Op overtuigende wijze is Wouter Vroegindeweij Kampioen geworden van onze vereniging. In de finale poule speelde hij sterk en bleef ongeslagen, alleen nummer twee André Nieuwlaat werd een remise gegund. Ook André speelde een sterke finalepoule, met vier remises en een overwinning op Gerard van Ommeren bleef ook hij ongeslagen. Hugo van Elteren werd derde.
Traditiegetrouw wordt het Snelschaakkampioenschap gespeeld na de ledenvergadering van onze vereniging. Jesse van Elteren won de eerste groep en daarmee de titel. Jesse moest alleen een nederlaag incasseren tegen Gerard. Tweede werd Dick Bac en derde Gerard van Ommeren. Groep twee werd gewonnen door Kevin Bakker. Ondanks een nederlaag tegen Sander werd Kevin duidelijk eerste in zijn groep.
Opnieuw een verre uitwedstrijd, na Teneuzen, Oost Souburg, Tilburg en Goes was nu Sluiskil aan de beurt. We hebben de schatkist goed gespekt met accijns en nu ook nog eens de tol van de Westerscheldetunnel. Ondanks zekere degradatie en één schamel puntje gingen we vol plezier op weg naar onze voorlopig laatste KNSB wedstrijd. Bijna een interland zou je kunnen zeggen, want we bleken tegen 7 Belgen aangevuld met ’n Ollander te spelen.
Alles ging in goede sfeer, maar opnieuw liepen we snel een achterstand op. Marcel de Haan trad dit keer als invaller op, maar moest vrij snel de koning omleggen. Ook Gerard van Ommeren zit niet in de beste vorm van zijn leven en was zeer tegen de gewoonte in snel klaar: 2-0. Maar toen was het even over voor de witte paarden en nam Moerkapelle het initiatief over. Arian de Bruijne, een puik debuutjaar belevend, rolde met wit z’n tegenstander op. Arno Luinenburg deed twee borden verderop hetzelfde. Gewoon de b2-pion offeren voor de aanvalsstelling en dat dan ook afmaken. De gebroeders Vroegindeweij etaleerden zich deze keer als (enige) remiseschuivers, hoewel de uitslag dat meer doet vermoeden dan de partijen. Maar toch 3-3 en toen waren alleen de andere broers, de van Elterens, nog bezig. Jesse van Elteren speelde de partij van de dag, door een ongebruikelijke (of onbekende?) opening zodanig te bestrijden dat hij langzaam voordeel kreeg (een vrijpion). Een mooie combinatie bracht de winnende stelling en zowaar een voorsprong en een zeker matchpunt. Of het er twee zouden worden hing af van Hugo van Elteren, die zich op bord 1 opofferde door de sterkste tegenstander te bestrijden. Dat ging niet eens zo slecht, maar hij kwam wel langzaam onder druk te staan. Er was één moment dat hij het wellicht beter had kunen doen. Nu kwam hij met een pion achter en de tegenstander had daarbij ook nog twee verbonden vrijpionnen. Dat kon Hugo niet houden waardoor de 4-4 een feit was.
Het ging natuurlijk nergens meer om, maar we beschouwen dit toch maar als een eervol afscheid. Volgend jaar promotieklasse RSB (waarnaar ook SO Rotterdam 2 en Messemaker 2 degradeerden) en we zetten daar natuurlijk weer in op snelle terugkeer naar de KNSB. De RSB-debutanten in de 3e klasse KNSB hebben dit seizoen door een goede klassering een extra promotieplaats bewerkstelligd voor volgend seizoen en dat doet onze kansen toenemen.
Klik hier voor de eindstanden
Klik hier voor de foto’s
Paaszaterdag 2011 is een dag om later met plezier aan terug te denken. Voor sommigen ligt de reden daarvan bij het fantastische weer waarvan we in Nederland nu alweer dagen mogen genieten, voor anderen is de reden het gezellige Rapidtoernooi in Moerkapelle. Alweer voor de zestiende keer in successie organiseert Schaakvereniging Moerkapelle dit toernooi. Ieder jaar is de bezetting weer van een hoog niveau en, misschien nog wel belangrijker, is de sfeer er één van âprettige gezelligheidâ. Op de deelnemerslijst staan zoals altijd veel oude bekenden, natuurlijk leuk als schakers jaar in jaar uit terugkomen. Onder hen een aantal oud-kampioenen, zoals de kampioen van vorig jaar Sander van Eijk.
In de eerste paar ronden ontlopen de toppers in groep A elkaar. Verrassend is wel de overwinning van Henk-Jan Evergroen op één van de favorieten Mark Timmermans, in ronde twee. In groep B maakt de Moerkapelse schaker Ron Droog voorlopig zijn topklassering waar: tot aan de pauze wint hij zijn drie wedstrijden. Zijn eerste plaats moet hij delen met Ab Scheel, die ook alles wint. Bij de jeugd spelen de D- en E-categorie in één groep. Rond de pauze wordt de top in deze groep gevormd door spelers uit de D-categorie. Op de eerste plek staat Wang Yang, die al zijn partijen heeft gewonnen. Bij de Eâtjes staat Atilla Roos er goed voor met een score van twee uit vier. In de A-groep maakt Sander van Eijk duidelijk dat hij gekomen is om zijn titel te verdedigen, met een drie uit drie score heeft hij alle kans om zijn score van vorig jaar, zeven (!) uit zeven te evenaren. Ronde drie, de laatste ronde voor de pauze, is geen goede voor de Moerkapelse schakers. Misschien dat de meesten in gedachten bij hun boterham thuis zijn, want in deze ronde gaan veel punten verloren. Hugo van Elteren doet het wel goed, als de pauze aanbreekt heeft hij een score van tweeënhalf uit drie.
Na de pauze ontstaat het eerste barstje in de ongeslagen status van Sander van Eijk: Arjan van der Leij weet van hem te winnen. Ook Bart von Meijenfeldt en Henk-Jan Evengroen profiteren van deze misstap, met zân drieën gaan ze na ronde vier aan de leiding in de A-groep. Bart doet helemaal goede zaken als hij in ronde vijf wint van Arjan. In dezelfde ronde moet de kampioen van vorig jaar, Sander van Eijk, zijn tweede nederlaag noteren, dit keer tegen Peter Ypma. In groep B ziet Ron Droog al zijn belagers verliezen, terwijl hij zelf stug door gaat met winnen. Aan het begin van de slotronde is alleen clubgenoot Michiel Rensen overgebleven als belager, zij het wel op één punt afstand. Michiel moet dus in de laatste ronden winnen om in punten gelijk te komen met Ron.
In de jeugdgroep heeft Wang Yang duidelijk gemaakt dat hij vandaag de beste is. Met een score van negen uit negen wordt hij kampioen van de D-groep. Op de plaatsen twee en drie volgen Soma Calbo en Martijn Vroegindeweij. Groep E wordt gewonnen door Rohan Adjodha, hij blijft ongeslagen tegen alle andere E-spelers en weet ook nog punten te pakken tegen D-spelers. Atilla Roos van schaakvereniging Moerkapelle wordt tweede en Rohit Adjodha wordt derde.
In de laatste ronde van groep A strijden Bart von Meijenfeldt en Jesse van Elteren om de toernooiwinst. Beide hebben vijf punten, maar op een half punt afstand volgen nog vier spelers die ook kans maken op de toernooiwinst. Jesse laat er geen twijfel over bestaan, in een spannende partij wint hij van Bart en daarmee wint hij ook het toernooi. Op de plaatsen twee en drie eindigen Henk-Jan Evengroen en Mark Timmermans. In groep B weet Ron Droog de aanval van Michiel Rensen af te slaan. Na een korte strijd wordt er tot remise besloten. Daarmee wordt Ron ongeslagen kampioen van de B-groep. Op plaatsen twee en drie volgen Michiel Rensen en Wouter Schönwetter, die in de laatste ronde wint van Tabitha Snikkers.
A.s. zaterdag is weer ons altijd gezellige Paas Rapid Toernooi. Natuurlijk rekenen we weer op veel deelnemers. Een lijst van aanmeldingen is te vinden op ons Forum onder Algemeen > Deelnemers Paastoernooi 2011.
Precies een maand na de vorige (uit)wedstrijd opnieuw een verre reis. Ditmaal naar Goes over de Zeelandbrug omdat de Vlaketunnel het hele weekend is afgesloten (met dank aan de attente teamleider van Goes!). Geen probleem, verder de reis verliep voorspoedig. Moerkapelle moest winnen om degradatie nog te kunnen ontlopen, zeker als je verwacht dat andere teams hun sportieve plicht nakomen. Over dat laatste later meer, eerst maar de wedstrijd dat dit keer plaatsvond in een heus sportcentrum met zwembad en diverse sportzalen.
Goes is qua rating het minst sterke team, maar ze  hebben al 7 matchpunten verzameld en dat gaat dus heel goed met enkele voor Goes prachtige uitslagen. Nadat de kruitdampen waren opgetrokken na de opening leek het er redelijk voor te staan. Toch liepen we niet veel later, zoals eigenlijk al het hele seizoen, opnieuw achter de feiten aan. Zowel Maarten Vroegindeweij als invaller Wim Vroegindeweij konden hun op zich aardige opening niet goed doorzetten naar het middenspel en moesten snel een 0 incasseren. Daar had meer ingezeten, maar de verkeerde voortzetting werd gekozen: 2-0 achter. Eerlijk gezegd zag het er toen niet best uit, Jesse van Elteren kreeg een vervelende psychologische tik te verwerken doordat hij al op zet 2 niet de opening op het bord kreeg die hij had voorbereid. Hugo van Elteren stond ernaast op bord 2 redelijk voor. Op 3 en 4 stonden zowel Gerard van Ommeren als Wouter Vroegindeweij niet meer zo lekker. Arian de Bruijne koos op 5 met wit voor een duidelijke koningsaanval, zijn tegenstander ging in ieder geval flink in de denktank. Daar leken kansen. Dick Bac tenslotte was eveneens met wit in een voor hem totaal onbekende opening terecht gekomen en dan is het altijd lastig de juiste structuur en opzet te vinden. Kortom er moest een klein wondertje gebeuren wilde het nog wat worden.
Toch keerden de kansen. Hugo kon niet anders dan op remise te koersen, maar Arian wist een vool punt te scoren, mede omdat zijn tegenstander niet voor de tegenaanval maar verdedigen koos. Inmiddels waren bij Dick de kansen gewijzigd en kwam hij in gewonnen stelling terecht. Jesse speelde een lastige partij tegen de op rating verreweg sterkste speler en moest een kwaliteit geven, maar er leken nog iets van remisekansen. Gerard had zich in tijdnood van een verloren naar een gewonnen stelling weten te manoeuvreren en ook Wouter had zijn ietwat lastige stelling in tijdnood naar een minimaal gelijke stelling omgebogen. Zat er dan toch nog een kleine winst in?
Nee, helaas niet. Dick won zoals verwacht. Bij Wouter zat er ondanks een vrije a-pion geen winst in, maar Jesse kon het toch niet bolwerken. Gerard won nog wel, waardoor we het eerste matchpunt via een gelijkspel in ieder geval nog binnen hadden.
Zou het genoeg zijn, waarschijnlijk niet. Zeker niet als blijkt dat subtopper Souburg (5½-2½) en Krimpen (7-1!) hun sportieve plicht flink hebben verzaakt tegen onze concurrenten.  Bij Souburg zou het nog onderling Zeeuws bevoordelen kunnen zijn, maar van onze regiogenoot is het blijbaar teveel gevraagd: eerst sterk met 6-2 winnen van HWP Sas van Gent 2 en vervolgens weggevaagd worden tegen het derde team van die club. Zeker jammer omdat beide teams tegen ons wel in sterkste opstelling (incl. het vooruitspelen vanuit Souburg) hebben opgetreden met in beide gevallen een nipte nederlaag als resultaat. Misschien dat de oorzaak van de forse nederlaag van Krimpen ligt in de afgesloten Vlaketunnel, waardoor ze veel te laat binnen kwamen, wie zal het zeggen, maar vooral wij hebben er last van. Uiteindelijk hebben we deze situatie allereerst aan ons zelf te danken, hadden we in het begin van de competitie maar niet zo onnodig punten verspeeld moeten hebben, maar een beetje wrang blijft het wel.
Maar goed: volgend jaar weer door de week promotieklasse spelen. Dat valt niet te onderschatten, die les hebben we twee jaar geleden wel geleerd.
Gisteren heeft het eerste team een ongelukkige nederlaag (4½-3½) geleden in Tilburg tegen De Drie Torens. Begonnen werd met een 1-0 achterstand, omdat Wouter een vooruitgespeelde partij verloren had. Een paar wisselingen in de opstelling leken na een uur spelen goed uit te pakken. Op alle borden stonden we gelijk of beter. Vooral bij Dick ging het lekker, hij stond vanuit de opening een pion voor en lekker. Om uiteindelijk het punt binnen te halen moest hij toch nog wel aan de bak. Naast hem pakte Gerard ook een lekkere overwinning. Op bord één speelde Hugo een bekende openingsvariant en komt dus lekker uit de opening, uiteindelijk gaat het in het middenspel, ook gehinderd door tijdgebrek niet goed, een nul is het resultaat. Jesse offert op bord vier een pion in de opening, wint de later terug, maar meer dan remise zit er niet in. Op bord drie speelt Arian een sterke partij en pakt een mooie overwining. Helaas verliest Boudewijn op bord acht zijn partij. Tussenstand is dan dus 3½ – 3½. Op bord twee komt Maarten lekker uit de opening, zijn tegenstander vind iedere keer net de verdediging. Helaas vergaloppeerd Maarten zich en moet daarna vechten voor remise. Na ruim 5½ uur spelen moet hij uiteindelijk toch opgeven. Weer net niet dus, we blijven op nul matchpunten.
Zaterdag 8 januari kwam regiogenoot Krimpen 1 op bezoek in de 5e ronde van de 3e klasse F. Het seizoen heeft Moerkapelle nog geen punten opgeleverd, maar de laatste twee ontmoetingen tegen Krimpen (4½-3½ in de promotieklasse 2 seizoenen geleden en vorig seizoen een zege na snelschaken in de KNSB-beker) deden het beste hopen. Beide teams waren op volledige oorlogsterkte. Dat betekent wel dat Krimpen op papier wel bijna 100 ratingpunten gemiddeld sterker is. Maar dat zegt niet alles.
Dick Bac opende op bord 5 op de verkeerde manier de score. Met zwart speelde hij iets te snel en overzag niet alle dreigingen en ging er met gezwinde spoed af. Arian de Bruijne had de pech op bord 4 tegen Harold van Dijk te spelen. Deze speler heeft een hoge rating (2355) en bleek al 52 opeenvolgende externe partijen niet verloren te hebben. Arian deed het niet onverdienstelijk tegen z’n snel spelende tegenstander. Het schijnt dat hij een kansje in het middenspel heeft gemist. Maar uiteindelijk was het resultaat zoals verwacht en met twee torens en een loper tegen de dame van Arian, werd hij een matnet in gedreven. Wouter Vroegindeweij deed op 6 iets terug. Hij zette z’n tegenstander vanaf de opening vast en die kon zich er niet uitworstelen, allerlei penningen leverde fors materiaalverlies op voor de zwartspeler en verder spelen had dan ook geen zin:1-2. Jesse Van Elteren op 3 met zwart werd ietwat verrast in de opening en kwam daardoor het een lastige stelling te zitten. Ook hij kon de problemen niet oplossen en de achterstand werd zo weer vergroot: 1-3. Gerard van Ommeren met wit op 2 was volgens eigen zeggen niet in beste doen. Ondanks de witte stukken kwam hij al snel slechter te staan. Eén mindere zet van z’n tegenstander barcht hem nog net remise, maar de achterstand bleef aanzienlijk. De overige drie partijen gaven nog wel wat hoop. Maarten Vroegindeweij had een woeste stelling gecreëerd die nog alle kanten op kon. Boudewijn Weijermars had zich met zwart op 7 vakkundig verdedigd tegen een snel uit de startblokken vertrokken tegenstander. Hugo van Elteren had een pionnetje buitgemaakt en ging tegen de tijdnoodcontrole dan ook terecht 3 keer dezelfde stelling uit de weg.  Het duurde helaas niet lang, want Maarten kwam steeds meer onder druk te staan en het was dan ook niet verrassend dat hij een truc overzag met als resultaat een directe nederlaag. Jammer want in het middenspel had hij het ergens wel wat beter kunnen doen. Jammer genoeg was de spanning toen uit de wedstrijd. Boudewijn Weijermars had inmiddels een pionnetje buitgemaaakt. Z’n tegenstander ging echter verkeerd een afwikkeling aan en verloor een stuk en dat betekende het volle punt. Op bord 1 was Hugo een puike partij aan het spelen. Hij had inmiddels nog een pionnetje buitgemaakt. Hij gebruikte z’n tijd goed, op een toren na waren de andere stukken inmiddels van het bord verdwenen. De zwarte pionnen rukten gecontroleerd op en niet veel later gaf zijn tegenstander in hopeloze stelling op. Resultaat, een 3½-4½ nederlaag. Verdiend? Ja toch wel, Moerkapelle heeft nauwelijks uitzicht gehad op een punt en er zaten toch een paar kansloze nederlagen bij. Toch zal het niet lang meer duren tot er punten behaald worden, denkt de optimist. Maar of het nog genoeg is om degradatie te ontlopen, dat is de vraag.
Zaterdag 11 december een uitwedstrijd in het verre Oost-Souburg tegen Schaakklub Souburg. Ze hebben zelfs een eigen verenigingsgebouw, het nadeel is alleen dat het aan het begin van de wedstrijd nog ijzig koud is omdat pas vlak voor aanvang de verwarming is aangezet. Maar goed, met jassen aan begonnen 7 Moerkapellenaren om 12 uur aan weer een wedstrijd waar het op aan komt. Gerard van Ommeren had in een weinig verheffende vooruitgespeelde partij met zwart al remise gespeeld. Op zich dus een aardig uitgangspunt. Maar op papier (rating dus) was Souburg wel sterker, dus er moest geknokt worden. Dat werd er ook op alle borden met allemaal verschillende stellingen. Het was allemaal erg aan elkaar gewaagd, maar of dat nu een reden was dat er zoveel remise vielen, is de vraag. Dick Bac was de eerste die kwam vragen of hij remise mocht aanbieden, Jesse van Elteren even later ook al en zijn broer Hugo wilde het ook aanbieden. Op zich begrijpelijk, want het kon nog alle kanten op. Bij Dick en Jesse werd de vrede dan ook getekend, de tegenstander van Hugo op bord 1 wilde er nog niet aan. Dat zal niet zozeer op de stelling zijn gebaseerd, maar eerder op het ratingverschil. Toch kwam Moerkapelle op achterstand, Arian de Bruijne kon ondanks dat er iets op het bord kwam dat hij had bekeken met zwart de stelling niet houden en moest capituleren. Maar op bord 8 bracht Maarten Vroegindeweij de spanning terug door de gelijkmaker aan te tekenen. Zijn geliefde opening kwam op het bord en dan voelt hij zich als een vis in het water, niet dat het daaraan gelegen heeft, maar het scheelt wel. Cruciaal was de partij op bord 2, waar dit keer Wouter Vroegindeweij speelde. Wit offerde een pionnetje in de opening er er ontspan zich een open strijd. Tegen de eerste tijdnoodfase leken de zwarte vrijpionnen de doorslag te geven. Echter een te vroege breekzet in tijdnood door Wouter bleek helaas niet winnend. Bij een andere logische zet was de remise vrijwel zeker en kon alleen zwart nog winnen, maar nu werden de zwarte pionnetje langzaam opgehaald en zwart kon het niet meer houden en verloor. Zo kwam Souburg opnieuw op voorsprong. Ergens tussendoor had invaller André Nieuwlaat remise gespeeld waardoor de tussenstand 4-3 was. Alleen Hugo was nog bezig op bord 1 maar een winst zat er daar niet meer in, het was nog knap dat hij het toch nog remise hield. Conclusie een spannende strijd maar weer een nederlaag. Opnieuw zat het niet mee, waar het vorig jaar wel het geval was. Er is geknokt maar het was net niet genoeg. Opvallend was dat de 4 witspelers alle remise speelden. De beslissingen vielen op de zwart borden. Moerkapelle blijft de rode lantaarndrager, er zit niets anders op dan de komende 5 wedstrijden het uiterste te geven.
Net als vorig seizoen speelde Moerkapelle 2 thuis tegen 3 Torens 2. Waar het tweede vorig jaar nog verrast werd door een tactische opstelling, met een 4-4 als gevolg, was het dit keer een open strijd. Het tweede was compleet en speelde zo in de sterkste opstelling. 3 Torens 2 was ondanks de hevige sneeuwval prima op tijd.
Op bord 1 speelde kopman Arno Luinenburg geheel in eigen stijl. Hij zette een valletje op en de tegenstander trapte er met Lh6 in. De manier waarop Arno het vervolgens afmaakte, was ook geheel in zijn stijl: lekker scherp. André Nieuwlaat was op 2 als laatste klaar. Als je na een uur iemand op de topborden winstkansen toedichtte, was het André wel. Met slim spel lokte hij de zwarte koning naar een onveilige plaats. Hij kon echter niet de genadeklap geven en werd in remisestand door de klok gestampt. Marcel de Haan kreeg het op 3 met zwart zwaar te verduren. Z’n tegenstander zette een stevige koningsaanval op. Toch kon hij het gat niet vinden. Nadat een remiseaanbod van Marcel geweigerd werd, won Marcel zelfs in het eindspel. Naast hem verslikte Ad Voerman zich in een eigen truc. In plaats van materiaalwinst, moest hij twee stukken geven tegen een toren en pion. Meestal kan dat de bedoeling niet zijn. Zijn tegenstander schoot echter een lelijke bok door een paard op g7 te parkeren. Hij kon mat op de achterste rij alleen verhinderen door dat paard te geven en vervolgens naar g7 te vluchten. Met dat cadeautje (het was ook bijna Sinterklaas) wist Ad wel raad. Op bord 5 speelde Jeremy van Haastert met zwart een prima partij. Stapje voor stapje dreiging creëren, een pionnetje winnen en later nog één. De boel dichthouden en dan komt dewinst vanzelf. Tim van Breda keerde na een zichzelf opgelegde schaakstilte terug aan het bord. Met wit op 6 trok hij voortvarend ten aanval met tegengestelde rokades. Zijn tegenstander schuwde de combinaties echter ook niet en deed dat net wat beter. Verlies bij zijn terugkeer, misschien dat de scherpte er nog niet helemaal was. Teamcaptain Jan Blok beleeft als coach goede successen, maar zelf wil het nog niet vlotten. Na een witte combinatie moest hij de rokade opgeven om verlies van een toren te voorkomen. Met de koning in het midden kon hij de verdediging niet goed meer organiseren en moest het loodje leggen. Opgeteld 4-3 voor Moerkapelle 2 (dit verslag is overigens geen chronologische weergave), het laatste bord moet de doorslag geven. Kevin Bakker zat daar met wit. Hij was niet echt in grootse vorm en liep al snel achter de feiten (een pionnetje) aan. Met zijn strijdlust was echter niets mis en volhardend knokte hij zich naar een belangrijke en in deze wedstrijd enige remise. De winst is binnen en Moerkapelle 2 komt zo op 6 punten uit 4 wedstrijden. Na degradatie en vorig jaar promotie, lijkt een2e klasseschap nu zeker gesteld en wie weet zit er nog een kleine verrassing in. Moerkapelle 2 gaat het een goed gevoel de winterstop in.