Zaterdag 17 april werd de laatste wedstrijd van het KNSB seizoen gespeeld. Tegen alle verwachtingen in was Moerkapelle 1 al ronden lang zeker van lijfsbehoud. Na twee nederlagen tegen de nummer 2 en 3 van de competitie, ging het de laatste ronde thuis geheel om de eer tegen de Kennemr Combinatie 3, dat ook al nergens meer om speelde dan de eer.

KC 3 kwam met 3 invallers op, terwijl Moerkapelle 1 Dick Bac moest missen. Voor hem speelde de andere nestor, Wim Vroegindeweij, alweer z’n 4e KNSB-wedstrijd. De wedstrijd begon iets minder omdat Arno Luinenburg vanwege z’n werk niet op tijd kwam. Met 25 minuten tijdsachterstand opende hij met wit op 8 rustig. Al snel greep hij zijn jeugdige tegenstander bij de keel en bij overgang naar het middenspel kon hij eenvoudig een stuk winnen en was niet veel later toch als eerste klaar: 1-0. Naast hem speelde Wim Vroegindeweij met zwart een rustige partij. Het evenwicht werd niet verstoord en zo werd dat remise. Zoon Wouter al zo’n beetje het hele seizoen op 4, maakte er zoals gewoonlijk geen rustige partij van. De opening was overweldigend en de zwarte koningstelling werd direct onder vuur genomen. Zwart anticipeerde goed. Nam een pion en om dameverlies te voorkomen moest de sterke verdedigende loper geruild worden, dat leverde zwart zelfs nog een pion op. Ondanks die twee pionnen voor en tegengestelde aanvalskansen, bleek de witte aanval veel doortastender, de zwarte stukken konden er niet meer bij en zo kwam Moerkapelle op 2½-½.  Broer Maarten Vroegindeweij op 6 met wit kwam ook heel goed uit de opening. De zwarte damevleugel was nog volledig onontwikkeld toen de witte stukken ten aanval trokken. Helaas koos Maarten niet het goede plan en zwart nam het initiatief over. Een remiseaanbod werd nog geweigerd en vervolgens sloor Maarten ook deze pot in lijn van het gehele seizoen, ongelukkig met verlies af. Jesse van Elteren was een keer niet in het buitenland (voor vakantie of werk) en dan is hij er natuurlijk gewoon bij. Ondanks gebrek aan spelritme en een zeer ongebruikelijke 2e zet van wit, werd het een scherpe en lekkere pot. In de tijdnoodfase werd wit kundig in een matnet gelokt dankzij een sterk paard en de sterk bezette en open f-lijn. Mooie pot en een prima voorsprong in de wedstrijd: 3½-1½.  Op bord 2 speelde Hugo een solide partij met wit. In het middenspel had hij voordeel kunnen bereiken. Maar zoals vaker dit seizoen, heeft Hugo moeite met die ‘finishing touch’. De tijdcontrole werd net gehaald door beide en daarna werd na zetherhaling gekozen voor remise.  Op bord 5 was onze topscorer Boudewijn Weijermars nog bezig. Hij was in een lastig eindspel beland met voor beide een toren, een loper (van ongelijke kleur) en 3 pionnen, waarvan 2 als dubbelpion, voor wit en één voor Boudewijn. De vraag is dan: Is het thoeretisch remise? Misschien wel, maar het is vooral zwart dat de fouten kan maken. Wit speelde rustig, ruilde op een gegeven moment de dubbelpion voor de enige van Boudewijn. Een grafzet in moeilijke stelling deed Boudewijn de das om: 4-3.  Zo was het na een voorspoedig begin toch plots heel spannend. En het zal toch niet Gerard van Ommeren, onze vaste eerste bordspeler, zijn die nog bezig is. Ja hoor, ook dit keer geen uitzondering op deze regel. En het was zeker spannend. Een toreneindspel met één pion meer voor wit. Alle hens aan dek dus. Ook hier geldt hetzelfde verhaal als bij Boudewijn, theoretisch zal het wel remise zijn, maar toon dat maar eens aan. Eerlijk is eerlijk, een kolfje naar Gerards hand. Binnen onze club is er geen betere en dan toonde hij toch weer aan. Dit gevecht werd besloten toen er alleen nog twee koningen op het bord stonden. De remise voor Gerard was een feit en de overwinning voor Moerkapelle 1 was binnen. Rest nog te op te merken dat KC 3 een sympathiek en sportief team met aardige mensen en dat mag best wel eens gezegd worden.

Dit hele seizoen samenvattend heeft Moerkapelle een opzienbarende prestatie geleverd door met 11 mp uit 9 wedstrijden keurig op de 4e plaats te eindigen. Dit terwijl we op papier het laagste gerate team waren. Met name Gerard van Ommeren op bord 1 (slechts één nederlaag en dat nog wel tegen degradant Caissa 5) en topscorer Boudewijn Weijermars (6 uit 8) verdienen een pluim. Maar belangrijker: de teamspirit was het hele seizoen erg goed. Ook speciale dank voor de invallers, die zeker geen verzwakking bleken. Ik kijk alweer uit naar het volgende seizoen.