Ondanks allerlei voorgenomen hel en halve weeralarmen, toog Moerkapelle 1 op zaterdag 9 januari naar het Amsterdamse: Tal/DCG 2 was de tegenstander. Hoewel de lokatie tegen de ring (west) van A’dam aanligt – en dus niet in het centrum – is het in de verre omtrek niet mogelijk om zonder betaling je auto te parkeren. Kortom een wandeling van meer dan 20 min. naar de overigens prima lokatie was het gevolg. Net op tijd waren we binnen, waar de gebroeders van Elteren (via OV) al aanwezig waren. Heuglijk want juist vandaag waren we voor het eerst compleet en zonder afmeldingen.

Dat kon niet echt van Tal/DCG 2 gezegd worden. Zo zat Maarten op bord 8 opeens tegen niemand anders dan Jan Nagel. Daarnaast speelde Arno tegen een jeugdtalent van slechts 12 lentes jong, die debuteerde in de KNSB. De wedstrijd begon goed, nog nauwelijks uit de opening of de tegenstander van Wouter Vroegindeweij overzag een vervelende paardzet dat stukwinst (tegen enkele pionnen) zou opleveren. Al snel sneden de stukken door de stelling van wit heen en was de 0-1 een feit. Hugo van Elteren speelde vervolgens remise, na in de opening behoorlijk in de denktank te zijn gedoken. De muziek was uit de stelling, na vrij snelle ruil van dame en enkele stukken. Op bord 2 speelde zijn broer Jesse na 3 beurten afgemeld te moeten hebben met zwart tegen de (op rating) sterkste tegenstander van Tal/DCG 2. Hij kwam in een stelling die hem lag en kwam beter te staan. De tegenstander overzag een voor de handliggende matcombinatie echter volledig, waardoor het punt plots snel binnen was, resulterend in een comfortabele voorsprong van ½-2½. Arno Luinenburg speelt steeds een andere opening op zoek naar spel. Dat kreeg hij niet echt tegen de sneller spelende debutant.  Arno bleef het echter proberen, maar kwam zelf steeds meer onder druk te staan en werd er tegen de tijdnoodfase uit gecombineerd. Niet lang daarna won Gerard van Ommeren op het eerste bord zoals we hem kennen, langzaam maar zeker een voordeeltje uitbouwen tot een vol punt: opnieuw een partij uit een stuk. Boudewijn Weijermars zorgde voor het volgende punt. In een partij waarin de tegenstander wel heel passief opereerde kon hij rustig een overwicht opbouwen. Beide gebruikten de gegeven tijd goed, zodat pas in de tijdnoodfase, waarin Boudewijn steeds iets meer tijd overhield, een fraaie combinatie van Boudewijn de doorslag gaf: de overwinning was binnen waarbij de eerste 5 borden voor 4½ punt zorgen. Maarten Vroegindeweij kwam van de hatelijke nul af, maar soepel ging dat niet. Een centrum pion ging verloren en daarna nog meer. Na een mindere voortzetting van wit kon hij zoveel pionnetjes terugsnoepen zodat het uiteindelijk toch remise werd. Als laatste (een unicum?) was Dick Bac nog bezig na enkele keren afwezigheid. Zijn koningstelling werd door opstomende pionnen zwaar onder vuur genomen. Dick zorgde echter voor genoeg tegenspel, waardoor hij in een remise-eindespel met 1 pion minder terecht kwam. Dat werd door zijn tegenstandster, Yvette Nagel, jawel de dochter van, niet echt lekker uitgespeeld en zij leverde eerst één pion en vervolgens nog een pion in, maar remise bleef het wel. Zo werd het een forse overwinning: 2½-5½.

Wat viel op: eigenlijk geen blunders van onze kant, we waren vrij snel klaar en meerdere tegenstanders wilden gewoon niet analyseren, hoogst ongebruikelijk. Blijkbaar zitten we in een ‘flow’ want inmiddels staan we op 7 uit 5 wedstrijden (en dat voor de laagst gerate basisopstelling van deze klasse) en het ging vandaag allemaal erg soepel. De wandeltocht door de sneeuw terug, is dan opeens ook erg leuk.