Op dinsdag 4 november was de tweede externe wedstijd van het seizoen voor het tweede team. Tegenstander: het eerste team van Nieuwerkerk. We hadden ingeschat dat dit een flinke kluif zou worden: zij waren vorig seizoen gedegradeerd vanuit de eerste klasse terwijl wij zijn gepromoveerd vanuit de derde klasse. Vorig seizoen werd door Nieuwerkerk met het kleinst mogelijk verschil verloren van ons eerste team. We konden dus aan de bak…

Dat bleek inderdaad. De eerste beslissing viel in de partij van Dirk Molenaar. Hij kwam stukje bij beetje onder grotere druk te staan. Toen er een aanval kwam van een toren en dame in de koningsstelling was er geen houden meer aan en moest Dirk zijn tegenstander feliciteren. Michiel Rensen had een grote ontwikkelingsvoorsprong in de opening. Wellicht ging hij iets te enthousiast ten aanval en kwam in het middenspel penibel te staan. Daar werd gelukkig geen gebruik gemaakt door zijn tegenstander waarna tot remise werd besloten. Hans-Jan van Kralingen bouwde na een rustige opening de spanning op. De stelling werd steeds meer gesloten. Nadat hij een laatste kans had verspeeld om een doorbraak te forceren kon zijn tegenstander de stelling helemaal dichtschuiven met remise tot gevolg. Christiaan Noorland speelde met zwart de Scandinavische opening. Na de afruil van stukken bleef er een dame eindspel met pionnen over. Hierbij had zijn tegenstander een klein voordeel wat in winst werd omgezet. Tom Geldof kwam prima uit de opening met een licht voordeel. Zonder aan te kunnen tonen waar een echte fout is begaan kwam hij langzamerhand onder steeds grotere druk te staan en moest hij een pion opgeven om een matstelling tegen te gaan. Uiteindelijk verloor hij nog een pion. In het eindspel werd nog geprobeerd om z’n tegenstander een fout te laten begaan maar dat mislukte met verlies voor Tom tot gevolg. Arie Ymker kreeg te maken met een pionnenaanval op de koningsvleugel. Hij verdedigde zich en kon in het centrum een doorbraak forceren met z’n toren waarna hij de open koningsstelling kon aanvallen. De dame van de tegenstander stond buitenspel en kon de aangevallen koning niet te hulp komen waarna hij opgaf en Arie de felicitaties in ontvangst kon nemen. Wim Heemskerk speelde voor zijn doen een normale opening maar gaf alleen in het middenspel een pion weg. Wim dacht dat de pion gedekt stond maar dan zou hij een stuk kwijtraken. Hij zag dat wel op tijd waardoor het alsnog een lange partij werd waarin Wim met allerlei trucjes de partij probeerde om te draaien of te verdedigen, maar zonder resultaat. Zijn tegenstander speelde sterk en gaf niets weg. Toen Wim ook nog in tijdnood kwam was het snel gespeeld en verloor hij zijn partij. De laatste partij die op dat moment nog bezig was, was de partij van Arno Luinenburg. Met wit verloor hij een pion. Hij kreeg nog wel interessante ideeën maar het ‘zware stukken’ eindspel kon hij vanwege mat of materiaalverlies opgeven. Eindstand: 6-2 in het voordeel van Nieuwerkerk. Een terechte nederlaag waar niets op af te dingen valt.