Op 16 november stond de tweede uitwedstrijd van Moerkapelle 1 in de promotieklasse op het programma. SO Rotterdam 3 was de tegenstander, waar het tweede team van deze club ook in de promotieklasse speelt. Bij zo’n grote club als SO Rotterdam is het altijd weer verrassend of er niet wat konijnen uit de hoge hoed worden getoverd. En zo geschiedde, niet helemaal verrassend is dat de kopman, Huibert Logmans (2124), optrad, want hoewel hij dit seizoen nog niet eerder speelde, staat hij wel bij de opgegeven spelers. Edwin Vreugdenhil (2053) was wel zo’n verrassing. Dit leidde ertoe dat dit team opeens een stuk sterkere opstelling had dan in de twee voorgaande wedstrijden. Daar Moerkapelle 1 Hugo van Elteren wegens werk moest missen en in Maarten Vroegindeweij overigens een prima vervanger had, was het gemiddelde ratingverschil maar 16 punten. Dat beloofde een spannende strijd.

Op het eerste oog zag het daar ook naar uit. Weliswaar stond Arian de Bruijne al snel lekker, in de opening en hij won een kwaliteit, maar de stelling leek nog wel scherp. Boudewijn Weijermars moest een pionnetje geven, maar de lopers van ongelijke kleur gaven kansen op remise. Ook Dick Bac moest een pionnetje geven, maar kreeg daar een lekkere aanvalsstelling voor terug dat op een gegeven moment een stuk opleverde. André Nieuwlaat, die veel van zijn oud-clubgenoten van SO’81 ontmoette, kwam een pion achter. De overige partijen leken redelijk in evenwicht. Het bleef lang 0-0, pas tegen het einde van de avond vielen er beslissingen.

Arian de Bruijne opende als eerste de score. Vlak daarna volgden remises van Gerard van Ommeren, die een moeilijke partij speelde met een eindspel met veel pionnen en eerst twee lopers en later één loper per speler, en Maarten Vroegindeweij die door een alternatieve openingsopzet van z’n tegenstander in de denktank moest en zo enigszins in tijdnood kwam. Nog steeds leek het erg spannend en zat er waarschijnlijk een kleine overwinning in, zo was de Moerkapelse gedachte.

Dick Bac bracht de stand op 1-3.  Hij behield z’n stuk voor in een heel moeilijk eindspel met beide nog een toren en wat pionnen. De tijd ging ook een rol spelen en dat leverde Dick de zege op. Vervolgens ging het snel. Wouter Vroegindeweij speelde op 2 met zwart tegen Edwin Vreugdenhil die al een paar maanden geen partij had gespeeld. In het middenspel kwam Wouter een pion voor terwijl z’n tegenstander veel tijd investeeerde. Met naderende tijdnood pleegde wit een wanhoopsoffer met een paard. De witte dame drong vervolgens gevaarlijk binnen, maar Wouter wist de boel goed te verdedigen en met nog een paar seconden op de klok gaf wit in verloren stelling op:1-4.

 André Nieuwlaat kreeg in een lastige stelling een stuk cadeau van zijn tegenstander die na enkele zetten het heilloze van zijn pogingen inzag. Ook op de andere borden ging het crescendo. Jesse van Elteren speelde op bord 1 tegen de kopman van de tegenpartij die toch zo’n 130 ratingpunten meer had. Hij schoof in het middenspel de stelling dicht en was daar niet zo tevreden over. Zwart leek druk te creëren, maar Jesse ving die aanval goed op. Jesse won materiaal en in tijdnood stelde hij het punt veilig, een mooie overwinning en de matchpunten in de pocket.  En ook Boudewijn Weijermars ging nog met de zege aan de haal. Ondanks de pion achterstand en lopers van ongelijke kleur wist hij het initiatief naar zich toe te trekken. Dat leverde zowaar nog een vol punt op. En zo was het plots 1-7, wie had dat eerder op de avond gedacht. Is het afmaken ook een kwaliteit? Misschien wel, dit jaar valt alles de goede kant op. Waar het vorig jaar in de KNSB net steeds andersom was, lukt het nu wel. Dat het niet aan de promotieklasse ligt, weten we nog van een paar jaar geleden. Toen startten we na degradatie uit de KNSB met 2 matchpunten uit 4 wedstrijden. Dankzij een moeizame eindsprint met 7 mp uit 4 eindigden we nog als derde. Gek genoeg leverde dat nog promotie op ook. Hoe anders gaat het dit jaar! Maar laten we er maar lekker van genieten en in de ‘flow’ blijven.

Op 28 oktober stond de 2e ronde van de promotieklasse RSB op het programma. Twee teams die elkaar met enige onregelmaat geregeld tegenkomen. Dit keer kwamen de mannen van Rotterdam-Zuid naar Moerkapelle. Moerkapelle dat zichzelf beschouwt als één van de favorieten wilde de goede start een goed vervolg geven. Helaas moesten we Hugo van Elteren missen, maar Arno Luinenburg is altijd een prettige vervanger.

Arno was ook degene de net de score opende. Het was weer alles of niets tegen de vaste toenooibezoeker Klaas de Ruiter. Wild west eindigde gewoon in remise. Klaas voelde zich niet zo lekker en Arno wist nu niet hoe hij stond, dus remise was prima. Dat was een kleine meevalller want de start was helemaal niet zo goed. Arno stond wat pionnen achter en het was maar de vraag of hij compensatie had. Ook Dick Bac was al snel in een eindspel met een pion minder beland. Boudewijn Weijermars had een offer tegengekregen en leek niet zo prettig te staan. Jesse van Elteren voelde zich ook al niet senang in z’n stelling. Eigenlijk stond daar bij de rest niet veel tegenover. Arian kreeg in een offerfestijn weliswaar materiaal toegeworpen, maar z’n koning stond erg open en dan is het niet duidelijk hoe het nu echt staat. Maar goed, Arno startte met een remise en vlak daarna stond het 2-1. Arian weerlegde de offers prima en wit moest snel opgeven. Jesse kwam vlak daarna remise overeen. Het tij leek zich te gaan keren. Van Dick Bac win je niet zomaar en als hij kansjes ziet, is hij altijd gevaarlijk. Een vrijpion was die kans./ Uiteindelijk won hij de pion terug, en leek zijn vrijpion sterker omdat zijn koning die kon ondersteunen. Z’n tegenstander dacht dat  het remise was, maar Dick toonde het tegendeel aan en bracht de stand zo op 3-1. Dat bleef het een tijdje. Boudewijn stond weliswaar een kwaliteit voor maar had minder pionnen. Een moeilijke stelling die z’n tegenstander uiteindelijk tot winst kon brengen. Hij werd zo beloond voor een speculatief offer: 3-2.  Dan op naar de tijdnoodfase, waarvan er tegenwoordig maar één is aan het eind van de partij. De beslissingen vielen vrij snel achter elkaar. André Nieuwlaat speelde met zwart een prima partij en bekroonde zich voorlopig tot topscorer door een blunder van z’n tegenstander, in een voor wit al zorgelijke stelling, hard af te straffen.  Hij staat zo nog op 100%, een mooie start bij z’n rentree in het eerste. Op bord 1 stond Gerard van Ommeren steeds onder druk. Totdat z’n tegenstander zich verslikte in een vergiftigde pion. Dat leverde Gerard een stuk tegen twee pionnen op. Het eindspel was scherp en spannend, maar Gerard wist het tot winst te voeren. Daarnaast speelde Wouter Vroegindeweij een spannende partij. Met wit had hij in de opening niets kunnen bereiken, maar in het middelspel had hij toch dreiging weten te creëren. Richting de uiterste tijdnood won hij een pion en dwong de zwarte koning tot een wandeling over het bord. Zwart had echter een sterk paard en in tijdnood was de stelling lastig te beoordelen. In de veronderstelling dat Gerard net het vierde punt had binnengebracht (was dus niet het geval, de winst was al binnen), bood Wouter in een op het oog kansrijke, maar dus gevaarlijke stelling, remise aan dat geaccepteerd werd. Misschien jammer, maar anderzijds een gelijke beloning voor beide spelers in een reuzespannende partij. De eindstand werd hiermee opnieuw 5½-2½. Daar zijn we gewoon dik tevreden mee. We liggen op koers.

Drie jaar geleden moest Moerkapelle 1 na jarenlange aanwezigheid in de 3e klasse KNSB na degradatie voor de eerste wedstrijd in de promotieklasse naar Dordrecht. De Willige Dame 1 was tegenstander en het jaar daarvooer gepromoveerd uit de eerste klasse. Op maandagavond (dat wel, doordeweeks spelen is absoluut geen genot voor de Moerkapellenaren die in het gebied tussen Utrecht en Voorburg, Rotterdam en Boskoop woonachtig zijn) ging Moerkapelle tegen een sterk DWD 1 de bietenbrug op: 6-2 maar liefst. Opvallend genoeg staat er na opnieuw 2 jaren 3e klasse KNSB (we promoveerden met 9 uit 8 via een derde plaats omdat DWD 1 toen niet wilde; na een uistekend eerste jaar zat vorig seizoen veel tegen) bij de rentree in de promotieklasse weer een uitwedstrijd in Dordrecht tegen een promovendus op het programma. Weliswaar geen maandag, maar is een dinsdag zoveel beter?

Een gewaarschuwd team telt voor twee, zou je denken. Even wennen aan het tempo, maar de start was goed. Maarten Vroegindeweij zette ons op voorsprong. Hij maakte gebuik van de geruineerde damevleugel van wit. Daarna behield Moerkapelle de voorsprong door veel remises. Jesse van Elteren, zijn broer Hugo, Gerard van Ommeren en Arian de Bruijne zorgden daarvoor. Ergens daaromheen vergrootte André Nieuwlaat, terug als basisspeler, de voorsprong naar 2-4. Een gedegen opzet wurgde zwart langzaam. Boudewijn Weijermars stond inmiddels heel goed en Wouter Vroegindeweij had gek genoeg vroeg stukwinst nog niet kunnen omzetten naar een winnende stelling. Sterker nog de gesloten stelling bleek zo lastig te slechten dat Wouter het remiseaanbod van zijn tegenstander aannam en zo de 2 matchpunten in de Moerkapelse zak kon stoppen. Boudewijn won zoals verwacht ook nog. Resultaat was een prima en gedegen overwinning, waarbij niemand verloor: 2½-5½. Zou het dan toch de dinsdag geweest zijn?

Volgende wedstrijd thuis (op vrijdag!) op 28 oktober tegen Shah Mata.