gestegen, maar we staan helaas nog steeds op een degradatieplaats. In de laatste 3 ronden gaan we daar nog van alles aan proberen te veranderen, te beginnen op 9 maart thuis tegen het Amsterdamse Caissa 5.

Alweer de 5e ronde vond plaats op 15 december voor het nog steeds puntloze Moerkapelle. Willen we het dit seizoen nog redden, dan moest er gewonnen worden. Tegenstander Philidor Leiden 2 was op papier geen hoogvlieger en er lagen dus kansen. Zeker toen bleek dat ze hun vast bord 1 speler moesten missen. Aan de andere kant hadden ze inmiddels al wel 3 mp verzameld, dus niets was zeker. Arno Luinenburg opende op bord 8 de score. Op nadrukkelijk eigen verzoek had hij opnieuw wit gekregen en hij beloonde dat door een prima overwinning. Naast hem ging het met Maarten Vroegindeweij ook crescendo. Z’n tegenstander wilde pionverlies voorkomen met een stukoffer, maar dat mocht allemaal niet baten. Daar weer naast speelde Dick Bac met wit een voor hem vertrouwde opening. Langzaam wist hij de druk te verhogen en uiteindelijk leidde dat tot een vol punt. Op bord 5 speelde André met zwart tegen iemand die tot dan toe een 100% score had (3 uit 3). André kwam wat onnauwkerig uit de opening en moest flink in de denktank. Dat deed hij goed, want even later leek hij toch zonder schade de opening doorgekomen te zijn. Uiteindelijk bracht hij de enige remise van de wedstrijd op de borden.

Op bord 4 speelde Wouter Vroegindeweij met wit een wat dubieuze variant. Zwart offert een kwaliteit voor een sterk pionnencentrum. Zwart investeerde veel tijd, maar speelde het helaas voor Wouter erg goed uit en uiteindelijk gaf het sterke pionnencentrum de doorslag. Onze laatste witspeler was Gerard van Ommeren op bord 2. In een gelijke stelling blunderde hij zomaar een pion weg en dat was direct doorslaggevend. Zo stond het met nog twee partijen te gaan 3½-2½. Jesse van Elteren had op bord 3 iets van dreiging, maar de remisemarge in het dubbele toreneindspel leek groot. Arian de Bruijne (bord 1) had vlak voor de tijdnoodfase materiaal buitgemaakt (na een fout door de witspeler) maar koos vervolgens helaas het verkeerde plan en dat kostte hem een kwaliteit. Eindelijk lachtte het geluk ons iets toe want de tegenstander van Jesse zag de matdreiging niet, die redelijk eenvoudig te pareren leek, en na 10 minuten denken zag Jesse het gelukkig wel. De winst was binnen: 4½-2½. Vervolgens duurde het nog een hele tijd voordat de laatste wedstrijd klaar was. Arian stond lastig, maar had met 3 pionnen tegen 1 pion wel kansen ondanks de kwaliteit achter. Wits speelde het echter heel goed en Arian was niet echt zuinig op z’n pionnen. Ondanks tegenkansen tot vlak voor het eind moest Arian zich toch gewonnen geven.

Ondanks de overwinning zat het nog steeds niet echt mee. Met name aan de top borden werd er te weinig bereikt. Dankzij 3½ punt op de laatste 4 borden kwam de overwinning er toch. En dat telt. We leven nog en er zijn nog 4 wedstrijden te gaan. 16 februari 2013 staat de volgende wedstrijd op het programma tegen het Belgisch gekleurde Bergen op Zoom, een sterk team dat niet zo sterk startte, maar in deze ronde wel een goede overwinnnig behaalde. Dat wordt dus moeilijk, maar niets is onmogelijk.