Zaterdag 8 januari kwam regiogenoot Krimpen 1 op bezoek in de 5e ronde van de 3e klasse F. Het seizoen heeft Moerkapelle nog geen punten opgeleverd, maar de laatste twee ontmoetingen tegen Krimpen (4½-3½ in de promotieklasse 2 seizoenen geleden en vorig seizoen een zege na snelschaken in de KNSB-beker) deden het beste hopen. Beide teams waren op volledige oorlogsterkte.  Dat betekent wel dat Krimpen op papier wel bijna 100 ratingpunten gemiddeld sterker is. Maar dat zegt niet alles.

Dick Bac opende op bord 5 op de verkeerde manier de score. Met zwart speelde hij iets te snel en overzag niet alle dreigingen en ging er met gezwinde spoed af. Arian de Bruijne had de pech op bord 4 tegen Harold van Dijk te spelen. Deze speler heeft een hoge rating (2355) en bleek al 52 opeenvolgende externe partijen niet verloren te hebben. Arian deed het niet onverdienstelijk tegen z’n snel spelende tegenstander. Het schijnt dat hij een kansje in het middenspel heeft gemist. Maar uiteindelijk was het resultaat zoals verwacht en met twee torens en een loper tegen de dame van Arian, werd hij een matnet in gedreven. Wouter Vroegindeweij deed op 6 iets terug. Hij zette z’n tegenstander vanaf de opening vast en die kon zich er niet uitworstelen, allerlei penningen leverde fors materiaalverlies op voor de zwartspeler en verder spelen had dan ook geen zin:1-2. Jesse Van Elteren op 3 met zwart werd ietwat verrast in de opening en kwam daardoor het een lastige stelling te zitten. Ook hij kon de problemen niet oplossen en de achterstand werd zo weer vergroot: 1-3. Gerard van Ommeren met wit op 2 was volgens eigen zeggen niet in beste doen. Ondanks de witte stukken kwam hij al snel slechter te staan. Eén mindere zet van z’n tegenstander barcht hem nog net remise, maar de achterstand bleef aanzienlijk. De overige drie partijen gaven nog wel wat hoop. Maarten Vroegindeweij had een woeste stelling gecreëerd die nog alle kanten op kon. Boudewijn Weijermars had zich met zwart op 7 vakkundig verdedigd tegen een snel uit de startblokken vertrokken tegenstander. Hugo van Elteren had een pionnetje buitgemaakt en ging tegen de tijdnoodcontrole dan ook terecht 3 keer dezelfde stelling uit de weg.  Het duurde helaas niet lang, want Maarten kwam steeds meer onder druk te staan en het was dan ook niet verrassend dat hij een truc overzag met als resultaat een directe nederlaag. Jammer want in het middenspel had hij het ergens wel wat beter kunnen doen. Jammer genoeg was de spanning toen uit de wedstrijd. Boudewijn Weijermars had inmiddels een pionnetje buitgemaaakt. Z’n tegenstander ging echter verkeerd een afwikkeling aan en verloor een stuk en dat betekende het volle punt. Op bord 1 was Hugo een puike partij aan het spelen. Hij had inmiddels nog een pionnetje buitgemaakt. Hij gebruikte z’n tijd goed, op een toren na waren de andere stukken inmiddels van het bord verdwenen. De zwarte pionnen rukten gecontroleerd op en niet veel later gaf zijn tegenstander in hopeloze stelling op. Resultaat, een 3½-4½ nederlaag. Verdiend? Ja toch wel, Moerkapelle heeft nauwelijks uitzicht gehad op een punt en er zaten toch een paar kansloze nederlagen bij. Toch zal het niet lang meer duren tot er punten behaald worden, denkt de optimist. Maar of het nog genoeg is om degradatie te ontlopen, dat is de vraag.

Zaterdag 11 december een uitwedstrijd in het verre Oost-Souburg tegen Schaakklub Souburg. Ze hebben zelfs een eigen verenigingsgebouw, het nadeel is alleen dat het aan het begin van de wedstrijd nog ijzig koud is omdat pas vlak voor aanvang de verwarming is aangezet. Maar goed, met jassen aan begonnen 7 Moerkapellenaren om 12 uur aan weer een wedstrijd waar het op aan komt. Gerard van Ommeren had in een weinig verheffende vooruitgespeelde partij met zwart al remise gespeeld. Op zich dus een aardig uitgangspunt. Maar op papier (rating dus) was Souburg wel sterker, dus er moest geknokt worden. Dat werd er ook op alle borden met allemaal verschillende stellingen. Het was allemaal erg aan elkaar gewaagd, maar of dat nu een reden was dat er zoveel remise vielen, is de vraag. Dick Bac was de eerste die kwam vragen of hij remise mocht aanbieden, Jesse van Elteren even later ook al en zijn broer Hugo wilde het ook aanbieden. Op zich begrijpelijk, want het kon nog alle kanten op. Bij Dick en Jesse werd de vrede dan ook getekend, de tegenstander van Hugo op bord 1 wilde er nog niet aan. Dat zal niet zozeer op de stelling zijn gebaseerd, maar eerder op het ratingverschil. Toch kwam Moerkapelle op achterstand, Arian de Bruijne kon ondanks dat er iets op het bord kwam dat hij had bekeken met zwart de stelling niet houden en moest capituleren. Maar op bord 8 bracht Maarten Vroegindeweij de spanning terug door de gelijkmaker aan te tekenen. Zijn geliefde opening kwam op het bord en dan voelt hij zich als een vis in het water, niet dat het daaraan gelegen heeft, maar het scheelt wel. Cruciaal was de partij op bord 2, waar dit keer Wouter Vroegindeweij speelde. Wit offerde een pionnetje in de opening er er ontspan zich een open strijd. Tegen de eerste tijdnoodfase leken de zwarte vrijpionnen de doorslag te geven. Echter een te vroege breekzet in tijdnood door Wouter bleek helaas niet winnend. Bij een andere logische zet was de remise vrijwel zeker en kon alleen zwart nog winnen, maar nu werden de zwarte pionnetje langzaam opgehaald en zwart kon het niet meer houden en verloor. Zo kwam Souburg opnieuw op voorsprong. Ergens tussendoor had invaller André Nieuwlaat remise gespeeld waardoor de tussenstand 4-3 was. Alleen Hugo was nog bezig op bord 1 maar een winst zat er daar niet meer in, het was nog knap dat hij het toch nog remise hield. Conclusie een spannende strijd maar weer een nederlaag. Opnieuw zat het niet mee, waar het vorig jaar wel het geval was. Er is geknokt maar het was net niet genoeg. Opvallend was dat de 4 witspelers alle remise speelden. De beslissingen vielen op de zwart borden. Moerkapelle blijft de rode lantaarndrager, er zit niets anders op dan de komende 5 wedstrijden het uiterste te geven.

Zaterdag 20 november was het erop of eronder tegen het jarige Sliedrecht (75 jaar en heel ondernemend en leuk gevierd). Na twee verloren wedstrijden moesten er toch punten gepakt worden. Eerdere wedstrijden in het verleden waren altijd spannend en beladen.

De start was goed. Met slechts één invaller dit keer, Arno Luinenburg op bord 5, hoewel invaller, hij deed alle drie de wedstrijden al mee. Arno koos geheel zijn stijl getrouw voor een scherpe opening, waarbij je het gevoel had dat het alle kanten op kon. Verder ontwikkelden we over de hele breedte aardige stellingen, dus iets moois lag in het verschiet. Voor de verandering was Gerard van Ommeren, op 3 dit keer, als eerste klaar. Remise met zwart is prima natuurlijk.  Echter tegen de eerste tijdnoodfase ging het voor het eerst mis. Teamleider Wouter Vroegindeweij had een prachtige aanvalsstelling opgebouwd en zwart stond zwaar onder druk. Om onbegrijpelijke redenen speelde Wouter echter niet scherp en wellicht te snel en liet z’n tegenstander prachtige counterkansen creëren. Een eerste fout van zwart werd dan ook nog niet afgestraft en daarna was het snel gedaan. Gelukkig scoorde Jesse van Elteren op bord 2 niet veel later de gelijkmaker. Hij deed voor hoe het wel moest, de stelling van zwart onder druk zetten en hem niet meer laten ontsnappen. Helaas kwam Moerkapelle niet snel daarna weer op achterstand, Arno Luinenburg had onder andere een tussenschaakje over het hoofd gezien en knokte nog wel voor wat hij waard was, maar de nederlaag kwam er toch. Kopman Hugo van Elteren speelde dit keer op 1 en een prima partij. In hoge tijdnood wist hij een gewonnen stelling te bereiken. Maar vlak voor de tijdcontrole maakte hij dan toch een verschrikkelijke bok die een volle toren kostte. In plaats van 2½-2½, stonden we opeens fors achter. Niet veel later moest ook Boudewijn Weijermars zich gewonnen geven, hij was zelf niet tevreden over zijn slappe partijopzet met wit. Arian de Bruijne deed op bord 7 nog wat terug door een eindspel met een loper meer gelukkig niet in remise te laten verzanden, maar de nederlaag als team was al een feit. Vervolgens heeft Maarten Vroegindeweij nog een uur lang geknokt om de schade beperkt te houden. Met een pion voor, maar wel erg lastig om de winnende variant te vinden, sloeg hij terecht een remiseaanbod af. Maar zoals dat zo vaak gaat, koos hij plots een ander plan, zwart counterde sterk en Maarten liet zich dan ook nog eenvoudig trucen. Nog geen 5 minuten na het geweigerde remiseaanbod, verloor Maarten de partij. Eindstand 2½-5½, een forse uitslag die de verhoudingen mijn inziens niet helemaal weergeeft. Maar aan de andere kant, hoort het afmaken van een stelling ook bij schaken, als je dan ook niet dat beetje geluk hebt, dan kan het hard gaan. Trainen op scherpte is natuurlijk lastig. Vorig seizoen viel alles vaak de goede kant op, nu juist niet.

Feit is wel dat nu al na 3 wedstrijden zeker is dat handhaving heel moeilijk gaat worden. Maar juist deze wedstrijd heeft wel geleerd dat het doek pas valt als de strijd gestreden is. Op 11 december gaan we vol goede moed op weg naar Souburg.

Zaterdag 9 oktober staat de uitwedstrijd in het verre Terneuzen op het programma. Omdat Dick, Wouter en Hugo niet kunnen, spelen we met drie invallers, Arno Tim en Jeremy. Hoewel blij met de invallers, is dit wel een verzwakking. En dat komt niet goed uit omdat Terneuzen op papier al een stuk sterker is dan ons team.  Niet gehinderd door files of wegwerkzaamheden, arriveren we na een gezellige rit, mooi op tijd bij het clubgebouw van Terneuzen. Altijd mooi te zien als een schaakvereniging een eigen clubgebouw heeft. Ook de auto met de vier Boskopers (!) is mooi op tijd.

Terneuzen speelt in hun bijna sterkste opstelling. Na een uur spelen zijn de meeste stellingen nog in evenwicht. Alleen Tim in niet tevreden over zijn stelling en na een half uur denken besluit hij tot een ‘alles of niets’ offer. Als zijn tegenstander iets later zijn voorbeeld volgt en ook een stuk offert, zijn de kansen voor Tim verkeken en noteren we de eerste nul. Op bord twee speelt Boudewijn tegen een sterke jeugdspeler. Het lukt hem niet het initiatief te pakken en steeds meer komt zijn stelling onder druk te staan. Uiteindelijk wordt de druk te veel en noteren we de tweede nul. Naast hem zit Jesse aan bord drie. Zijn tegenstander neemt met zijn sterke loper het paard van Jesse op c3, een theoretische variant. Dit geeft Jesse een lelijke dubbel pion op de c-lijn, aan de andere kant kan Jesse de rokade van zijn tegenstander voorkomen. Na een paar mindere zetten raakt hij een paard kwijt en daarmee gaat de partij ook verloren. Debutant Jeremy speelt een open partij, zelf lanceert hij een aanval over de damevleugel, zijn tegenstander doet hetzelfde over de koningsvleugel. Na een afwikkeling komt Jeremy een stuk voor. Helaas kiest hij het verkeerde verdedigingsplan om de aanval van zijn tegenstander af te wenden. Door de open stelling is het ineens heel snel afgelopen. Op bord vier speelt Maarten tegen een tegenstander met ruim twee honderd rating punten meer. Ondanks het gebrek aan spelritme komt hij lekker uit de opening. Nadat de stelling in het centrum vast is komen te staan, doet Maarten een paar mindere zetten op de damevleugel. Uiteindelijk kost dit hem een pion, bovendien blijft de stelling moeilijk. Zijn tegenstander maakt het nauwkeurig af en dus ook Maarten moet een nul noteren. Arian komt op bord vijf lekker uit de opening. Alleen in het middenspel komt hij na een combinatie ineens minder te staan. Dit kost hem een aantal pionnen, voldoende voor zijn tegenstander die afwikkelt naar het eindspel. Arian houdt het nog lang vol, maar uiteindelijk moet hij zich toch gewonnen geven. Arno heeft het zwaar in de opening, hij speelt tegen een jeugdig talent. In het middenspel keren de kansen en komt hij een kwaliteit voor te staan.  Zijn tegenstander houdt echter kansen door een vervelende pion op de g-lijn. Arno kan dit probleem niet oplossen en moet berusten in remise. Als laatste is Gerard nog bezig aan bord één. Na de eerste tijdcontrole is de stelling nog volledig in evenwicht, Gerard heeft een dubben pion, maar dit is geen probleem. Na lang manoeuvreren door zijn tegenstander, neemt Gerard iets te veel risico. Zijn sterke tegenstander (2300+) vindt uiteindelijk een gaatje. Dit kost Gerard twee pionnen en daarmee de partij.

Uitslag, een pijnlijke 7½-½. De cijfers zijn echter ruimer dan het spelbeeld van de middag. Terneuzen wint terecht, echter op een de meeste borden zat het ‘net even niet mee’. Na twee wedstrijden staan we nog steeds op nul match punten. Volgende wedstrijd is tegen Sliedrecht, dan moeten we van die lelijke nul af komen.