The flow continues… zou je bijna kunnen zeggen. Op rating zijn we één van de mindere teams in de 3e klasse KNSB, maar inmiddels zijn we na 6 ronden al veilig (we blijven voorzichtig) met 9 matchpunten. Ook dit keer had de tegenstander gemiddeld een iets hogere rating. Zaterdag 6 februari kwam het Amsterdamse Caissa 5 op bezoek.  Met 3 matchpunten zijn zij minder goed gestart. Met Wim Vroegindeweij voor Jesse van Elteren (die precies vandaag op hoogtestage ging naar de hoogste berg van Afrika=vakantie) hadden we een representatief team tegen een tegenstander die ook redelijk compleet leek.

We openen dit keer in mineur. Maarten Vroegindeweij speelt in de onderlinge sterk, maar in de KNSB wil het dit seizoen niet lukken. In het middelspel ging het plots fout en was het 0-1. Dick Bac, eveneens met wit, had niet veel bereikt en zorgde voor de enige remise van de wedstrijd. Boudewijn Weijermars trok de stand weer gelijk, hij is topscoorder en speelt dit jaar juist heel lekker. Hij investeerde flink wat tijd in een wat ongebruikelijke Siciliaan, maar de stelling oogde goed. Zo goed blijkbaar dat hij toch voor de eerste tijdnood nog won. Hugo van Elteren, eveneens met zwart, zette Moerkapelle op voorsprong. Z’n tegenstander kwam met de koningspionen naar voren, maar dit werd vrij soepel opgevangen en Hugo counterde naar de overwinning. Wouter Vroegindeweij breidde de voorsprong net na de tijdnoodcontrole uit naar 3½-1½. Z’n tegenstander offerde een kwaliteit, maar het kwam er nooit uit en Wouter kreeg de stelling steeds meer in handen. Een oprukkende vrijpion aan de rand en een zwarte koning in het midden van het bord brachten de beslissing. Wim Vroegindeweij moest dit weekend als invaller voor de tweede keer aan de bak. Op vrijdagavond nog een zwaarbevochten remise in de topper tegen Charlois Europoort 5 en vandaag opnieuw met de zwarte stukken. Het resulteerde in een dame+toren+ wat pionnen eindspel, waarin Wim wat kansen op de remise miste. Daarna werd het pleit beslecht. Gelukkig leek de overwinning niet in gevaar. Onze ’trucenspecialist’ Arno Luinenburg was dit keer op 8 geposteerd en had inderdaad via een truc de dame gewonnen. Hij voerde dit netjes naar winst voor hemzelf en het team. Tot slot was, hoe kan het ook anders, Gerard van Ommeren bezig. Dit keer een dame+pionnen eindspel waar de verbonden witte vrijpionnen – wit had er in totaal 1 meer – gevaarlijk oogden, maar de kans op eeuwig schaak zeer wel aanwezig was. Geheel tegen zijn stijl in en murf gespeeld door zijn tegenstander raakte hij steeds meer in verdrukking en zo verloor hij voor het eerst dit seizoen.

De overwinning was al wel binnen en zo gingen er opnieuw 2 punten in the pocket. Gewoon weer een lekkere schaakmiddag met een paar mooie overwinningen. Volgende keer zal het wel wat minder soepel gaan want dan komt De Waagtoren 1 uit Alkmaar (niet gesponsord door DSB voor zover we weten, dus geen problemen) langs. Wel het sterkste team op rating in de klasse. In de eerste paar ronden hebben ze wat steken laten vallen. In de laatste twee ronden werd echter fors uitgehaald (7½-½ en 7-1). Belooft een interessant duel (hopen we) te worden waarin we beide teams vrijuit kunnen spelen.

Ondanks allerlei voorgenomen hel en halve weeralarmen, toog Moerkapelle 1 op zaterdag 9 januari naar het Amsterdamse: Tal/DCG 2 was de tegenstander. Hoewel de lokatie tegen de ring (west) van A’dam aanligt – en dus niet in het centrum – is het in de verre omtrek niet mogelijk om zonder betaling je auto te parkeren. Kortom een wandeling van meer dan 20 min. naar de overigens prima lokatie was het gevolg. Net op tijd waren we binnen, waar de gebroeders van Elteren (via OV) al aanwezig waren. Heuglijk want juist vandaag waren we voor het eerst compleet en zonder afmeldingen.

Dat kon niet echt van Tal/DCG 2 gezegd worden. Zo zat Maarten op bord 8 opeens tegen niemand anders dan Jan Nagel. Daarnaast speelde Arno tegen een jeugdtalent van slechts 12 lentes jong, die debuteerde in de KNSB. De wedstrijd begon goed, nog nauwelijks uit de opening of de tegenstander van Wouter Vroegindeweij overzag een vervelende paardzet dat stukwinst (tegen enkele pionnen) zou opleveren. Al snel sneden de stukken door de stelling van wit heen en was de 0-1 een feit. Hugo van Elteren speelde vervolgens remise, na in de opening behoorlijk in de denktank te zijn gedoken. De muziek was uit de stelling, na vrij snelle ruil van dame en enkele stukken. Op bord 2 speelde zijn broer Jesse na 3 beurten afgemeld te moeten hebben met zwart tegen de (op rating) sterkste tegenstander van Tal/DCG 2. Hij kwam in een stelling die hem lag en kwam beter te staan. De tegenstander overzag een voor de handliggende matcombinatie echter volledig, waardoor het punt plots snel binnen was, resulterend in een comfortabele voorsprong van ½-2½. Arno Luinenburg speelt steeds een andere opening op zoek naar spel. Dat kreeg hij niet echt tegen de sneller spelende debutant.  Arno bleef het echter proberen, maar kwam zelf steeds meer onder druk te staan en werd er tegen de tijdnoodfase uit gecombineerd. Niet lang daarna won Gerard van Ommeren op het eerste bord zoals we hem kennen, langzaam maar zeker een voordeeltje uitbouwen tot een vol punt: opnieuw een partij uit een stuk. Boudewijn Weijermars zorgde voor het volgende punt. In een partij waarin de tegenstander wel heel passief opereerde kon hij rustig een overwicht opbouwen. Beide gebruikten de gegeven tijd goed, zodat pas in de tijdnoodfase, waarin Boudewijn steeds iets meer tijd overhield, een fraaie combinatie van Boudewijn de doorslag gaf: de overwinning was binnen waarbij de eerste 5 borden voor 4½ punt zorgen. Maarten Vroegindeweij kwam van de hatelijke nul af, maar soepel ging dat niet. Een centrum pion ging verloren en daarna nog meer. Na een mindere voortzetting van wit kon hij zoveel pionnetjes terugsnoepen zodat het uiteindelijk toch remise werd. Als laatste (een unicum?) was Dick Bac nog bezig na enkele keren afwezigheid. Zijn koningstelling werd door opstomende pionnen zwaar onder vuur genomen. Dick zorgde echter voor genoeg tegenspel, waardoor hij in een remise-eindespel met 1 pion minder terecht kwam. Dat werd door zijn tegenstandster, Yvette Nagel, jawel de dochter van, niet echt lekker uitgespeeld en zij leverde eerst één pion en vervolgens nog een pion in, maar remise bleef het wel. Zo werd het een forse overwinning: 2½-5½.

Wat viel op: eigenlijk geen blunders van onze kant, we waren vrij snel klaar en meerdere tegenstanders wilden gewoon niet analyseren, hoogst ongebruikelijk. Blijkbaar zitten we in een ‘flow’ want inmiddels staan we op 7 uit 5 wedstrijden (en dat voor de laagst gerate basisopstelling van deze klasse) en het ging vandaag allemaal erg soepel. De wandeltocht door de sneeuw terug, is dan opeens ook erg leuk.

Tot toch wel enige verrassing kon de wedstrijd tussen Moerkapelle en Leiderdorp in dede 3e klasse E van de KNSB gezien worden als een topper: de nummer 3 ontvangt de nog ongeslagen nummer 2. Of het aan de kwaliteit te zien was, laat ik aan anderen over, maar het werd weer een spannend middagje. Herintreder Wim Vroegindeweij scoorde als eerste een vol punt op bord 8. Na een paar ongelukkige zetten dacht zijn tegenstander kansen te zien, maar hij verrekende zich totaal en met twee stukken meer was het pleit snel beslecht: 1-0. Ook Hugo van Elteren deed van zich spreken. Hij investeerde tijd in een goede stelling en won een stuk. Zijn tegenstander bleef nog lang doorspelen, maar het tweede punt was binnen.  Daarnaast speelde onze topscorer Boudewijn Weijermars met zwart gepromoveerd naar bord 3. Zijn tegenstander offerde het één en ander en optisch leek het niet genoeg. Het was echter een moeilijke stelling en Boudewijn kon het niet drooghouden: 2-1. Wouter Vroegindeweij op bord 4 ernaast had geen goede start. Nogal knullig liet hij zich een stuk afsnoepen, weliswaar tegen 2 pionnen. Er leken nog wel wat kansjes door de onderontwikkelde stelling van zwart, maar die wikkelde dat toch netjes af naar een vol punt: 2-2. Dit alles nog voor de tijdnoodfase. Daar gingen we in en er leken kansen. Maarten Vroegindeweij zag eerst een remiseaanbod afgewezen, maar kon daarna een kansrijke aanval opzetten. Kwam glad gewonnen te staan, maar na één blunder gaf hij de winst weg en na de volgende de remise, een bitter pil. Arno Luinenburg bracht in een heus tijdnoodduel de stand weer gelijk, nadat de kruitdampen waren opgetrokken gaf zijn tegenstander op. Nog bezig waren de onbetwiste kopman Gerard van Ommeren (alweer!) en André Nieuwlaat. Een 4-4 aanbod werd eerst nog afgewezen, Leiderdorp dacht beter te staan en wilde ervoor spelen. Zo hoort het ook eigenlijk voor een koploper. Gelukkig hielden zowel Gerard als André, de laatste in een scherp eindspel met lopers van ongelijke kleur, het prima op remise en zo sprokkelden we weer een puntje. Aan beide kanten werden fouten gemaakt en zo konden beide teams leven met deze 4-4.