Zaterdag 17 april werd de laatste wedstrijd van het KNSB seizoen gespeeld. Tegen alle verwachtingen in was Moerkapelle 1 al ronden lang zeker van lijfsbehoud. Na twee nederlagen tegen de nummer 2 en 3 van de competitie, ging het de laatste ronde thuis geheel om de eer tegen de Kennemr Combinatie 3, dat ook al nergens meer om speelde dan de eer.

KC 3 kwam met 3 invallers op, terwijl Moerkapelle 1 Dick Bac moest missen. Voor hem speelde de andere nestor, Wim Vroegindeweij, alweer z’n 4e KNSB-wedstrijd. De wedstrijd begon iets minder omdat Arno Luinenburg vanwege z’n werk niet op tijd kwam. Met 25 minuten tijdsachterstand opende hij met wit op 8 rustig. Al snel greep hij zijn jeugdige tegenstander bij de keel en bij overgang naar het middenspel kon hij eenvoudig een stuk winnen en was niet veel later toch als eerste klaar: 1-0. Naast hem speelde Wim Vroegindeweij met zwart een rustige partij. Het evenwicht werd niet verstoord en zo werd dat remise. Zoon Wouter al zo’n beetje het hele seizoen op 4, maakte er zoals gewoonlijk geen rustige partij van. De opening was overweldigend en de zwarte koningstelling werd direct onder vuur genomen. Zwart anticipeerde goed. Nam een pion en om dameverlies te voorkomen moest de sterke verdedigende loper geruild worden, dat leverde zwart zelfs nog een pion op. Ondanks die twee pionnen voor en tegengestelde aanvalskansen, bleek de witte aanval veel doortastender, de zwarte stukken konden er niet meer bij en zo kwam Moerkapelle op 2½-½.  Broer Maarten Vroegindeweij op 6 met wit kwam ook heel goed uit de opening. De zwarte damevleugel was nog volledig onontwikkeld toen de witte stukken ten aanval trokken. Helaas koos Maarten niet het goede plan en zwart nam het initiatief over. Een remiseaanbod werd nog geweigerd en vervolgens sloor Maarten ook deze pot in lijn van het gehele seizoen, ongelukkig met verlies af. Jesse van Elteren was een keer niet in het buitenland (voor vakantie of werk) en dan is hij er natuurlijk gewoon bij. Ondanks gebrek aan spelritme en een zeer ongebruikelijke 2e zet van wit, werd het een scherpe en lekkere pot. In de tijdnoodfase werd wit kundig in een matnet gelokt dankzij een sterk paard en de sterk bezette en open f-lijn. Mooie pot en een prima voorsprong in de wedstrijd: 3½-1½.  Op bord 2 speelde Hugo een solide partij met wit. In het middenspel had hij voordeel kunnen bereiken. Maar zoals vaker dit seizoen, heeft Hugo moeite met die ‘finishing touch’. De tijdcontrole werd net gehaald door beide en daarna werd na zetherhaling gekozen voor remise.  Op bord 5 was onze topscorer Boudewijn Weijermars nog bezig. Hij was in een lastig eindspel beland met voor beide een toren, een loper (van ongelijke kleur) en 3 pionnen, waarvan 2 als dubbelpion, voor wit en één voor Boudewijn. De vraag is dan: Is het thoeretisch remise? Misschien wel, maar het is vooral zwart dat de fouten kan maken. Wit speelde rustig, ruilde op een gegeven moment de dubbelpion voor de enige van Boudewijn. Een grafzet in moeilijke stelling deed Boudewijn de das om: 4-3.  Zo was het na een voorspoedig begin toch plots heel spannend. En het zal toch niet Gerard van Ommeren, onze vaste eerste bordspeler, zijn die nog bezig is. Ja hoor, ook dit keer geen uitzondering op deze regel. En het was zeker spannend. Een toreneindspel met één pion meer voor wit. Alle hens aan dek dus. Ook hier geldt hetzelfde verhaal als bij Boudewijn, theoretisch zal het wel remise zijn, maar toon dat maar eens aan. Eerlijk is eerlijk, een kolfje naar Gerards hand. Binnen onze club is er geen betere en dan toonde hij toch weer aan. Dit gevecht werd besloten toen er alleen nog twee koningen op het bord stonden. De remise voor Gerard was een feit en de overwinning voor Moerkapelle 1 was binnen. Rest nog te op te merken dat KC 3 een sympathiek en sportief team met aardige mensen en dat mag best wel eens gezegd worden.

Dit hele seizoen samenvattend heeft Moerkapelle een opzienbarende prestatie geleverd door met 11 mp uit 9 wedstrijden keurig op de 4e plaats te eindigen. Dit terwijl we op papier het laagste gerate team waren. Met name Gerard van Ommeren op bord 1 (slechts één nederlaag en dat nog wel tegen degradant Caissa 5) en topscorer Boudewijn Weijermars (6 uit 8) verdienen een pluim. Maar belangrijker: de teamspirit was het hele seizoen erg goed. Ook speciale dank voor de invallers, die zeker geen verzwakking bleken. Ik kijk alweer uit naar het volgende seizoen.

Zaterdag 27 maart speelde het eerste team van Moerkapelle haar laatste uitwedstrijd van dit KNSB seizoen in het inmiddels bekende denksportcentrum van Leiden tegen Philidor. Philidor staat 2e met slechts één nederlaag tegen de aanstaande kampioen DSC 2. Kortom een stevige pot stond ons te wachten. Helaas opnieuw zonder Jesse van Elteren en dit keer trad Tim van Breda op bord 7 op als vervanger.

Het begin was overweldigend. Boudewijn Weijermars, onze topscorer, blijft verrassen. Met wit rolde hij in no tempo z’n tegenstander op door optimaal gebruik te maken van de zwarte koning in het centrum: 0-1. Daarna werd er lange tijd niet gescoord. Wel was de situatie op de lage borden zorgelijk, terwijl juist de eerste twee borden tegen sterke tegenstanders in evenwicht leken. Tim van Breda kon het inderdaad op 7 niet bolwerken. Hij wist opstomende koningspionnen in combinatie met een gedrongen stelling niet te redden.  Naast hem behandelde Dick Bac de opening ook niet goed en kwam al snel in problemen. Hij moest een kwal geven, kreeg daarna nog wel wat rommelkansen, maar moest toch het loodje leggen. Hugo van Elteren scoorde inmiddels met zwart een prima remise. Zoiets tegen een tegenstander met bijna 300 ratingpunten meer voelt toch een beetje als een overwinning. Nog meer goed nieuws kwam van Maarten Vroegindeweij, dit keer geposteerd op 5, hij pakte zijn eerste overwinning van dit seizoen. Helemaal soepel ging het niet, in het middelspel stond hij eigenlijk helemaal niet zo lekker, maar de kansen die toch kwamen werden met beide handen aangegrepen. Broer Wouter Vroegindeweij speelde na een wat tamme opening een zinderende partij. Zijn opponent investeerde veel in denktijd. Toen Wouter een thematische breekzet toestond, gooide hij de knuppel maar in het hoenderhok. Een veropgerukte e-pion moest gecompenseerd worden met allerlei matdreigingen. In heftige tijdnood deed wit echter alles goed, waarbij een niet echte lekker werkende digitale klok ook nog een handje hielp, maar toch een knappe prestatie en zo een mooi punt voor Philidor. Bij Arno Luinenburg kan het vriezen en dooien. Dit keer wilde het echt niet lukken, nadat hij aanvankelijk met zwart geen problemen leek te hebben. Tot slot, en het zal eens niet zo zijn, Gerard van Ommeren in een eindspel. Het is al veel gezegd, een kolfje naar zijn hand. Hij had misschien wel ergens moeten verliezen, maar het kan toch bijna geen toeval meer zijn. Het werd remise en zo kwam de eindstand op 5-3.

Het had iets meer mee kunnen zitten, maar dat deed het niet en op zich geen schande. Nog één pot thuis en dan zit een geslaagd seizoen erop. We gaan gewoon nog één keer knallen.

Zaterdag 6 maart kwam De Waagtoren 1 uit Alkmaar op bezoek. Op rating één van de sterkste teams van klasse 3E. Na twee vroege nederlagen volgde 4 overwinningen op rij voor De Waagtoren, maar het kampioensschap lijkt uit beeld. In feite dus een wedstrijd om des keizers baard. Het werd geen hoogstaand duel. Veel goede stellingen (van beide kanten, maar wel iets meer door Moerkapelle) werden om zeep geholpen. Arno Luinenburg, dit keer met zwart op 5, was als eerste klaar. Als laatste binnen werd hij al snel onder druk gezet en daar kwam hij eigenlijk nooit meer uit. Wouter Vroegindeweij scoorde op 4 zijn eerste halfje. Echter geen reden om trots op te zijn. Na eerst vrij eenvoudig stukwinst gemist te hebben, bood de slotstelling hem toch ook meer kansen, maar omdat de hele partij al niet zo lekker liep, besloot hij tot remise. Wim Vroegindeweij zorgde als invaller voor de enige overwinning. In een stelling die in evenwicht leek deed de invallende teamleider van de gasten plots een pion in de aanbieding. Wim maakte het daarna keurig af. Dick Bac kwam met de witte stukken op 6 een derde remise op rij overeen. De stelling werd niet opengebroken, maar dichtgeschoven en dat is de kans op dit resultaat groot. Hugo van Elteren kwam met wit steeds beter uit de opening. Zwart kwam lastiger en lastiger te staan. Een verdubbeling van torens op de b-lijn leek een voor de handliggende zeer kansrijke strategie, maar Hugo koos voor iets anders, kwam in tijdnood en gaf het daarin nog volledig weg. Ook broer Jesse daarnaast kwam, al dan niet voorbereid, in een geforceerde variant terecht. Er waren zeker kansen voor Jesse, maar hij liet zich trucen en toen was het snel voorbij. Dit zo allemaal rond de eerste tijdcontrole (17:00 uur). De volgorde kan wellicht iets verschillen, maar het staat 2-4. Het meest zuur werd het voor Maarten Vroegindeweij. Met de zwarte stukken kreeg hij een steeds prachtiger aanval. Wit werd helemaal weggedrukt, maar Maarten overzag vlak voor tijd één zet en dat kostte hem een toren. Het leverde hem opnieuw een nul op. Het wordt wat eentonig, maar opnieuw was Gerard van Ommeren als laatste bezig. Beide hadden al veel tijd besteed aan de opening. Wit kreeg een steeds dreigender aanval en de winstvarianten leken talrijk. Hij koos echter in tijdnood de verkeerde en dat leverde Gerard stukwinst op. Dat leverde een woedeuitbarsting van de witspeler op, waarvoor hij overigens na afloop netjes zijn excuses aanbood, maar nog steeds een spannende stelling wegens twee veropgerukte verbonden vrijpionnen. Gerard deed het daarna niet helemaal correct, maar wit bood remise aan in  een inmiddels weer kansrijke stelling, dat Gerard wijselijk aannam. Eindstand: 2½-5½.

Conclusie: een snelle en duidelijke nederlaag, min of meer de verwachte score op basis van rating, maar toch een onbevredigend gevoel met name vanwege de toch wel geboden kansen. Er had wel iets meer ingezeten. Gelukkig geen man overboord, volgende keer tegen Philidor Leiden beter.

The flow continues… zou je bijna kunnen zeggen. Op rating zijn we één van de mindere teams in de 3e klasse KNSB, maar inmiddels zijn we na 6 ronden al veilig (we blijven voorzichtig) met 9 matchpunten. Ook dit keer had de tegenstander gemiddeld een iets hogere rating. Zaterdag 6 februari kwam het Amsterdamse Caissa 5 op bezoek.  Met 3 matchpunten zijn zij minder goed gestart. Met Wim Vroegindeweij voor Jesse van Elteren (die precies vandaag op hoogtestage ging naar de hoogste berg van Afrika=vakantie) hadden we een representatief team tegen een tegenstander die ook redelijk compleet leek.

We openen dit keer in mineur. Maarten Vroegindeweij speelt in de onderlinge sterk, maar in de KNSB wil het dit seizoen niet lukken. In het middelspel ging het plots fout en was het 0-1. Dick Bac, eveneens met wit, had niet veel bereikt en zorgde voor de enige remise van de wedstrijd. Boudewijn Weijermars trok de stand weer gelijk, hij is topscoorder en speelt dit jaar juist heel lekker. Hij investeerde flink wat tijd in een wat ongebruikelijke Siciliaan, maar de stelling oogde goed. Zo goed blijkbaar dat hij toch voor de eerste tijdnood nog won. Hugo van Elteren, eveneens met zwart, zette Moerkapelle op voorsprong. Z’n tegenstander kwam met de koningspionen naar voren, maar dit werd vrij soepel opgevangen en Hugo counterde naar de overwinning. Wouter Vroegindeweij breidde de voorsprong net na de tijdnoodcontrole uit naar 3½-1½. Z’n tegenstander offerde een kwaliteit, maar het kwam er nooit uit en Wouter kreeg de stelling steeds meer in handen. Een oprukkende vrijpion aan de rand en een zwarte koning in het midden van het bord brachten de beslissing. Wim Vroegindeweij moest dit weekend als invaller voor de tweede keer aan de bak. Op vrijdagavond nog een zwaarbevochten remise in de topper tegen Charlois Europoort 5 en vandaag opnieuw met de zwarte stukken. Het resulteerde in een dame+toren+ wat pionnen eindspel, waarin Wim wat kansen op de remise miste. Daarna werd het pleit beslecht. Gelukkig leek de overwinning niet in gevaar. Onze ’trucenspecialist’ Arno Luinenburg was dit keer op 8 geposteerd en had inderdaad via een truc de dame gewonnen. Hij voerde dit netjes naar winst voor hemzelf en het team. Tot slot was, hoe kan het ook anders, Gerard van Ommeren bezig. Dit keer een dame+pionnen eindspel waar de verbonden witte vrijpionnen – wit had er in totaal 1 meer – gevaarlijk oogden, maar de kans op eeuwig schaak zeer wel aanwezig was. Geheel tegen zijn stijl in en murf gespeeld door zijn tegenstander raakte hij steeds meer in verdrukking en zo verloor hij voor het eerst dit seizoen.

De overwinning was al wel binnen en zo gingen er opnieuw 2 punten in the pocket. Gewoon weer een lekkere schaakmiddag met een paar mooie overwinningen. Volgende keer zal het wel wat minder soepel gaan want dan komt De Waagtoren 1 uit Alkmaar (niet gesponsord door DSB voor zover we weten, dus geen problemen) langs. Wel het sterkste team op rating in de klasse. In de eerste paar ronden hebben ze wat steken laten vallen. In de laatste twee ronden werd echter fors uitgehaald (7½-½ en 7-1). Belooft een interessant duel (hopen we) te worden waarin we beide teams vrijuit kunnen spelen.

Ondanks allerlei voorgenomen hel en halve weeralarmen, toog Moerkapelle 1 op zaterdag 9 januari naar het Amsterdamse: Tal/DCG 2 was de tegenstander. Hoewel de lokatie tegen de ring (west) van A’dam aanligt – en dus niet in het centrum – is het in de verre omtrek niet mogelijk om zonder betaling je auto te parkeren. Kortom een wandeling van meer dan 20 min. naar de overigens prima lokatie was het gevolg. Net op tijd waren we binnen, waar de gebroeders van Elteren (via OV) al aanwezig waren. Heuglijk want juist vandaag waren we voor het eerst compleet en zonder afmeldingen.

Dat kon niet echt van Tal/DCG 2 gezegd worden. Zo zat Maarten op bord 8 opeens tegen niemand anders dan Jan Nagel. Daarnaast speelde Arno tegen een jeugdtalent van slechts 12 lentes jong, die debuteerde in de KNSB. De wedstrijd begon goed, nog nauwelijks uit de opening of de tegenstander van Wouter Vroegindeweij overzag een vervelende paardzet dat stukwinst (tegen enkele pionnen) zou opleveren. Al snel sneden de stukken door de stelling van wit heen en was de 0-1 een feit. Hugo van Elteren speelde vervolgens remise, na in de opening behoorlijk in de denktank te zijn gedoken. De muziek was uit de stelling, na vrij snelle ruil van dame en enkele stukken. Op bord 2 speelde zijn broer Jesse na 3 beurten afgemeld te moeten hebben met zwart tegen de (op rating) sterkste tegenstander van Tal/DCG 2. Hij kwam in een stelling die hem lag en kwam beter te staan. De tegenstander overzag een voor de handliggende matcombinatie echter volledig, waardoor het punt plots snel binnen was, resulterend in een comfortabele voorsprong van ½-2½. Arno Luinenburg speelt steeds een andere opening op zoek naar spel. Dat kreeg hij niet echt tegen de sneller spelende debutant.  Arno bleef het echter proberen, maar kwam zelf steeds meer onder druk te staan en werd er tegen de tijdnoodfase uit gecombineerd. Niet lang daarna won Gerard van Ommeren op het eerste bord zoals we hem kennen, langzaam maar zeker een voordeeltje uitbouwen tot een vol punt: opnieuw een partij uit een stuk. Boudewijn Weijermars zorgde voor het volgende punt. In een partij waarin de tegenstander wel heel passief opereerde kon hij rustig een overwicht opbouwen. Beide gebruikten de gegeven tijd goed, zodat pas in de tijdnoodfase, waarin Boudewijn steeds iets meer tijd overhield, een fraaie combinatie van Boudewijn de doorslag gaf: de overwinning was binnen waarbij de eerste 5 borden voor 4½ punt zorgen. Maarten Vroegindeweij kwam van de hatelijke nul af, maar soepel ging dat niet. Een centrum pion ging verloren en daarna nog meer. Na een mindere voortzetting van wit kon hij zoveel pionnetjes terugsnoepen zodat het uiteindelijk toch remise werd. Als laatste (een unicum?) was Dick Bac nog bezig na enkele keren afwezigheid. Zijn koningstelling werd door opstomende pionnen zwaar onder vuur genomen. Dick zorgde echter voor genoeg tegenspel, waardoor hij in een remise-eindespel met 1 pion minder terecht kwam. Dat werd door zijn tegenstandster, Yvette Nagel, jawel de dochter van, niet echt lekker uitgespeeld en zij leverde eerst één pion en vervolgens nog een pion in, maar remise bleef het wel. Zo werd het een forse overwinning: 2½-5½.

Wat viel op: eigenlijk geen blunders van onze kant, we waren vrij snel klaar en meerdere tegenstanders wilden gewoon niet analyseren, hoogst ongebruikelijk. Blijkbaar zitten we in een ‘flow’ want inmiddels staan we op 7 uit 5 wedstrijden (en dat voor de laagst gerate basisopstelling van deze klasse) en het ging vandaag allemaal erg soepel. De wandeltocht door de sneeuw terug, is dan opeens ook erg leuk.

Tot toch wel enige verrassing kon de wedstrijd tussen Moerkapelle en Leiderdorp in dede 3e klasse E van de KNSB gezien worden als een topper: de nummer 3 ontvangt de nog ongeslagen nummer 2. Of het aan de kwaliteit te zien was, laat ik aan anderen over, maar het werd weer een spannend middagje. Herintreder Wim Vroegindeweij scoorde als eerste een vol punt op bord 8. Na een paar ongelukkige zetten dacht zijn tegenstander kansen te zien, maar hij verrekende zich totaal en met twee stukken meer was het pleit snel beslecht: 1-0. Ook Hugo van Elteren deed van zich spreken. Hij investeerde tijd in een goede stelling en won een stuk. Zijn tegenstander bleef nog lang doorspelen, maar het tweede punt was binnen.  Daarnaast speelde onze topscorer Boudewijn Weijermars met zwart gepromoveerd naar bord 3. Zijn tegenstander offerde het één en ander en optisch leek het niet genoeg. Het was echter een moeilijke stelling en Boudewijn kon het niet drooghouden: 2-1. Wouter Vroegindeweij op bord 4 ernaast had geen goede start. Nogal knullig liet hij zich een stuk afsnoepen, weliswaar tegen 2 pionnen. Er leken nog wel wat kansjes door de onderontwikkelde stelling van zwart, maar die wikkelde dat toch netjes af naar een vol punt: 2-2. Dit alles nog voor de tijdnoodfase. Daar gingen we in en er leken kansen. Maarten Vroegindeweij zag eerst een remiseaanbod afgewezen, maar kon daarna een kansrijke aanval opzetten. Kwam glad gewonnen te staan, maar na één blunder gaf hij de winst weg en na de volgende de remise, een bitter pil. Arno Luinenburg bracht in een heus tijdnoodduel de stand weer gelijk, nadat de kruitdampen waren opgetrokken gaf zijn tegenstander op. Nog bezig waren de onbetwiste kopman Gerard van Ommeren (alweer!) en André Nieuwlaat. Een 4-4 aanbod werd eerst nog afgewezen, Leiderdorp dacht beter te staan en wilde ervoor spelen. Zo hoort het ook eigenlijk voor een koploper. Gelukkig hielden zowel Gerard als André, de laatste in een scherp eindspel met lopers van ongelijke kleur, het prima op remise en zo sprokkelden we weer een puntje. Aan beide kanten werden fouten gemaakt en zo konden beide teams leven met deze 4-4.

In een zinderende wedstrijd behaalde het eerste team een nipte overwinning in Bussum op BSG 2. Behoorlijk gehavend, de twee sterke spelers Dick Bac en Jesse van Elteren moesten verstek laten gaan, trad Moerkapelle 1 aan tegen een op volledige sterkte aangetreden BSG 2. Dit betekende gemiddeld bijna 100 ratingpunten minder per bord. Echter gesterkt door de overwinning in ronde 2 gingen we vol goede moed er tegenaan. Invaller Tim van Breda koos met zwart geheel volgens eigen stijl voor een eigen opzet en dat werd beloond met remise, Tim’s eerste KNSB draw. Wouter Vroegindeweij, op bord 4 eveneens met zwart, zette Moerkapelle op voorsprong. Zonder enige compensatie voor wit had hij een extra pionnetje mogen snoepen. Z’n tegenstander investeerde veel tijd. Wouter hielp hem echter een handje door de materiële voorsprong weliswaar om te zetten in een kwaliteit , maar hij stond daarmee wel een gevaarlijke aanval van wit toe, die hem in het vervolg nog twee pionnen kosste. In vrij complexe stelling blunderde wit door tijdsdruk een stuk weg en kon direct opgeven. Broer Maarten heeft het KNSB geluk dit jaar nog niet gevonden. Z’n tegenstander koos met wit een extreem rustige maar positionele opzet van de partij. Naar eigen zeggen speelde Maarten te passief en kon de stelling niet meer bij elkaar houden, waardoor de tussenstand weer gelijk was. De tweede invaller, André Nieuwlaat, zette Moerkapelle echter weer op voorsprong. Na eerst een pion buitgemaakt te hebben, hielp zijn tegenstander hem een handje door een loper zodanig op te sluiten dan stukverlies onvermijdelijk was. André tikte het daarna netjes uit. Arno Luinenburg speelde tegen de enige vrouw van het gezelschap. Die investeerde enorm veel tijd in wat toch een standaard opzet van de opening leek. Arno posteerde zijn paard ogenschijnlijk sterk op d6, maar dat was optisch bedrog. Niet veel later moest hij een belangrijke pion geven. Later kwamen er daar nog twee bij en toen was er geen houden meer aan, weer gelijk: 2½-2½. Echter weer pakte Moerkapelle een voorsprong. Onze topscorer Boudewijn Weijermars was daarvoor verantwoordelijk. Hij kreeg een gambiet voorgescholteld, echter zwart pakte de geofferde pion nooit terug en ondanks dat er lange tijd een scherpe stelling op het bord stond, was die ene pion beslissend in het toreneindspel. Boudewijn staat op 3 uit 3, hulde! Tot slot de twee topborden: Gerard van Ommeren speelde met wit tegen de verreweg sterkste speler van BSG 2 volgens de ratinglijst. Het werd een echte manoevreerpartij en daar voelt Gerard zich wel in thuis. Daarnaast speelde Hugo van Elteren een puike partij. Hij was na een flinke tijdnood echter wel in een toreneindspel beland met een randpion minder. Je hoort mensen dan zeggen dat het theoretisch remise is, maar dat in praktijk bewijzen is een stuk lastiger. Hugo leverde dit huzarenstukje, hoewel hij optisch langs de rand van de afgrond ging: 3-4. Slechts luttele momenten later moest Gerards tegenstander wel in remise berusten. Er was inmiddels een dusdanige stelling op het bordverschenen waarbij degene die zou forceren ook zou verliezen, Gerard hoefde niet meer en zo pakken we de tweede overwinning van het seizoen: 3½-4½. Zo vinden we Moerkapelle na 3 ronden opeens terug op de derde plaats in de 3e klasse E. Toch wel verrassend. En dan is het altijd lekker eten met een overwinning op zak. Dat gebeurde dan ook bij de lokale Turkse grill-room. Hulde aan de invallers en het hele team.

Op 31 oktober speelde Moerkapelle 1 haar eerste thuiswedstrijd in de 3e klasse E van de KNSB. Het Haagse Schaakcombinatie HTV was de tegenstander. Na een vervelend incident 2 jaar geleden was Moerkapelle er extra op gebrand een goed resultaat neer te zetten. Dit keer werd het een sportieve strijd zonder gedoe. Kopman Jesse van Elteren moest vanwege werk in het buitenland verstek laten gaan, André Nieuwlaat viel in op bord 8. Hierdoor werd de opstelling iets door elkaar gegooid. Maarten Vroegindeweij opende de score met een nederlaag. Door vakantie en een werkbezoek in het buitenland had hij nog nauwelijks spelritme opgedaan en verloor na de opening materiaal; dat kwam hij niet meer te boven. Tegen de tijdnoodcontrole trok broer Wouter Vroegindeweij de stand weer gelijk door een beslissende koningsaanval. Na de tijdnoodcontrole, die de tegenstander van Dick Bac slechts met enkele seconden haalde, won Dick alsnog zijn partij, terwijl Arno Luinenburg, na in het middenspel aanvankelijk heel goed gestaan te hebben, te opgesloten kwam te staan en moest capituleren: 2-2. Hugo van Elteren verloor vervolgens ook op bord 2, naar eigen zeggen onnodig maar wel 2-3. Er gloorde echter hoop want de andere partijen, met name die van André Nieuwlaat, boden perspectief. De teleurstelling was groot toen André het optisch gewonnen eindspel toch niet kon winnen: remise. Een gelijkspel leek toen het maximaal haalbare. Boudewijn Weijermars bouwde langzaam een overwicht op en Gerard van Ommeren leek zich op bord 1 te kunnen redden in een toreneindspel maar meer ook niet. Plots creëerde Gerard een gevaarlijke vrijpion op de b-lijn. Binnen de club is de goede reputatie van Gerard in eindspelen bekend en dat leek zich uit te betalen. Boudewijn trok de stand gelijk  na een bok van zijn tegenstander in mindere stelling. Niet lang daarna capituleerde Gerards tegenstander en waren de eerste matchpunten binnen: 4½-3½. We hebben er hard voor geknokt en een prima teamprestatie. Na 2 ronden staan we in de middenmoot en dat stemt tot tevredenheid.

Moerkapelle 1 beleefde een tamelijk bizarre avond tegen het lager geplaatste Zwijndrecht. Moerkapelle was compleet en Zwijndrecht trad met twee invallers aan. Dit leidde tot een enorm rating overwicht voor de thuisclub tegen het jeugdige en talentvolle Zwijndrecht. Ter illustratie: bij de gasten kwam niemand boven de 1900 uit, terwijl Moerkapelle met slechts één speler onder de 1900 zat. Het zegt echter niet alles, want door misrekeningen en ‘bokken’ stond het voor 10 uur opeens 0-3. Jesse van Elteren (4) verslikte zich als eerst in het Frans van Lennard den Boer. Arno Luinenburg (5) speelde een scherpe Siciliaan, maar het dameoffer klopte van geen kanten. Als laatste deed Hugo van Elteren (3) vrolijk mee. Hij probeerde een hangend paard op h5 te redden, dacht 20 min. na en schoot toen een vreselijke bok. Kortom 0-3, het degradatiespook drong zich onverwachts op. De overige partijen bevonden zich nog in het middenspel en alleen Wouter Vroegindeweij (6) stond duidelijk beter. Wouter was dan ook de eerste die won, hij overspeelde zijn tegenstander in een Franse zijvariant. Enige tijd later wist ook Boudewijn Weijermars (7) een punt te scoren, eerst een pion en daarna een stuk was voldoende. Vervolgens brak de tijdnoodfase aan. Maarten Vroegindeweij (8) moest remise afslaan, Dick Bac (1) had het niet gemakkelijk met zwart: een pionnetje minder, maar lopers van ongelijke kleur en natuurlijk een tijdvoorsprong. Gerard van Ommeren (2) had een pionnetje meer in een verder open stelling met zo op het oog kansen voor beide spelers. Gerard bracht in tijdnood van de tegenstander de stand op gelijke hoogte door hem in een matnet te lokken: 3-3. Bijna tegelijkertijd won Dick Bac een pionnetje terug en daarna werd tot de enige remise van de wedstrijd besloten. Slechts enkele seconden later haalde Maarten Vroegindeweij de niet meer verwachte winst binnen. Na afruilen door zijn tegenstander, kon hij zonder veel tegenstand pionnetjes snoepen en was het pleit beslecht: 4½-3½. Alsnog een miraculeuze overwinning waardoor we op 6  uit 6 komen in de promotieklasse. Degradatie lijkt nu afgewend en promotie zat er al langer niet meer in.

Vrijdag 9 januari jl. heeft het eerste team een belangrijke overwinning behaald in Nieuw Beijerland op Rokado I. Rokado is een vereniging die geen onderlinge competitie heeft, maar slechts één team. Dit team is echter wel een verzameling van sterke spelers die zelfs uit Limburg naar Nieuw Beijerland komen om de teamwedstrijden te spelen. Opdracht vooraf was de winst te pakken op de onderste borden. Rokado kwam ineens met een sterke speler op de proppen die nog niet eerder voor Rokado had gespeeld. Deze speelde op bord 1 tegen Arno Luinenburg. Wij moesten juist Gerard van Ommeren missen. Toch zorgden de laatste borden voor de winst, borden vijf (Dick Bac), zes (Maarten Vroegindeweij) en zeven (Boudewijn Weijermars) pakten een punt, alleen op bord acht moest Ron Droog (invaller voor de afwezige Gerard) genoegen nemen met remise. Dankzij een sterke overwinning van Arno op bord één en een remise van Hugo van Elteren op bord drie werd een 5-3 overwinning veilig gesteld. Jesse van Elteren en Wouter Vroegindeweij, beide spelend met zwart tegen sterke tegenstanders, moesten een nul noteren.