Diep in Rotterdam Zuid speelde Moerkapelle op vrijdag de 13e als koploper tegen de nummer laatst: Charlois Europoort 4. Het voorgevoel was niet best. Het kwartje moest toch eens de andere kant opvallen. Maar eerst de tegenstander. Charlois Europoort is de laatste jaren booming business. Drie teams spelen inmiddels in de KNSB en CE 4 speelt dus promotieklasse. Leuk wetenwaardigheidje is dat Moerkapelle 1 in het debuutjaar eind jaren 70 in de 4e klasse RSB aantrad tegen Charlois Europoort 10! Waar zijn die tijden gebleven?

Maar terug naar de realiteit. We begonnen de avond met een ½-½ tussenstand na een zwartremise van Hugo van Elteren die een week eerder vooruitspeelde. Hugo kwam niet echt in gevaar, kon ook geen potten breken en zijn remiseaanbod werd snel geaccepteerd. Zoals gezegd het voorgevoel was niet goed. Het verschil is helemaal niet zo groot als de stand op de ranglijst doet vermoeden. Waar het ons steeds meezat op het beslissende moment, zat het hen vaak tegen. Het werd zeker geen walk-over.  Sterker nog, de hele avond zag het er niet best uit. Door een nederlaag van Arno Luinenburg op bord 8, die dit jaar de vorm nog niet te pakken heeft, kwamen we achter. Zijn paard werd vastgezet door de witte loper en met verder alleen pionnen was het niet meer te houden.Het duurde tot de laatste fase voordat de overige beslissingen vielen. Jesse van Elteren speelde een puike partij op bord 1. Open en actieve stelling met voorsprong op de klok werd gedegen tot winst gevoerd. Niet veel later won Gerard van Ommeren op bord 3  na lang melken een toreneindspel met een pion meer. Wachten en hopen dat zwart een foutje maakte en dat geschiedde. Dit is natuurlijk ook wel een specialiteit van Gerard. De voorsprong duurde niet lang. Op bord 2 snoepte Wouter Vroegindeweij een pionnetje op b2. Die kon hij behouden maar wel ten koste van een passieve stelling. Door twee onnauwkeurigheden veroorzaakt door op zoek te gaan naar spel, verloor hij echter twee pionnen. Het witte centrum was vervolgens niet te houden. Zo stond het weer gelijk 2½-2½. Maar niet veel later zette Dick Bac Moerkapelle weer op voorsprong. Natuurlijk met tijdvoordeel in een stelling met twee toren en een paard plus wat pionnen werd zwart een matnet ingelokt. Goed gespeeld van Dick en hij houdt zo 100% en is samen met de afwezige André Nieuwlaat topscorer met 4 uit 4!  Vervolgens koos Arian de Bruijne met eeuwig schaak voor remise. Hij had in de aanval een kwaliteit geofferd die misschien wel winnend was, maar hij koos het zekere voor het onzekere. Een fractie later beëindigde de tweede invaller, Maarten Vroegindeweij, zijn partij op bord 7.  Door een verkeerde afruil was hij een tikje minder komen te staan. In de tijnoodfase met een stand van 2½-2½ bood hij remise aan. Zijn tegenstandster mocht het echter niet aannemen. Dat was jammer voor haar, want Maarten manoevreerde zijn dame van de dame naar de koningsvleugel en begon met vervelende schaakjes dat onnodig leidde tot tijd- en dameverlies en vervolgens maakte Maarten het prima af. Resultaat: een 3-5 overwinning met winst voor alle witspelers. Door twee zwarte remises werden de twee matchpunten veilig gesteld.  Zo zie je maar, een slecht voorgevoel komt niet altijd uit. Doordat alle concurrenten inmiddels steken hebben laten vallen, staat Moerkapelle 1, weliswaar met één wedstrijd meer gespeeld, riant op kop.  Mooi toch. Volgende wedstrijd staat een kraker op het programma, thuis tegen SO Rotterdam 2.

Dorpshuis Op Moer was op 9 december het decor voor een ware topwedstrijd in de promotieklasse van de RSB. Het zeker niet misselijke Erasmus 1 uit Rotterdam Hillegersberg, Schiebroek en omstreken kwam op bezoek. Beide teams dingen mee naar de topposities, alleen heeft Erasmus een naar eigen zeggen onnodige nederlaag geleden tegen een andere topper, SO Rotterdam 2. Moerkapelle staat nog op 100%. Er stond dus veel op het spel en bij een Moerkapelse overwinning ziet het er goed uit voor de koploper. Voor het eerst dit seizoen had Moerkapelle 1 geen invallers nodig, Erasmus moest het met één invaller doen. Jaap van Meerkerk speelde op bord 4.

Lange tijd leek het een redelijk gelijkopgaande strijd, hoewel Moerkapelle wel wat meer plusjes leek te hebben dan Erasmus. Topscorer André Nieuwlaat opende de score. Ditmaal met wit op bord 8, kreeg hij een sterke pion op f6 en een paard op e7.  Na een mooi slot bracht hij de buit binnen. Toch al behoorlijk richting het eind van de wedstrijd, zette teamcaptain Wouter Vroegindeweij op bord 4 Moerkapelle op 2-0. Langzaam bouwend aan een voordeeltje, kon hij na wat stukken- en dameruil profiteren van de passieve zwarte stelling. Zwart kon weinig doen en na pion en stukwinst, hield zwart het voor gezien.

Een goed begin is het halve werk zou je denken, maar inmiddels zag het er helemaal niet zo goed uit voor Moerkapelle. De speciale verslaggever van Erasmus verwachtte nog steeds een grote nederlaag voor zijn club, maar bij Moerkapelle werd toch getwijfeld. Wat slechtere stellingen en bijna op alle borden een tijdachterstand, iets dat in de tijdnoodfase zeker een rol kan gaan spelen. Gelukkig konden de gebroeders van Elteren gezamenlijk door remises de stand naar 3-1 tillen. Hugo moest tegen de kopman Pietrow (2129), die waarschijnlijk om tactische redenen op bord 2 was gezet. Al snel werden de dames geruild en er ontstond een evenwichtige stelling. Dat is wel een kolfje naar de hand van Hugo, maar de tijd baarde zorgen. Nadat zwart lang wikte en woog over een remiseaanbod, was het verschil in tijd ook niet zo groot meer. De stelling was ook gelijk, dus remise is het logische resultaat. Jesse kwam in een onothodoxe GrandPrix Siciliaan terecht.  Wit stelde zich niet echt actief op, maar wel degelijk. Misschien kwam Jesse ergens wel iets beter te staan, maar hij kwam er niet doorheen. Zijn tweede remiseaanbod werd geaccepteerd.

Wat al een beetje verwacht werd, gebeurde ook. Erasmus 1 kwam weer op gelijke hoogte. Boudewijn Weijermars had misschien wel de mooiste stelling halverwege de avond. Een prachtige aanval uit het boekje zo leek het en het punt werd al bijna geteld. Of hij nu een stuk verkeerde offerde of gewoon weggaf is een schaaktechnische discussie, maar het feit was dat er van die mooie aanval niets overbleef en met een stuk achter was het niet meer te redden. Onze verrassende kopman, Arian de Bruijne, verloor niet veel later. Hij stond naar eigen zeggen helemaal niet slecht met zwart en wilde meer. De tijd ging echter een rol spelen en hij moest sneller spelen. Dat kostte hem een pion en een ogenschijnlijk gevaarlijke aanvalsstelling voor wit. Arian gooide er nog twee pionnen tegenaan in de hoop een remisevariant te hebben, maar niets bleek minder waar. Hij werd er met drie vrijpionnen afgeschoven en zo was de stand plots 3-3.

Toen waren onze oude rotten, die al jaren in het eerste spelen, nog bezig. Gerard van Ommeren die nog niet echt in vorm is, op bord 5 en Dick Bac, die vorige week zijn juist wel goede vorm in de rapidcompetitie bevestigde, op bord 7. Grote tijdnood en inmiddels voor beide een kleine voorsprong op de klok. Een kolfje naar de hand van deze gerenommeerde snelschakers, zou je denken. Maar in zo’n partij is dat toch anders. Gerard speelde de hele avond al een wat moeizame partij. Niet dat hij slechter stond, maar het was voor beide spelers lastig manoevreren nadat de dames geruild waren. Echter in die tijdnood liet Gerard zich vreselijk verrassen. Een paard leek ingesloten. Helaas zag Gerard niet dat hij dat met een pionoffer nog kon redden, en gaf z’n paard. Daarna speelde hij wel sterk, door veel pionnen af te ruilen, in de hoop dat het zonder pionnen dan toch remise is. Hij deed het sterk, maar de tegenstander kreeg toch een gewonnen stelling. Die zag echter niet hoe en gaf toen met iets meer dan een minuut op de klok remise. Een enorme meevaller. Dan Dick Bac op bord 7.  Een spannende partij waar wit met de e- en f-pion gevaarlijk en sterk opkwam. Dick wist dat echter goed te neutraliseren en dat was zeker niet gemakkelijk. In tijdnood kwam hij steeds sterker opzetten en uiteindelijk werd de witte koning op f2 matgezet, waarbij veel zwarte stukken betrokken waren. Een gejuich steeg op, want dit was toch wel een miraculeuze ontknoping. Ook Dick bleef net als André Nieuwlaat zo op 100%, een knappe prestatie. En nog mooier een nipte en 4e overwinning was het resultaat: 4½-3½.  Zoals al eerder gezegd, vorig jaar zat alles in de KNSB tegen en nu valt het opnieuw onze kant op. Volgend jaar nieuwe kansen, te beginnen op 13 januari in Rotterdam Zuid tegen Charlois Europoort 4.

Op 16 november stond de tweede uitwedstrijd van Moerkapelle 1 in de promotieklasse op het programma. SO Rotterdam 3 was de tegenstander, waar het tweede team van deze club ook in de promotieklasse speelt. Bij zo’n grote club als SO Rotterdam is het altijd weer verrassend of er niet wat konijnen uit de hoge hoed worden getoverd. En zo geschiedde, niet helemaal verrassend is dat de kopman, Huibert Logmans (2124), optrad, want hoewel hij dit seizoen nog niet eerder speelde, staat hij wel bij de opgegeven spelers. Edwin Vreugdenhil (2053) was wel zo’n verrassing. Dit leidde ertoe dat dit team opeens een stuk sterkere opstelling had dan in de twee voorgaande wedstrijden. Daar Moerkapelle 1 Hugo van Elteren wegens werk moest missen en in Maarten Vroegindeweij overigens een prima vervanger had, was het gemiddelde ratingverschil maar 16 punten. Dat beloofde een spannende strijd.

Op het eerste oog zag het daar ook naar uit. Weliswaar stond Arian de Bruijne al snel lekker, in de opening en hij won een kwaliteit, maar de stelling leek nog wel scherp. Boudewijn Weijermars moest een pionnetje geven, maar de lopers van ongelijke kleur gaven kansen op remise. Ook Dick Bac moest een pionnetje geven, maar kreeg daar een lekkere aanvalsstelling voor terug dat op een gegeven moment een stuk opleverde. André Nieuwlaat, die veel van zijn oud-clubgenoten van SO’81 ontmoette, kwam een pion achter. De overige partijen leken redelijk in evenwicht. Het bleef lang 0-0, pas tegen het einde van de avond vielen er beslissingen.

Arian de Bruijne opende als eerste de score. Vlak daarna volgden remises van Gerard van Ommeren, die een moeilijke partij speelde met een eindspel met veel pionnen en eerst twee lopers en later één loper per speler, en Maarten Vroegindeweij die door een alternatieve openingsopzet van z’n tegenstander in de denktank moest en zo enigszins in tijdnood kwam. Nog steeds leek het erg spannend en zat er waarschijnlijk een kleine overwinning in, zo was de Moerkapelse gedachte.

Dick Bac bracht de stand op 1-3.  Hij behield z’n stuk voor in een heel moeilijk eindspel met beide nog een toren en wat pionnen. De tijd ging ook een rol spelen en dat leverde Dick de zege op. Vervolgens ging het snel. Wouter Vroegindeweij speelde op 2 met zwart tegen Edwin Vreugdenhil die al een paar maanden geen partij had gespeeld. In het middenspel kwam Wouter een pion voor terwijl z’n tegenstander veel tijd investeeerde. Met naderende tijdnood pleegde wit een wanhoopsoffer met een paard. De witte dame drong vervolgens gevaarlijk binnen, maar Wouter wist de boel goed te verdedigen en met nog een paar seconden op de klok gaf wit in verloren stelling op:1-4.

 André Nieuwlaat kreeg in een lastige stelling een stuk cadeau van zijn tegenstander die na enkele zetten het heilloze van zijn pogingen inzag. Ook op de andere borden ging het crescendo. Jesse van Elteren speelde op bord 1 tegen de kopman van de tegenpartij die toch zo’n 130 ratingpunten meer had. Hij schoof in het middenspel de stelling dicht en was daar niet zo tevreden over. Zwart leek druk te creëren, maar Jesse ving die aanval goed op. Jesse won materiaal en in tijdnood stelde hij het punt veilig, een mooie overwinning en de matchpunten in de pocket.  En ook Boudewijn Weijermars ging nog met de zege aan de haal. Ondanks de pion achterstand en lopers van ongelijke kleur wist hij het initiatief naar zich toe te trekken. Dat leverde zowaar nog een vol punt op. En zo was het plots 1-7, wie had dat eerder op de avond gedacht. Is het afmaken ook een kwaliteit? Misschien wel, dit jaar valt alles de goede kant op. Waar het vorig jaar in de KNSB net steeds andersom was, lukt het nu wel. Dat het niet aan de promotieklasse ligt, weten we nog van een paar jaar geleden. Toen startten we na degradatie uit de KNSB met 2 matchpunten uit 4 wedstrijden. Dankzij een moeizame eindsprint met 7 mp uit 4 eindigden we nog als derde. Gek genoeg leverde dat nog promotie op ook. Hoe anders gaat het dit jaar! Maar laten we er maar lekker van genieten en in de ‘flow’ blijven.

Op 28 oktober stond de 2e ronde van de promotieklasse RSB op het programma. Twee teams die elkaar met enige onregelmaat geregeld tegenkomen. Dit keer kwamen de mannen van Rotterdam-Zuid naar Moerkapelle. Moerkapelle dat zichzelf beschouwt als één van de favorieten wilde de goede start een goed vervolg geven. Helaas moesten we Hugo van Elteren missen, maar Arno Luinenburg is altijd een prettige vervanger.

Arno was ook degene de net de score opende. Het was weer alles of niets tegen de vaste toenooibezoeker Klaas de Ruiter. Wild west eindigde gewoon in remise. Klaas voelde zich niet zo lekker en Arno wist nu niet hoe hij stond, dus remise was prima. Dat was een kleine meevalller want de start was helemaal niet zo goed. Arno stond wat pionnen achter en het was maar de vraag of hij compensatie had. Ook Dick Bac was al snel in een eindspel met een pion minder beland. Boudewijn Weijermars had een offer tegengekregen en leek niet zo prettig te staan. Jesse van Elteren voelde zich ook al niet senang in z’n stelling. Eigenlijk stond daar bij de rest niet veel tegenover. Arian kreeg in een offerfestijn weliswaar materiaal toegeworpen, maar z’n koning stond erg open en dan is het niet duidelijk hoe het nu echt staat. Maar goed, Arno startte met een remise en vlak daarna stond het 2-1. Arian weerlegde de offers prima en wit moest snel opgeven. Jesse kwam vlak daarna remise overeen. Het tij leek zich te gaan keren. Van Dick Bac win je niet zomaar en als hij kansjes ziet, is hij altijd gevaarlijk. Een vrijpion was die kans./ Uiteindelijk won hij de pion terug, en leek zijn vrijpion sterker omdat zijn koning die kon ondersteunen. Z’n tegenstander dacht dat  het remise was, maar Dick toonde het tegendeel aan en bracht de stand zo op 3-1. Dat bleef het een tijdje. Boudewijn stond weliswaar een kwaliteit voor maar had minder pionnen. Een moeilijke stelling die z’n tegenstander uiteindelijk tot winst kon brengen. Hij werd zo beloond voor een speculatief offer: 3-2.  Dan op naar de tijdnoodfase, waarvan er tegenwoordig maar één is aan het eind van de partij. De beslissingen vielen vrij snel achter elkaar. André Nieuwlaat speelde met zwart een prima partij en bekroonde zich voorlopig tot topscorer door een blunder van z’n tegenstander, in een voor wit al zorgelijke stelling, hard af te straffen.  Hij staat zo nog op 100%, een mooie start bij z’n rentree in het eerste. Op bord 1 stond Gerard van Ommeren steeds onder druk. Totdat z’n tegenstander zich verslikte in een vergiftigde pion. Dat leverde Gerard een stuk tegen twee pionnen op. Het eindspel was scherp en spannend, maar Gerard wist het tot winst te voeren. Daarnaast speelde Wouter Vroegindeweij een spannende partij. Met wit had hij in de opening niets kunnen bereiken, maar in het middelspel had hij toch dreiging weten te creëren. Richting de uiterste tijdnood won hij een pion en dwong de zwarte koning tot een wandeling over het bord. Zwart had echter een sterk paard en in tijdnood was de stelling lastig te beoordelen. In de veronderstelling dat Gerard net het vierde punt had binnengebracht (was dus niet het geval, de winst was al binnen), bood Wouter in een op het oog kansrijke, maar dus gevaarlijke stelling, remise aan dat geaccepteerd werd. Misschien jammer, maar anderzijds een gelijke beloning voor beide spelers in een reuzespannende partij. De eindstand werd hiermee opnieuw 5½-2½. Daar zijn we gewoon dik tevreden mee. We liggen op koers.