Precies een maand na de vorige (uit)wedstrijd opnieuw een verre reis. Ditmaal naar Goes over de Zeelandbrug omdat de Vlaketunnel het hele weekend is afgesloten (met dank aan de attente teamleider van Goes!). Geen probleem, verder de reis verliep voorspoedig. Moerkapelle moest winnen om degradatie nog te kunnen ontlopen, zeker als je verwacht dat andere teams hun sportieve plicht nakomen. Over dat laatste later meer, eerst maar de wedstrijd dat dit keer plaatsvond in een heus sportcentrum met zwembad en diverse sportzalen.

Goes is qua rating het minst sterke team, maar ze  hebben al 7 matchpunten verzameld en dat gaat dus heel goed met enkele voor Goes prachtige uitslagen. Nadat de kruitdampen waren opgetrokken na de opening leek het er redelijk voor te staan.  Toch liepen we niet veel later, zoals eigenlijk al het hele seizoen, opnieuw achter de feiten aan. Zowel Maarten Vroegindeweij als invaller Wim Vroegindeweij konden hun op zich aardige opening niet goed doorzetten naar het middenspel en moesten snel een 0 incasseren. Daar had meer ingezeten, maar de verkeerde voortzetting werd gekozen: 2-0 achter. Eerlijk gezegd zag het er toen niet best uit, Jesse van Elteren kreeg een vervelende psychologische tik te verwerken doordat hij al op zet 2 niet de opening op het bord kreeg die hij had voorbereid. Hugo van Elteren stond ernaast op bord 2 redelijk voor. Op 3 en 4 stonden zowel Gerard van Ommeren als Wouter Vroegindeweij niet meer zo lekker. Arian de Bruijne koos op 5 met wit voor een duidelijke koningsaanval, zijn tegenstander ging in ieder geval flink in de denktank. Daar leken kansen. Dick Bac tenslotte was eveneens met wit in een voor hem totaal onbekende opening terecht gekomen en dan is het altijd lastig de juiste structuur en opzet te vinden. Kortom er moest een klein wondertje gebeuren wilde het nog wat worden.

Toch keerden de kansen. Hugo kon niet anders dan op remise te koersen, maar Arian wist een vool punt te scoren, mede omdat zijn tegenstander niet voor de tegenaanval maar verdedigen koos. Inmiddels waren bij Dick de kansen gewijzigd en kwam hij in gewonnen stelling terecht.  Jesse speelde een lastige partij tegen de op rating verreweg sterkste speler en moest een kwaliteit geven, maar er leken nog iets van remisekansen. Gerard had zich in tijdnood van een verloren naar een gewonnen stelling weten te manoeuvreren en ook Wouter  had zijn ietwat lastige stelling in tijdnood naar een minimaal gelijke stelling omgebogen. Zat er dan toch nog een kleine winst in?

Nee, helaas niet. Dick won zoals verwacht. Bij Wouter zat er ondanks een vrije a-pion geen winst in, maar Jesse kon het toch niet bolwerken. Gerard won nog wel, waardoor we het eerste matchpunt via een gelijkspel in ieder geval nog binnen hadden.

Zou het genoeg zijn, waarschijnlijk niet. Zeker niet als blijkt dat subtopper Souburg (5½-2½) en Krimpen (7-1!) hun sportieve plicht flink hebben verzaakt tegen onze concurrenten.  Bij Souburg zou het nog onderling Zeeuws bevoordelen kunnen zijn, maar van onze regiogenoot is het blijbaar teveel gevraagd: eerst sterk met 6-2 winnen van HWP Sas van Gent 2 en vervolgens weggevaagd worden tegen het derde team van die club. Zeker jammer omdat beide teams tegen ons wel in sterkste opstelling (incl. het vooruitspelen vanuit Souburg) hebben opgetreden met in beide gevallen een nipte nederlaag als resultaat. Misschien dat de oorzaak van de forse nederlaag van Krimpen ligt in de afgesloten Vlaketunnel, waardoor ze veel te laat binnen kwamen, wie zal het zeggen, maar vooral wij hebben er last van. Uiteindelijk hebben we deze situatie allereerst aan ons zelf te danken, hadden we in het begin van de competitie maar niet zo onnodig punten verspeeld moeten hebben, maar een beetje wrang blijft het wel.

Maar goed: volgend jaar weer door de week promotieklasse spelen. Dat valt niet te onderschatten, die les hebben we twee jaar geleden wel geleerd.