Zaterdag 25 september de eerste thuiswedstrijd tegenLandau Axel uit Zeeuws Vlaanderen. Veel teams uit deze regio hebben ook een aantal Belgen in de gelederen, zo ook deze keer: in totaal 4 van de 8. Moerkapelle miste alleen Maarten Vroegindeweij en in zijn plaats speelde Arno Luinenburg.

Boudewijn Weijermars kon het gebrek aan wedstrijdritme goed maskeren en maakte het eerste punt. Zijn tegenstander vergaloppeerde zich volledig in een combinatie en zo stond Moerkapelle snel voor. Niet veel later zorgde Hugo van Elteren, eveneens met wit, voor naar wat later zou blijken de enige remise van de dag. Alles werd afgeruild tot de dames toe en daardoor zat er weinig muziek meer in de stelling. Broer Jesse, herstellende van een jetlag, had een mindere middag. Hij verrekende zich en een aantal belangrijke pionnen werd opgesnoept. Ook de koning stond niet bepaald veilig en hij werd vakkundig aan de kant gezet. Daarna echter twee overwinningen: debutant Arian de Bruijne speelde een puike thematische aanvalspartij. Hij nam er goed de tijd voor en rekende het prima uit. Ook invaller Arno Luinenburg tekende een vol punt aanen revancheerde zich zo voor een nederlaag in het tweede de avond ervoor. Snel koos zijn tegenstander voor eenkoningszet en zo kon er niet meer gerokeerd worden. Hij kwam daardoor watgedrongen te staan. Arno bouwde druk op en won materiaal en even later departij: 3½-1½. Nog drie zwart  partijen bezig. Gerard van Ommeren had het zwaar op bord 1, maar dat zal wel vaker het geval zijn. In tijdnood moest hij uiteindelijk zijn meerdere erkennen nadat enkele keren een remise-aanbod geweigerd was. De partij Dick Bac, dit keer op 7, kende een bekendeopzet met lich iniatief voorwit. Helaass konDick het niet bolwerken en verloor. Teamleider Wouter Vroegindeweij was zo het langst bezig. Wit had zich niet echt ambitieus opgesteld, maar kende wel een stabiele stelling. Zwart had licht hetiniatief, maar overzag een onnodig en eenvoudig pionverlies dat tot overmaat van ramp zelfs 3 pionnen kostte. Ook de stelling was plots erg lastig. Wouter probeerde het z’n tegenstander nog wel lastig te maken, maar die maakte uiteindelijk geen fout en zo was de nederlaag een feit. Iets waar het eerder de middag niet naar uit zag. Maar dat is schaken.

Het was een sportieve wedstrijd met een sympathieke tegenstander. Verder viel op dat de witspelers 7½ uit 8 scoorden. Voor Moerkapelle een slechte start in een seizoen waar we het nog zwaar genoeg gaan krijgen. Waar vorig jaar wedstrijden uiteindelijk vaak de goede kant op vielen gebeurde dat nu eens niet. Volgende keer revanche.

Zaterdag 17 april werd de laatste wedstrijd van het KNSB seizoen gespeeld. Tegen alle verwachtingen in was Moerkapelle 1 al ronden lang zeker van lijfsbehoud. Na twee nederlagen tegen de nummer 2 en 3 van de competitie, ging het de laatste ronde thuis geheel om de eer tegen de Kennemr Combinatie 3, dat ook al nergens meer om speelde dan de eer.

KC 3 kwam met 3 invallers op, terwijl Moerkapelle 1 Dick Bac moest missen. Voor hem speelde de andere nestor, Wim Vroegindeweij, alweer z’n 4e KNSB-wedstrijd. De wedstrijd begon iets minder omdat Arno Luinenburg vanwege z’n werk niet op tijd kwam. Met 25 minuten tijdsachterstand opende hij met wit op 8 rustig. Al snel greep hij zijn jeugdige tegenstander bij de keel en bij overgang naar het middenspel kon hij eenvoudig een stuk winnen en was niet veel later toch als eerste klaar: 1-0. Naast hem speelde Wim Vroegindeweij met zwart een rustige partij. Het evenwicht werd niet verstoord en zo werd dat remise. Zoon Wouter al zo’n beetje het hele seizoen op 4, maakte er zoals gewoonlijk geen rustige partij van. De opening was overweldigend en de zwarte koningstelling werd direct onder vuur genomen. Zwart anticipeerde goed. Nam een pion en om dameverlies te voorkomen moest de sterke verdedigende loper geruild worden, dat leverde zwart zelfs nog een pion op. Ondanks die twee pionnen voor en tegengestelde aanvalskansen, bleek de witte aanval veel doortastender, de zwarte stukken konden er niet meer bij en zo kwam Moerkapelle op 2½-½.  Broer Maarten Vroegindeweij op 6 met wit kwam ook heel goed uit de opening. De zwarte damevleugel was nog volledig onontwikkeld toen de witte stukken ten aanval trokken. Helaas koos Maarten niet het goede plan en zwart nam het initiatief over. Een remiseaanbod werd nog geweigerd en vervolgens sloor Maarten ook deze pot in lijn van het gehele seizoen, ongelukkig met verlies af. Jesse van Elteren was een keer niet in het buitenland (voor vakantie of werk) en dan is hij er natuurlijk gewoon bij. Ondanks gebrek aan spelritme en een zeer ongebruikelijke 2e zet van wit, werd het een scherpe en lekkere pot. In de tijdnoodfase werd wit kundig in een matnet gelokt dankzij een sterk paard en de sterk bezette en open f-lijn. Mooie pot en een prima voorsprong in de wedstrijd: 3½-1½.  Op bord 2 speelde Hugo een solide partij met wit. In het middenspel had hij voordeel kunnen bereiken. Maar zoals vaker dit seizoen, heeft Hugo moeite met die ‘finishing touch’. De tijdcontrole werd net gehaald door beide en daarna werd na zetherhaling gekozen voor remise.  Op bord 5 was onze topscorer Boudewijn Weijermars nog bezig. Hij was in een lastig eindspel beland met voor beide een toren, een loper (van ongelijke kleur) en 3 pionnen, waarvan 2 als dubbelpion, voor wit en één voor Boudewijn. De vraag is dan: Is het thoeretisch remise? Misschien wel, maar het is vooral zwart dat de fouten kan maken. Wit speelde rustig, ruilde op een gegeven moment de dubbelpion voor de enige van Boudewijn. Een grafzet in moeilijke stelling deed Boudewijn de das om: 4-3.  Zo was het na een voorspoedig begin toch plots heel spannend. En het zal toch niet Gerard van Ommeren, onze vaste eerste bordspeler, zijn die nog bezig is. Ja hoor, ook dit keer geen uitzondering op deze regel. En het was zeker spannend. Een toreneindspel met één pion meer voor wit. Alle hens aan dek dus. Ook hier geldt hetzelfde verhaal als bij Boudewijn, theoretisch zal het wel remise zijn, maar toon dat maar eens aan. Eerlijk is eerlijk, een kolfje naar Gerards hand. Binnen onze club is er geen betere en dan toonde hij toch weer aan. Dit gevecht werd besloten toen er alleen nog twee koningen op het bord stonden. De remise voor Gerard was een feit en de overwinning voor Moerkapelle 1 was binnen. Rest nog te op te merken dat KC 3 een sympathiek en sportief team met aardige mensen en dat mag best wel eens gezegd worden.

Dit hele seizoen samenvattend heeft Moerkapelle een opzienbarende prestatie geleverd door met 11 mp uit 9 wedstrijden keurig op de 4e plaats te eindigen. Dit terwijl we op papier het laagste gerate team waren. Met name Gerard van Ommeren op bord 1 (slechts één nederlaag en dat nog wel tegen degradant Caissa 5) en topscorer Boudewijn Weijermars (6 uit 8) verdienen een pluim. Maar belangrijker: de teamspirit was het hele seizoen erg goed. Ook speciale dank voor de invallers, die zeker geen verzwakking bleken. Ik kijk alweer uit naar het volgende seizoen.

Zaterdag 27 maart speelde het eerste team van Moerkapelle haar laatste uitwedstrijd van dit KNSB seizoen in het inmiddels bekende denksportcentrum van Leiden tegen Philidor. Philidor staat 2e met slechts één nederlaag tegen de aanstaande kampioen DSC 2. Kortom een stevige pot stond ons te wachten. Helaas opnieuw zonder Jesse van Elteren en dit keer trad Tim van Breda op bord 7 op als vervanger.

Het begin was overweldigend. Boudewijn Weijermars, onze topscorer, blijft verrassen. Met wit rolde hij in no tempo z’n tegenstander op door optimaal gebruik te maken van de zwarte koning in het centrum: 0-1. Daarna werd er lange tijd niet gescoord. Wel was de situatie op de lage borden zorgelijk, terwijl juist de eerste twee borden tegen sterke tegenstanders in evenwicht leken. Tim van Breda kon het inderdaad op 7 niet bolwerken. Hij wist opstomende koningspionnen in combinatie met een gedrongen stelling niet te redden.  Naast hem behandelde Dick Bac de opening ook niet goed en kwam al snel in problemen. Hij moest een kwal geven, kreeg daarna nog wel wat rommelkansen, maar moest toch het loodje leggen. Hugo van Elteren scoorde inmiddels met zwart een prima remise. Zoiets tegen een tegenstander met bijna 300 ratingpunten meer voelt toch een beetje als een overwinning. Nog meer goed nieuws kwam van Maarten Vroegindeweij, dit keer geposteerd op 5, hij pakte zijn eerste overwinning van dit seizoen. Helemaal soepel ging het niet, in het middelspel stond hij eigenlijk helemaal niet zo lekker, maar de kansen die toch kwamen werden met beide handen aangegrepen. Broer Wouter Vroegindeweij speelde na een wat tamme opening een zinderende partij. Zijn opponent investeerde veel in denktijd. Toen Wouter een thematische breekzet toestond, gooide hij de knuppel maar in het hoenderhok. Een veropgerukte e-pion moest gecompenseerd worden met allerlei matdreigingen. In heftige tijdnood deed wit echter alles goed, waarbij een niet echte lekker werkende digitale klok ook nog een handje hielp, maar toch een knappe prestatie en zo een mooi punt voor Philidor. Bij Arno Luinenburg kan het vriezen en dooien. Dit keer wilde het echt niet lukken, nadat hij aanvankelijk met zwart geen problemen leek te hebben. Tot slot, en het zal eens niet zo zijn, Gerard van Ommeren in een eindspel. Het is al veel gezegd, een kolfje naar zijn hand. Hij had misschien wel ergens moeten verliezen, maar het kan toch bijna geen toeval meer zijn. Het werd remise en zo kwam de eindstand op 5-3.

Het had iets meer mee kunnen zitten, maar dat deed het niet en op zich geen schande. Nog één pot thuis en dan zit een geslaagd seizoen erop. We gaan gewoon nog één keer knallen.