Het had zo mooi kunnen zijn: een Houdini act. Na 4 ronden nog 0 punten en uit de volgende 5 zou minimaal 9 punten genoeg geweest zijn. Het lukte bijna want voor de laatste ronden hadden we er 7 bijeen gesprokkeld. Op 20 april dus de laatste thuiswedstrijd op volle oorlogssterkte. We moesten weliswaar tegen de nr. 2 ZSC Saende 2, maar bij winst zouden we zeker zijn. We waren hoopvol, want Saende 2 was al veilig, was bij de twee laatste uitwedstrijden maar met 7 man opgekomen, alle aandacht ging naar hun eerste team dat nog tegen degradatie in de 2e klasse moest vechten en tot slot was het team op papier (rating) zelfs minder dan wij. Saende 2 heeft echter een prachtige serie neergezet en in de vorige ronde het toch niet misselijke Boven IJ met forse cijfers van het bord geveegd.

Het eerste voorteken was al niet goed, want nu het er niet meer om ging waren we wel met hun achten. Maar goed, als je wilt overleven moet het ook op eigen kracht gebeuren. En dat gebeurde niet. Saende 2 speelt een lekker seizoen en aan alles kon je merken dat ze in een flow zitten. Vol vertrouwen en scherp. Ze waren zelf ook verrast dat ze het zo goed deden, hoewel volgens hen enkele spelers duidelijk ‘underrated’ zijn. Al vanaf het begin leek het erop dat het een moeilijke middag zou worden. Moerkapelle kwam niet in z’n spel. Als dan ook blunders en complexe stellingen allemaal de verkeerde kant opvallen, is de verdiende nederlaag een feit. Zoals verwacht won Bergen op Zoom van het al gedegradeerde Philidor 2 en redt Moerkapelle 1 het na en heroïsche inhaalrace toch net niet.

Hoe ging het. Wouter Vroegindeweij speelde dit keer op bord 1. Voor de zesde keer met zwart omdat het wel lekker ging met zwart en in het teambelang, Hij kwam goed uit de opening en slaagde er in het middenspel niet in het initiatief te behouden. Hij verloor een pion, maar zijn snel spelende tegenstander deed het ook niet helemaal goed en zo kam Wouter een pion voor. Onder dreiging van pionverlies schoot hij een bok en moest en stuk geven en de partij was daardoor ook direct over. Naast Wouter verging het André Nieuwlaat op bord 2 niet veel beter. Zelfs de witte stukken zijn hem de laatste tijd niet gunstig gezind en langzaam maar zeker werd de snipverkouden André van het bord geschoven.  2-0 achter, dat was niet de bedoeling. De strategie met de verrassende opstelling was dat de eerste 3 borden 50% zouden moeten scoren en we dan op de rest zouden toeslaan. Dat lukte nu niet meer. En de stand op de overige borden was weinig hoopvol. Echter Maarten Vroegindeweij bevestigde zijn goede vorm door de marge weer te verkleinen. Tegen de enige invaller van de gasten won hij met zwart op bod 7 materiaal en vervolgens ging de beste man door zijn vlag. Op bord 5 vochten de jeugdspelers van beide team een ware veldslag uit. Arian de Bruijne dus, hij investeerde een stuk voor 5 pionnen, maar moest niet veel later ook nog een kwaliteit geven. In tijdnood deed zijn tegenstander het net wat beter en Arian moest de koning omleggen: 1-3. Op bord 4 had Gerard van Ommeren met wit niets weten te bereiken. Hij had al en keer remise moeten afslaan, maar nu kwam hij in een heel moeilijk eindspel terecht. Het zag er verloren uit, maar Gerard is hier goed in en wonder boven wonder wist hij er nog remise uit te slepen, maar voor de wedstrijd was dat genoeg. Ook Jesse van Elteren op bord 6 had met wit helemaal niets weten te bereiken en kon in een pionneneindspel niet anders dan in remise berusten: 2-4.  Zijn broer Hugo had ook een moeilijke middag op bord 3 met de zwarte stukken. In een scherpe partij won hij eerst een kwaliteit, maar een gevaarlijke witte pion leverde een vork met twee torens op de 8e rij op. Daar tegenover had hij wel meer pionnen, dus misschien was er nog wel iets te halen. Toen Hugo dameruil uit de weg ging kwam hij steeds slechter te staan. Zin tegenstander speelde het sterk uit en de nederlaag voor zowel Hugo als het team was een feit. Dick Bac zorgde met een strakke partij nog voor een doekje voor het bloeden. Hij kwam een kwaliteit voor en kam steeds beter te staan. Toen hij de kwaliteit terugofferde was de stelling gewonnen en dat maakt hij mooi af. Uiteindelijk 3-5 en een enorme sof. Ondanks besef van het belang van deze wedstrijd was het team zichzelf niet en liep vanaf het begin achter de feiten aan. Slechts 1 punt op de eerste 6 borden en wel heel mager. Dat had beter gekund en gemoeten, maar de vorm was er massaal niet.

Kortom uithuilen en opnieuw beginnen in de promotieklasse van de RSB. We hebben ervoor geknokt en zijn prachtig teruggekomen. Helaas dat alles in de laatste ronden in elkaar schoof en daardoor 7 uit 9 niet genoeg is. Teveel spelers hebben ook periodes hun niveau niet gehaald, maar dat kan allemaal gebeuren. De teamspirit en de sfeer zijn altijd heel goed geweest en dat is ook heel belangrijk.