Ondanks allerlei voorgenomen hel en halve weeralarmen, toog Moerkapelle 1 op zaterdag 9 januari naar het Amsterdamse: Tal/DCG 2 was de tegenstander. Hoewel de lokatie tegen de ring (west) van A’dam aanligt – en dus niet in het centrum – is het in de verre omtrek niet mogelijk om zonder betaling je auto te parkeren. Kortom een wandeling van meer dan 20 min. naar de overigens prima lokatie was het gevolg. Net op tijd waren we binnen, waar de gebroeders van Elteren (via OV) al aanwezig waren. Heuglijk want juist vandaag waren we voor het eerst compleet en zonder afmeldingen.

Dat kon niet echt van Tal/DCG 2 gezegd worden. Zo zat Maarten op bord 8 opeens tegen niemand anders dan Jan Nagel. Daarnaast speelde Arno tegen een jeugdtalent van slechts 12 lentes jong, die debuteerde in de KNSB. De wedstrijd begon goed, nog nauwelijks uit de opening of de tegenstander van Wouter Vroegindeweij overzag een vervelende paardzet dat stukwinst (tegen enkele pionnen) zou opleveren. Al snel sneden de stukken door de stelling van wit heen en was de 0-1 een feit. Hugo van Elteren speelde vervolgens remise, na in de opening behoorlijk in de denktank te zijn gedoken. De muziek was uit de stelling, na vrij snelle ruil van dame en enkele stukken. Op bord 2 speelde zijn broer Jesse na 3 beurten afgemeld te moeten hebben met zwart tegen de (op rating) sterkste tegenstander van Tal/DCG 2. Hij kwam in een stelling die hem lag en kwam beter te staan. De tegenstander overzag een voor de handliggende matcombinatie echter volledig, waardoor het punt plots snel binnen was, resulterend in een comfortabele voorsprong van ½-2½. Arno Luinenburg speelt steeds een andere opening op zoek naar spel. Dat kreeg hij niet echt tegen de sneller spelende debutant.  Arno bleef het echter proberen, maar kwam zelf steeds meer onder druk te staan en werd er tegen de tijdnoodfase uit gecombineerd. Niet lang daarna won Gerard van Ommeren op het eerste bord zoals we hem kennen, langzaam maar zeker een voordeeltje uitbouwen tot een vol punt: opnieuw een partij uit een stuk. Boudewijn Weijermars zorgde voor het volgende punt. In een partij waarin de tegenstander wel heel passief opereerde kon hij rustig een overwicht opbouwen. Beide gebruikten de gegeven tijd goed, zodat pas in de tijdnoodfase, waarin Boudewijn steeds iets meer tijd overhield, een fraaie combinatie van Boudewijn de doorslag gaf: de overwinning was binnen waarbij de eerste 5 borden voor 4½ punt zorgen. Maarten Vroegindeweij kwam van de hatelijke nul af, maar soepel ging dat niet. Een centrum pion ging verloren en daarna nog meer. Na een mindere voortzetting van wit kon hij zoveel pionnetjes terugsnoepen zodat het uiteindelijk toch remise werd. Als laatste (een unicum?) was Dick Bac nog bezig na enkele keren afwezigheid. Zijn koningstelling werd door opstomende pionnen zwaar onder vuur genomen. Dick zorgde echter voor genoeg tegenspel, waardoor hij in een remise-eindespel met 1 pion minder terecht kwam. Dat werd door zijn tegenstandster, Yvette Nagel, jawel de dochter van, niet echt lekker uitgespeeld en zij leverde eerst één pion en vervolgens nog een pion in, maar remise bleef het wel. Zo werd het een forse overwinning: 2½-5½.

Wat viel op: eigenlijk geen blunders van onze kant, we waren vrij snel klaar en meerdere tegenstanders wilden gewoon niet analyseren, hoogst ongebruikelijk. Blijkbaar zitten we in een ‘flow’ want inmiddels staan we op 7 uit 5 wedstrijden (en dat voor de laagst gerate basisopstelling van deze klasse) en het ging vandaag allemaal erg soepel. De wandeltocht door de sneeuw terug, is dan opeens ook erg leuk.

Tot toch wel enige verrassing kon de wedstrijd tussen Moerkapelle en Leiderdorp in dede 3e klasse E van de KNSB gezien worden als een topper: de nummer 3 ontvangt de nog ongeslagen nummer 2. Of het aan de kwaliteit te zien was, laat ik aan anderen over, maar het werd weer een spannend middagje. Herintreder Wim Vroegindeweij scoorde als eerste een vol punt op bord 8. Na een paar ongelukkige zetten dacht zijn tegenstander kansen te zien, maar hij verrekende zich totaal en met twee stukken meer was het pleit snel beslecht: 1-0. Ook Hugo van Elteren deed van zich spreken. Hij investeerde tijd in een goede stelling en won een stuk. Zijn tegenstander bleef nog lang doorspelen, maar het tweede punt was binnen.  Daarnaast speelde onze topscorer Boudewijn Weijermars met zwart gepromoveerd naar bord 3. Zijn tegenstander offerde het één en ander en optisch leek het niet genoeg. Het was echter een moeilijke stelling en Boudewijn kon het niet drooghouden: 2-1. Wouter Vroegindeweij op bord 4 ernaast had geen goede start. Nogal knullig liet hij zich een stuk afsnoepen, weliswaar tegen 2 pionnen. Er leken nog wel wat kansjes door de onderontwikkelde stelling van zwart, maar die wikkelde dat toch netjes af naar een vol punt: 2-2. Dit alles nog voor de tijdnoodfase. Daar gingen we in en er leken kansen. Maarten Vroegindeweij zag eerst een remiseaanbod afgewezen, maar kon daarna een kansrijke aanval opzetten. Kwam glad gewonnen te staan, maar na één blunder gaf hij de winst weg en na de volgende de remise, een bitter pil. Arno Luinenburg bracht in een heus tijdnoodduel de stand weer gelijk, nadat de kruitdampen waren opgetrokken gaf zijn tegenstander op. Nog bezig waren de onbetwiste kopman Gerard van Ommeren (alweer!) en André Nieuwlaat. Een 4-4 aanbod werd eerst nog afgewezen, Leiderdorp dacht beter te staan en wilde ervoor spelen. Zo hoort het ook eigenlijk voor een koploper. Gelukkig hielden zowel Gerard als André, de laatste in een scherp eindspel met lopers van ongelijke kleur, het prima op remise en zo sprokkelden we weer een puntje. Aan beide kanten werden fouten gemaakt en zo konden beide teams leven met deze 4-4.

In een zinderende wedstrijd behaalde het eerste team een nipte overwinning in Bussum op BSG 2. Behoorlijk gehavend, de twee sterke spelers Dick Bac en Jesse van Elteren moesten verstek laten gaan, trad Moerkapelle 1 aan tegen een op volledige sterkte aangetreden BSG 2. Dit betekende gemiddeld bijna 100 ratingpunten minder per bord. Echter gesterkt door de overwinning in ronde 2 gingen we vol goede moed er tegenaan. Invaller Tim van Breda koos met zwart geheel volgens eigen stijl voor een eigen opzet en dat werd beloond met remise, Tim’s eerste KNSB draw. Wouter Vroegindeweij, op bord 4 eveneens met zwart, zette Moerkapelle op voorsprong. Zonder enige compensatie voor wit had hij een extra pionnetje mogen snoepen. Z’n tegenstander investeerde veel tijd. Wouter hielp hem echter een handje door de materiële voorsprong weliswaar om te zetten in een kwaliteit , maar hij stond daarmee wel een gevaarlijke aanval van wit toe, die hem in het vervolg nog twee pionnen kosste. In vrij complexe stelling blunderde wit door tijdsdruk een stuk weg en kon direct opgeven. Broer Maarten heeft het KNSB geluk dit jaar nog niet gevonden. Z’n tegenstander koos met wit een extreem rustige maar positionele opzet van de partij. Naar eigen zeggen speelde Maarten te passief en kon de stelling niet meer bij elkaar houden, waardoor de tussenstand weer gelijk was. De tweede invaller, André Nieuwlaat, zette Moerkapelle echter weer op voorsprong. Na eerst een pion buitgemaakt te hebben, hielp zijn tegenstander hem een handje door een loper zodanig op te sluiten dan stukverlies onvermijdelijk was. André tikte het daarna netjes uit. Arno Luinenburg speelde tegen de enige vrouw van het gezelschap. Die investeerde enorm veel tijd in wat toch een standaard opzet van de opening leek. Arno posteerde zijn paard ogenschijnlijk sterk op d6, maar dat was optisch bedrog. Niet veel later moest hij een belangrijke pion geven. Later kwamen er daar nog twee bij en toen was er geen houden meer aan, weer gelijk: 2½-2½. Echter weer pakte Moerkapelle een voorsprong. Onze topscorer Boudewijn Weijermars was daarvoor verantwoordelijk. Hij kreeg een gambiet voorgescholteld, echter zwart pakte de geofferde pion nooit terug en ondanks dat er lange tijd een scherpe stelling op het bord stond, was die ene pion beslissend in het toreneindspel. Boudewijn staat op 3 uit 3, hulde! Tot slot de twee topborden: Gerard van Ommeren speelde met wit tegen de verreweg sterkste speler van BSG 2 volgens de ratinglijst. Het werd een echte manoevreerpartij en daar voelt Gerard zich wel in thuis. Daarnaast speelde Hugo van Elteren een puike partij. Hij was na een flinke tijdnood echter wel in een toreneindspel beland met een randpion minder. Je hoort mensen dan zeggen dat het theoretisch remise is, maar dat in praktijk bewijzen is een stuk lastiger. Hugo leverde dit huzarenstukje, hoewel hij optisch langs de rand van de afgrond ging: 3-4. Slechts luttele momenten later moest Gerards tegenstander wel in remise berusten. Er was inmiddels een dusdanige stelling op het bordverschenen waarbij degene die zou forceren ook zou verliezen, Gerard hoefde niet meer en zo pakken we de tweede overwinning van het seizoen: 3½-4½. Zo vinden we Moerkapelle na 3 ronden opeens terug op de derde plaats in de 3e klasse E. Toch wel verrassend. En dan is het altijd lekker eten met een overwinning op zak. Dat gebeurde dan ook bij de lokale Turkse grill-room. Hulde aan de invallers en het hele team.