Op vrijdag 20 april stond na twee maanden de laatste wedstrijd in de promotieklasse RSB op het programma voor Moerkapelle 1. Moerkapelle 1 is al glansrijk kampioen, maar konden we tegen het sterke Rokado de 100% handhaven. Nee, dus. Op de eerste 4 borden werd tegen sterke tegenstand welgeteld 0 punten behaald. Waarschijnlijk nooit eerder vertoond. Nodig was het allemaal niet, maar geldt dat niet altijd bij een nederlaag? Extreem wel. Geen beste beurt voor Gerard van Ommeren, Jesse van Elteren, Wouter Vroegindeweij en Hugo van Elteren. Scherpte en overtuiging ontbrak op de beslissende momenten. Zo had Wouter ‘va banque spel’ van zijn tegenstander meerdere malen kunnen en moeten afstraffen en had Hugo niet veel te lang moeten nadenken. Gelukkig behaalden de laatste 4 borden nog 3½ punt. Niet genoeg voor de overwinning, maar hiermee hebben we onze sportieve plicht in ieder geval niet verzaakt. Arian de Bruijne wist met moeite een eindspel remise te houden. Dick Bac en Arno hadden niet al teveel moeite met hun tegenstanders. Man of the match (voor Moerkapelle dan) was invaller Kevin Bakker. Hij scoorde zijn eerste volle punt in Moerkapelle 1. In tijdnood met al een prettige stelling, kon wit materiaalverlies en vervolgens mat niet meer voorkomen. Hij was als laatste klaar en zorgde zo voor een mooie voortzetting van de uitstekende vorm die hij ook etaleerde in het Paastoernooi.

Jammer dat we de reeks niet zonder puntverlies hebben kunnen voltooien, maar we mogen best trots zijn op dit seizoen. Shah Mata, dat woensdag al nipt won van SO Rotterdam 2,  was afhankelijk van deze uitslag en promoveren als nummer 2. De topborden zijn weer terug op aarde en dat heben we volgend jaar in de 3e klasse KNSB hard nodig.

Op maandagavond 27 februari speelde het eerste team van Moerkapelle al haar 7e ronde in de promotieklasse van de RSB. Voorjaarsvakantie of niet, er moest geschaakt worden. Geen probleem, want alleen Jesse van Elteren die Nepal aan het verkennen is, moest verstek laten gaan. Christiaan Nooorland die zowel intern als extern (8½ uit 9!) een uitstekend seizoen kent, was een prima invaller. En niks eredivisie-achtige toestanden, Moerkapelle toont zich, qua resultaten, een stabiele koploper zonder puntverlies en met een straatlengte voorsprong aan bordpunten. Kenners hadden al uitgerekend dat een 4-4 al genoeg was voor het kampioenschap, en dat één ronde voor het einde. Maar natuurlijk spelen we ervoor, hoewel de laatste ronde het sterke Rokado als tegenstander naar Moerkapelle komt en eerlijk gezegd wil je het daar niet op aan laten komen. Edoch, het was weer een opmerkelijke avond vol strijd en blunders!

Laten we maar direct met de eerste blunder beginnen. Op bord 8 miste Christiaan Noorland, geheel tegen zijn gewoonte in, een bekende truc: Da4+ en de ongedekte loper op g4 hangt. Na 5 zetten een vol stuk achter, tja dat wordt geen leuke avond. Christiaan probeerder en nog wel wat van te maken, maat een vol stuk is toch wel heel veel en al snel kwam Messemaker 1847 2 met 1-0 voor. Erg jammer voor Chris, maar dit overkomt iedereen wel eens. Verder werd er op alle borden flink gestreden. Het was helemaal niet zo dat duidelijk was welke kant het op zou gaan: hier en daar stond Moerkapelle wat beter, maar op enkele borden ook echt niet. Arian de Bruijne speelde op bord 5 zo’n partij waarin hij al snel lekker stond. Om de één of andere reden koos zwart ervoor om de geslagen d5-pion in een Skandinaviër niet terug te pakken. Hij had er eigenlijk geen compensatie voor en werd zo door Arian weggeschoven. Kortom de stand was weer gelijk. De volgende beslissing viel op het bord van één van onze topscorers, André Nieuwlaat, dit keer op 7. Hij kwam wel een pion voor in een voor hem kenmerkende opening, maar het plan was lastig. Overigens viel op dat de meeste Messemaker-spelers rondom dat tijdstip een tijdvoorsprong hadden. Gek genoeg keerde zich dat ook weer om richting de slotfase. Maar goed, zwart koos een verkeerde opzet en André was er als de kippen bij oom een betere stelling en vervolgens de winst binnen te halen: 1-2. Inmiddels waren we al aardig richting de tijdnoodfase. Wouter Vroegindeweij had een lastige avond. In de opening ging iets niet goed en dat kostte hem zomaar een pion. Zwart speelde vrij snel, maar ook erg goed. Alle tegenkansen leken langzamerhand door aktief spel ontmaskerd te worden, totdat Wouter plot op h4 een pion pakte dat de partij leek te kantelen. Zwart ging in de denktank en wilde waarschijnlijk meer dan remise, maar kreeg de deksel op de neus. Plots kreeg Wouter een kans en met een dubbeltorenoffer, dat wel de dame opleverde, keerde de partij. Mat binnen enkele zetten was onvermijdelijk. Een overwinning die er in 90% van de partij niet inzat, bracht Moerkapelle opeens op een riante voorsprong: 1-3. Inmiddels een bekend verhaal voor wie de verslagen doorleest. Gerard van Ommeren, dit keer op bord 1, vroeg of het goed was of hij remise mocht aanbieden. Gezien de andere borden, leek dat geen slecht idee. Hij deed een zet, maar bood toch geen remise aan. Misschien omdat de tegenstander snel zette, maar  dat was geen al te beste zet van zwart. Gerard kon met de loper een toren pennen die minimaal een kwaliteit zou opleveren. Gerard deed het echter heel mooi, liet de kwaliteit instaan en creëerde veel extra dreigingen. Uiteindelijk werd dat zwart teveel en in tijdnood ging hij de bietenbrug op: 1-4.  Dan Dick Bac, voor de verandering eens op 4 met zwart. Mede topscorer André Nieuwlaat had zijn 100% score weten te behouden, dus er stond veel op stapel. Dick speelde karakteristiek, dat uiteindelijk resulteerde  in een asymmetrische stelling: wit had een loper 3 pionnen op de damevleugel en één op de koningsvleugel. Dick had een paard, 3 pionnen op de koningsvleugel (waaronder een dubbelpion) en één op de damevleugel. Het lukte Dick niet het ingewikkeld genoeg te houden en na afruil van de stukken werd met nog 3 seconden voor wit tot remise besloten. Qua stelling stond wit gewonnen, aan de andere kant moest hij nog wel in 3 seconden 3 zwarte pionnen slaan. Waarschijnlijk was hem dat wel gelukt, maar matzetten zeker niet meer. Maar niet ingewikkeld doen verder, want Dick zorgde zo voor de twee matchpunten en het zekere kampioenschap: 1½-4½.  Dan de tweede grote zwarte bladzijde van de avond voor Moerkapelle. Want wat speelde Hugo van Elteren een dijk van een partij aan bord 2. Wit werd helemaal ingesnoerd. Dramatisch genoeg miste Hugo zelfs mat in één. Vervolgens gaf hij in tijdnood, waar zijn tegenstander overigens nog iets minder tijd had, eerst materiaal weg en vervolgens liet hij zich matzetten op g5. Als er één deze avond meer verdiend had, was het Hugo wel. Waar op andere borden de Moerkapelse speler de Gouwenaar kon trucen, was Hugo zelf de pineut: 2½-4½.  Tot slot Boudewijn Weijermars, hij speelde een dolkomische partij. Hij kreeg eerst twee stukken voor een toren en een pion, maar warempel, voor de tweede keer achter elkaar gaf hij een stuk weg. Dat zag er niet best uit, maar het is pas over als…, want in tijdnood deed zijn tegenstander een volle toren cadeau. Tja die kans moet je Boudewijn niet geven en nu maakte hij het gedecideerd af. Zo won hij voor de tweede keer na een stuk te hebben achtergestaan, laten we daar maar geen gewoonte van maken. Desalniettemin opnieuw een ruime overwinning met 2½-5½ en een overtuigend kampioenschap. Geen enkel puntverlies tot nu toe en laten we dat in de laatste ronde maar vooral zo houden, hoewel het er voor ons inmiddels niet meer toe doet.  Ik ben best trots op dit team, dat elke wedstrijd tot op het eind scherp was en een goede teamgeest kende. Veel spelers behalen forse overscores met als speciale vermelding André Nieuwlaat met 5 uit 5 en Dick Bac met 5½ uit 6. Volgend jaar KNSB (niet weer Zeeland!): we zien er naar uit.

Moerkapelle speelde op papier vrijdagavond 10 februari één van de toppers in de promotieklasse RSB. SO Rotterdam 2 is een sterk team dat eveneens vorig jaar degradeerde uit de KNSB. Echter in de vorige ronde leden ze een onverwachte nederlaag tegen Messemaker 1847 2, mede dankzij de afwezigheid van 3 topspelers. Moerkapelle had nog alles gewonnen, dus een sterk SO Rotterdam 2 werd verwacht. Groot was dan ook de verbazing dat het team uit Rotterdam met 5(!) invallers aantrad. Des te opmerkelijker omdat een Moerkapels verzoek tot het vooruit spelen van André Nieuwlaat niet gehonoreerd werd. Vooruit spelen op de woensdag ervoor kon volgens de teamleider van SO Rotterdam 2 alleen als Moerkapelle met 2 man zou willen vooruit spelen. Een opmerkelijk verzoek. Mede omdat er al twee weken duwen en trekken om een reactie aan vooraf ging, zijn we verder niet op dit soort grappen ingegaan. Dit leidde ertoe dat Christiaan Noorland, die het extern in het tweede en het viertal uitzonderlijk goed doet met 7 uit 7, zijn debuut in Moerkapelle 1 mocht maken. Door deze opstellingen waren de teams op rating aan elkaar gewaagd. SO Rotterdam had gemiddeld 10 puntjes meer.

Na een uur of anderhalf opende Christiaan Noorland dan ook de score. Met zwart was hij weliswaar met een geïsoleerde pion te komen zitten, maar de stelling leek aardig in evenwicht. Een remiseaanbod van zijn tegenstander was wellicht wat verrassend en Christiaan kon zijn debuut zo bekronen met een mooi halfje. Vlak daarna ging er op wat Moerkapelse borden behoorlijk wat mis. Boudewijn Weijermars liet zich een stuk ontfutselen, na eerst in een scherpe opening prima een pion buitgemaakt te hebben. Hugo van Elteren had het moeilijk tegen good old John van Baarle op bord 2. De opening kantelde naar iets Siciliaans en Hugo speelde g3, maar koos er daarna toch voor de witte loper naar d3 te spelen om pion c4 te kunnen blijven dekken. Later voelde hij zich gedwongen een kwaliteit te geven, maar John kan natuurlijk wel schaken, dus dat zag er niet best uit. Daarnaast speelde Arian de Bruijne op bord 1. Hij boekte afgelopen maandag als enige een prima overwinning in de RSB bekerwedstrijd tegen Messemaker 1847. Arian speelde heel snel en zijn tegenstander dacht lang na. Mede daardoor maakte Arian een fout en de toren op a8 ging eraf ten koste van een stuk. De enige hoop was eigenlijk de enorme tijdvoorsprong. Moerkapelle kon daar eigenlijk niet veel tegenover stellen. De enige die echt beter stond was Wouter Vroegindeweij op bord 4. Zijn tegenstander dacht extreem lang na in de opening, zonder daar overigens een goede stelling aan over te houden. Wouter kon zich natuurlijk ontwikkelen, terwijl zijn tegenstander met zowel paard als dame wat onnodig heen en weer ging.

Maar zoals wel vaker dit seizoen kantelde de wedstrijd en hoe. Eerst kwamen we nog wel op achterstand omdat Hugo van Elteren het inderdaad niet kon bolwerken op bord 2. Zijn broer Jesse van Elteren bracht de stand weer op gelijke hoogte. Op bord 5 speelde hij een prima partij maar tot het eindspel zag het er redelijk remiseachtig uit. Maar eindspelen horen er ook bij en dat deed Jesse veel beter dan zijn tegenstander en zo zette hij de 1½-1½ op de borden. Zowaar kon Boudewijn Weijermars Moerkapelle op voorsprong zetten. Hij stond toch een stuk achter, dat klopt, maar de tegenstander was zo aardig een toren in de aanbieding te doen en Boudewijn is de beroerdste niet. Een onverwachte omwenteling. Arian de Bruijne moet ergens stevig verloren hebben gestaan, maar uiteindelijk kreeg hij een pionneneindspel op het bord met voor hem een dame en de tegenstander 2 torens. De tegenstander had nog maar een minuut over. Er zat echter geen winst meer in voor e partijen, dus remise was het resultaat. Dat was ook wel een meevallertje. Wouter Vroegindeweij was de volgende. In de opening won hij een stuk en de tijdvoorsprong was enorm. Zwart moest nu snel spelen en gek genoeg dat hij dat veel beter dan de zetten ervoor. Wouter kon wel wat stukken afruilen en wat pionnen buitmaken. Toen de winst eenvoudig leek, liet hij de zwart koning aan een soort zegetocht beginnen, die de pionnenvoorsprong deed slinken en opeens dreigde een soort remisestelling met toren+paard tegen toren. Mede door de extreme tijdnood, kwam het zover uiteindelijk niet. Nadat zwarts laatste pion werd buitgemaakt resteerde een winnende stelling want wit had er nog eentje over. Zover kwam het allen niet meer want zwart was inmiddels door zijn tijd heen. Het eerste matchpunt was zo binnen 4-2. Dick Bac is onze topscorer – overigens samen met André Nieuwlaat maar die kon door afwezigheid geen gelijke tred houden – en wat doen mensen die in de flow zitten: gewoon doorgaan. Hij kreeg vanuit de opening een stelling op het bord die hem wel ligt. Stapje voor stapje kwam hij iets beter te staan. Dick won een pion en later in het eindspel nog één. Appeltje, eitje en zo kroonde Dick zichzelf tot matchwinner en behield zijn 100% score met 5 uit 5. Gerard van Ommeren maakte het feest helemaal compleet. In een lang gelijkopgaande partij kon hij zijn tegenstander opzadelen met een dubbelpion waar hij in het eindspel last van kreeg. Gerard kon een pionmeerderheid op de koningsvleugel uitbuiten door deze af te ruilen tegen de witte maar wel ten koste van het verlies van de twee damevleugelpionnen. In uiterste tijdnood met een kleine tijdvoorsprong voor Gerard speelde hij dat onverbiddelijk uit. Zo kennen we Gerard ook. Resultaat: een glorieuze 6-2 overwinning.

Met nog twee wedstrijden te gaan heeft Moerkapelle 1 nog steeds een 100% score en ook een zeer goede bordpuntenscore. De nummers 2 (Shah Mata, waar we al met 5½-2½ van gewonnen hebben) en 3 (het op rating sterkste team, Rokado, moeten we in de laatste ronde tegen) hebben al 3 verliespunten en een minder goede bordpuntenscore. Dit betekent dat we in de volgende ronde uit tegen Messemaker 1847 2 het kampioensschap binnen bereik hebben. Ik zal niet zeggen: wie had dat verwacht, want vooraf zagen we ons als één van de kampioenskandidaten. Maar dat het zo lekker zou gaan, dat hadden we alleen durven dromen.