Zaterdag 20 november was het erop of eronder tegen het jarige Sliedrecht (75 jaar en heel ondernemend en leuk gevierd). Na twee verloren wedstrijden moesten er toch punten gepakt worden. Eerdere wedstrijden in het verleden waren altijd spannend en beladen.

De start was goed. Met slechts één invaller dit keer, Arno Luinenburg op bord 5, hoewel invaller, hij deed alle drie de wedstrijden al mee. Arno koos geheel zijn stijl getrouw voor een scherpe opening, waarbij je het gevoel had dat het alle kanten op kon. Verder ontwikkelden we over de hele breedte aardige stellingen, dus iets moois lag in het verschiet. Voor de verandering was Gerard van Ommeren, op 3 dit keer, als eerste klaar. Remise met zwart is prima natuurlijk.  Echter tegen de eerste tijdnoodfase ging het voor het eerst mis. Teamleider Wouter Vroegindeweij had een prachtige aanvalsstelling opgebouwd en zwart stond zwaar onder druk. Om onbegrijpelijke redenen speelde Wouter echter niet scherp en wellicht te snel en liet z’n tegenstander prachtige counterkansen creëren. Een eerste fout van zwart werd dan ook nog niet afgestraft en daarna was het snel gedaan. Gelukkig scoorde Jesse van Elteren op bord 2 niet veel later de gelijkmaker. Hij deed voor hoe het wel moest, de stelling van zwart onder druk zetten en hem niet meer laten ontsnappen. Helaas kwam Moerkapelle niet snel daarna weer op achterstand, Arno Luinenburg had onder andere een tussenschaakje over het hoofd gezien en knokte nog wel voor wat hij waard was, maar de nederlaag kwam er toch. Kopman Hugo van Elteren speelde dit keer op 1 en een prima partij. In hoge tijdnood wist hij een gewonnen stelling te bereiken. Maar vlak voor de tijdcontrole maakte hij dan toch een verschrikkelijke bok die een volle toren kostte. In plaats van 2½-2½, stonden we opeens fors achter. Niet veel later moest ook Boudewijn Weijermars zich gewonnen geven, hij was zelf niet tevreden over zijn slappe partijopzet met wit. Arian de Bruijne deed op bord 7 nog wat terug door een eindspel met een loper meer gelukkig niet in remise te laten verzanden, maar de nederlaag als team was al een feit. Vervolgens heeft Maarten Vroegindeweij nog een uur lang geknokt om de schade beperkt te houden. Met een pion voor, maar wel erg lastig om de winnende variant te vinden, sloeg hij terecht een remiseaanbod af. Maar zoals dat zo vaak gaat, koos hij plots een ander plan, zwart counterde sterk en Maarten liet zich dan ook nog eenvoudig trucen. Nog geen 5 minuten na het geweigerde remiseaanbod, verloor Maarten de partij. Eindstand 2½-5½, een forse uitslag die de verhoudingen mijn inziens niet helemaal weergeeft. Maar aan de andere kant, hoort het afmaken van een stelling ook bij schaken, als je dan ook niet dat beetje geluk hebt, dan kan het hard gaan. Trainen op scherpte is natuurlijk lastig. Vorig seizoen viel alles vaak de goede kant op, nu juist niet.

Feit is wel dat nu al na 3 wedstrijden zeker is dat handhaving heel moeilijk gaat worden. Maar juist deze wedstrijd heeft wel geleerd dat het doek pas valt als de strijd gestreden is. Op 11 december gaan we vol goede moed op weg naar Souburg.

Zaterdag 9 oktober staat de uitwedstrijd in het verre Terneuzen op het programma. Omdat Dick, Wouter en Hugo niet kunnen, spelen we met drie invallers, Arno Tim en Jeremy. Hoewel blij met de invallers, is dit wel een verzwakking. En dat komt niet goed uit omdat Terneuzen op papier al een stuk sterker is dan ons team.  Niet gehinderd door files of wegwerkzaamheden, arriveren we na een gezellige rit, mooi op tijd bij het clubgebouw van Terneuzen. Altijd mooi te zien als een schaakvereniging een eigen clubgebouw heeft. Ook de auto met de vier Boskopers (!) is mooi op tijd.

Terneuzen speelt in hun bijna sterkste opstelling. Na een uur spelen zijn de meeste stellingen nog in evenwicht. Alleen Tim in niet tevreden over zijn stelling en na een half uur denken besluit hij tot een ‘alles of niets’ offer. Als zijn tegenstander iets later zijn voorbeeld volgt en ook een stuk offert, zijn de kansen voor Tim verkeken en noteren we de eerste nul. Op bord twee speelt Boudewijn tegen een sterke jeugdspeler. Het lukt hem niet het initiatief te pakken en steeds meer komt zijn stelling onder druk te staan. Uiteindelijk wordt de druk te veel en noteren we de tweede nul. Naast hem zit Jesse aan bord drie. Zijn tegenstander neemt met zijn sterke loper het paard van Jesse op c3, een theoretische variant. Dit geeft Jesse een lelijke dubbel pion op de c-lijn, aan de andere kant kan Jesse de rokade van zijn tegenstander voorkomen. Na een paar mindere zetten raakt hij een paard kwijt en daarmee gaat de partij ook verloren. Debutant Jeremy speelt een open partij, zelf lanceert hij een aanval over de damevleugel, zijn tegenstander doet hetzelfde over de koningsvleugel. Na een afwikkeling komt Jeremy een stuk voor. Helaas kiest hij het verkeerde verdedigingsplan om de aanval van zijn tegenstander af te wenden. Door de open stelling is het ineens heel snel afgelopen. Op bord vier speelt Maarten tegen een tegenstander met ruim twee honderd rating punten meer. Ondanks het gebrek aan spelritme komt hij lekker uit de opening. Nadat de stelling in het centrum vast is komen te staan, doet Maarten een paar mindere zetten op de damevleugel. Uiteindelijk kost dit hem een pion, bovendien blijft de stelling moeilijk. Zijn tegenstander maakt het nauwkeurig af en dus ook Maarten moet een nul noteren. Arian komt op bord vijf lekker uit de opening. Alleen in het middenspel komt hij na een combinatie ineens minder te staan. Dit kost hem een aantal pionnen, voldoende voor zijn tegenstander die afwikkelt naar het eindspel. Arian houdt het nog lang vol, maar uiteindelijk moet hij zich toch gewonnen geven. Arno heeft het zwaar in de opening, hij speelt tegen een jeugdig talent. In het middenspel keren de kansen en komt hij een kwaliteit voor te staan.  Zijn tegenstander houdt echter kansen door een vervelende pion op de g-lijn. Arno kan dit probleem niet oplossen en moet berusten in remise. Als laatste is Gerard nog bezig aan bord één. Na de eerste tijdcontrole is de stelling nog volledig in evenwicht, Gerard heeft een dubben pion, maar dit is geen probleem. Na lang manoeuvreren door zijn tegenstander, neemt Gerard iets te veel risico. Zijn sterke tegenstander (2300+) vindt uiteindelijk een gaatje. Dit kost Gerard twee pionnen en daarmee de partij.

Uitslag, een pijnlijke 7½-½. De cijfers zijn echter ruimer dan het spelbeeld van de middag. Terneuzen wint terecht, echter op een de meeste borden zat het ‘net even niet mee’. Na twee wedstrijden staan we nog steeds op nul match punten. Volgende wedstrijd is tegen Sliedrecht, dan moeten we van die lelijke nul af komen.

Zaterdag 25 september de eerste thuiswedstrijd tegenLandau Axel uit Zeeuws Vlaanderen. Veel teams uit deze regio hebben ook een aantal Belgen in de gelederen, zo ook deze keer: in totaal 4 van de 8. Moerkapelle miste alleen Maarten Vroegindeweij en in zijn plaats speelde Arno Luinenburg.

Boudewijn Weijermars kon het gebrek aan wedstrijdritme goed maskeren en maakte het eerste punt. Zijn tegenstander vergaloppeerde zich volledig in een combinatie en zo stond Moerkapelle snel voor. Niet veel later zorgde Hugo van Elteren, eveneens met wit, voor naar wat later zou blijken de enige remise van de dag. Alles werd afgeruild tot de dames toe en daardoor zat er weinig muziek meer in de stelling. Broer Jesse, herstellende van een jetlag, had een mindere middag. Hij verrekende zich en een aantal belangrijke pionnen werd opgesnoept. Ook de koning stond niet bepaald veilig en hij werd vakkundig aan de kant gezet. Daarna echter twee overwinningen: debutant Arian de Bruijne speelde een puike thematische aanvalspartij. Hij nam er goed de tijd voor en rekende het prima uit. Ook invaller Arno Luinenburg tekende een vol punt aanen revancheerde zich zo voor een nederlaag in het tweede de avond ervoor. Snel koos zijn tegenstander voor eenkoningszet en zo kon er niet meer gerokeerd worden. Hij kwam daardoor watgedrongen te staan. Arno bouwde druk op en won materiaal en even later departij: 3½-1½. Nog drie zwart  partijen bezig. Gerard van Ommeren had het zwaar op bord 1, maar dat zal wel vaker het geval zijn. In tijdnood moest hij uiteindelijk zijn meerdere erkennen nadat enkele keren een remise-aanbod geweigerd was. De partij Dick Bac, dit keer op 7, kende een bekendeopzet met lich iniatief voorwit. Helaass konDick het niet bolwerken en verloor. Teamleider Wouter Vroegindeweij was zo het langst bezig. Wit had zich niet echt ambitieus opgesteld, maar kende wel een stabiele stelling. Zwart had licht hetiniatief, maar overzag een onnodig en eenvoudig pionverlies dat tot overmaat van ramp zelfs 3 pionnen kostte. Ook de stelling was plots erg lastig. Wouter probeerde het z’n tegenstander nog wel lastig te maken, maar die maakte uiteindelijk geen fout en zo was de nederlaag een feit. Iets waar het eerder de middag niet naar uit zag. Maar dat is schaken.

Het was een sportieve wedstrijd met een sympathieke tegenstander. Verder viel op dat de witspelers 7½ uit 8 scoorden. Voor Moerkapelle een slechte start in een seizoen waar we het nog zwaar genoeg gaan krijgen. Waar vorig jaar wedstrijden uiteindelijk vaak de goede kant op vielen gebeurde dat nu eens niet. Volgende keer revanche.

Zaterdag 17 april werd de laatste wedstrijd van het KNSB seizoen gespeeld. Tegen alle verwachtingen in was Moerkapelle 1 al ronden lang zeker van lijfsbehoud. Na twee nederlagen tegen de nummer 2 en 3 van de competitie, ging het de laatste ronde thuis geheel om de eer tegen de Kennemr Combinatie 3, dat ook al nergens meer om speelde dan de eer.

KC 3 kwam met 3 invallers op, terwijl Moerkapelle 1 Dick Bac moest missen. Voor hem speelde de andere nestor, Wim Vroegindeweij, alweer z’n 4e KNSB-wedstrijd. De wedstrijd begon iets minder omdat Arno Luinenburg vanwege z’n werk niet op tijd kwam. Met 25 minuten tijdsachterstand opende hij met wit op 8 rustig. Al snel greep hij zijn jeugdige tegenstander bij de keel en bij overgang naar het middenspel kon hij eenvoudig een stuk winnen en was niet veel later toch als eerste klaar: 1-0. Naast hem speelde Wim Vroegindeweij met zwart een rustige partij. Het evenwicht werd niet verstoord en zo werd dat remise. Zoon Wouter al zo’n beetje het hele seizoen op 4, maakte er zoals gewoonlijk geen rustige partij van. De opening was overweldigend en de zwarte koningstelling werd direct onder vuur genomen. Zwart anticipeerde goed. Nam een pion en om dameverlies te voorkomen moest de sterke verdedigende loper geruild worden, dat leverde zwart zelfs nog een pion op. Ondanks die twee pionnen voor en tegengestelde aanvalskansen, bleek de witte aanval veel doortastender, de zwarte stukken konden er niet meer bij en zo kwam Moerkapelle op 2½-½.  Broer Maarten Vroegindeweij op 6 met wit kwam ook heel goed uit de opening. De zwarte damevleugel was nog volledig onontwikkeld toen de witte stukken ten aanval trokken. Helaas koos Maarten niet het goede plan en zwart nam het initiatief over. Een remiseaanbod werd nog geweigerd en vervolgens sloor Maarten ook deze pot in lijn van het gehele seizoen, ongelukkig met verlies af. Jesse van Elteren was een keer niet in het buitenland (voor vakantie of werk) en dan is hij er natuurlijk gewoon bij. Ondanks gebrek aan spelritme en een zeer ongebruikelijke 2e zet van wit, werd het een scherpe en lekkere pot. In de tijdnoodfase werd wit kundig in een matnet gelokt dankzij een sterk paard en de sterk bezette en open f-lijn. Mooie pot en een prima voorsprong in de wedstrijd: 3½-1½.  Op bord 2 speelde Hugo een solide partij met wit. In het middenspel had hij voordeel kunnen bereiken. Maar zoals vaker dit seizoen, heeft Hugo moeite met die ‘finishing touch’. De tijdcontrole werd net gehaald door beide en daarna werd na zetherhaling gekozen voor remise.  Op bord 5 was onze topscorer Boudewijn Weijermars nog bezig. Hij was in een lastig eindspel beland met voor beide een toren, een loper (van ongelijke kleur) en 3 pionnen, waarvan 2 als dubbelpion, voor wit en één voor Boudewijn. De vraag is dan: Is het thoeretisch remise? Misschien wel, maar het is vooral zwart dat de fouten kan maken. Wit speelde rustig, ruilde op een gegeven moment de dubbelpion voor de enige van Boudewijn. Een grafzet in moeilijke stelling deed Boudewijn de das om: 4-3.  Zo was het na een voorspoedig begin toch plots heel spannend. En het zal toch niet Gerard van Ommeren, onze vaste eerste bordspeler, zijn die nog bezig is. Ja hoor, ook dit keer geen uitzondering op deze regel. En het was zeker spannend. Een toreneindspel met één pion meer voor wit. Alle hens aan dek dus. Ook hier geldt hetzelfde verhaal als bij Boudewijn, theoretisch zal het wel remise zijn, maar toon dat maar eens aan. Eerlijk is eerlijk, een kolfje naar Gerards hand. Binnen onze club is er geen betere en dan toonde hij toch weer aan. Dit gevecht werd besloten toen er alleen nog twee koningen op het bord stonden. De remise voor Gerard was een feit en de overwinning voor Moerkapelle 1 was binnen. Rest nog te op te merken dat KC 3 een sympathiek en sportief team met aardige mensen en dat mag best wel eens gezegd worden.

Dit hele seizoen samenvattend heeft Moerkapelle een opzienbarende prestatie geleverd door met 11 mp uit 9 wedstrijden keurig op de 4e plaats te eindigen. Dit terwijl we op papier het laagste gerate team waren. Met name Gerard van Ommeren op bord 1 (slechts één nederlaag en dat nog wel tegen degradant Caissa 5) en topscorer Boudewijn Weijermars (6 uit 8) verdienen een pluim. Maar belangrijker: de teamspirit was het hele seizoen erg goed. Ook speciale dank voor de invallers, die zeker geen verzwakking bleken. Ik kijk alweer uit naar het volgende seizoen.