Op 28 oktober stond de 2e ronde van de promotieklasse RSB op het programma. Twee teams die elkaar met enige onregelmaat geregeld tegenkomen. Dit keer kwamen de mannen van Rotterdam-Zuid naar Moerkapelle. Moerkapelle dat zichzelf beschouwt als één van de favorieten wilde de goede start een goed vervolg geven. Helaas moesten we Hugo van Elteren missen, maar Arno Luinenburg is altijd een prettige vervanger.

Arno was ook degene de net de score opende. Het was weer alles of niets tegen de vaste toenooibezoeker Klaas de Ruiter. Wild west eindigde gewoon in remise. Klaas voelde zich niet zo lekker en Arno wist nu niet hoe hij stond, dus remise was prima. Dat was een kleine meevalller want de start was helemaal niet zo goed. Arno stond wat pionnen achter en het was maar de vraag of hij compensatie had. Ook Dick Bac was al snel in een eindspel met een pion minder beland. Boudewijn Weijermars had een offer tegengekregen en leek niet zo prettig te staan. Jesse van Elteren voelde zich ook al niet senang in z’n stelling. Eigenlijk stond daar bij de rest niet veel tegenover. Arian kreeg in een offerfestijn weliswaar materiaal toegeworpen, maar z’n koning stond erg open en dan is het niet duidelijk hoe het nu echt staat. Maar goed, Arno startte met een remise en vlak daarna stond het 2-1. Arian weerlegde de offers prima en wit moest snel opgeven. Jesse kwam vlak daarna remise overeen. Het tij leek zich te gaan keren. Van Dick Bac win je niet zomaar en als hij kansjes ziet, is hij altijd gevaarlijk. Een vrijpion was die kans./ Uiteindelijk won hij de pion terug, en leek zijn vrijpion sterker omdat zijn koning die kon ondersteunen. Z’n tegenstander dacht dat  het remise was, maar Dick toonde het tegendeel aan en bracht de stand zo op 3-1. Dat bleef het een tijdje. Boudewijn stond weliswaar een kwaliteit voor maar had minder pionnen. Een moeilijke stelling die z’n tegenstander uiteindelijk tot winst kon brengen. Hij werd zo beloond voor een speculatief offer: 3-2.  Dan op naar de tijdnoodfase, waarvan er tegenwoordig maar één is aan het eind van de partij. De beslissingen vielen vrij snel achter elkaar. André Nieuwlaat speelde met zwart een prima partij en bekroonde zich voorlopig tot topscorer door een blunder van z’n tegenstander, in een voor wit al zorgelijke stelling, hard af te straffen.  Hij staat zo nog op 100%, een mooie start bij z’n rentree in het eerste. Op bord 1 stond Gerard van Ommeren steeds onder druk. Totdat z’n tegenstander zich verslikte in een vergiftigde pion. Dat leverde Gerard een stuk tegen twee pionnen op. Het eindspel was scherp en spannend, maar Gerard wist het tot winst te voeren. Daarnaast speelde Wouter Vroegindeweij een spannende partij. Met wit had hij in de opening niets kunnen bereiken, maar in het middelspel had hij toch dreiging weten te creëren. Richting de uiterste tijdnood won hij een pion en dwong de zwarte koning tot een wandeling over het bord. Zwart had echter een sterk paard en in tijdnood was de stelling lastig te beoordelen. In de veronderstelling dat Gerard net het vierde punt had binnengebracht (was dus niet het geval, de winst was al binnen), bood Wouter in een op het oog kansrijke, maar dus gevaarlijke stelling, remise aan dat geaccepteerd werd. Misschien jammer, maar anderzijds een gelijke beloning voor beide spelers in een reuzespannende partij. De eindstand werd hiermee opnieuw 5½-2½. Daar zijn we gewoon dik tevreden mee. We liggen op koers.

Drie jaar geleden moest Moerkapelle 1 na jarenlange aanwezigheid in de 3e klasse KNSB na degradatie voor de eerste wedstrijd in de promotieklasse naar Dordrecht. De Willige Dame 1 was tegenstander en het jaar daarvooer gepromoveerd uit de eerste klasse. Op maandagavond (dat wel, doordeweeks spelen is absoluut geen genot voor de Moerkapellenaren die in het gebied tussen Utrecht en Voorburg, Rotterdam en Boskoop woonachtig zijn) ging Moerkapelle tegen een sterk DWD 1 de bietenbrug op: 6-2 maar liefst. Opvallend genoeg staat er na opnieuw 2 jaren 3e klasse KNSB (we promoveerden met 9 uit 8 via een derde plaats omdat DWD 1 toen niet wilde; na een uistekend eerste jaar zat vorig seizoen veel tegen) bij de rentree in de promotieklasse weer een uitwedstrijd in Dordrecht tegen een promovendus op het programma. Weliswaar geen maandag, maar is een dinsdag zoveel beter?

Een gewaarschuwd team telt voor twee, zou je denken. Even wennen aan het tempo, maar de start was goed. Maarten Vroegindeweij zette ons op voorsprong. Hij maakte gebuik van de geruineerde damevleugel van wit. Daarna behield Moerkapelle de voorsprong door veel remises. Jesse van Elteren, zijn broer Hugo, Gerard van Ommeren en Arian de Bruijne zorgden daarvoor. Ergens daaromheen vergrootte André Nieuwlaat, terug als basisspeler, de voorsprong naar 2-4. Een gedegen opzet wurgde zwart langzaam. Boudewijn Weijermars stond inmiddels heel goed en Wouter Vroegindeweij had gek genoeg vroeg stukwinst nog niet kunnen omzetten naar een winnende stelling. Sterker nog de gesloten stelling bleek zo lastig te slechten dat Wouter het remiseaanbod van zijn tegenstander aannam en zo de 2 matchpunten in de Moerkapelse zak kon stoppen. Boudewijn won zoals verwacht ook nog. Resultaat was een prima en gedegen overwinning, waarbij niemand verloor: 2½-5½. Zou het dan toch de dinsdag geweest zijn?

Volgende wedstrijd thuis (op vrijdag!) op 28 oktober tegen Shah Mata.

Opnieuw een verre uitwedstrijd, na Teneuzen, Oost Souburg, Tilburg en Goes was nu Sluiskil aan de beurt. We hebben de schatkist goed gespekt met accijns en nu ook nog eens de tol van de Westerscheldetunnel. Ondanks zekere degradatie en één schamel puntje gingen we vol plezier op weg naar onze voorlopig laatste KNSB wedstrijd. Bijna een interland zou je kunnen zeggen, want we bleken tegen 7 Belgen aangevuld met ’n Ollander te spelen.

Alles ging in goede sfeer, maar opnieuw liepen we snel een achterstand op. Marcel de Haan trad dit keer als invaller op, maar moest vrij snel de koning omleggen. Ook Gerard van Ommeren zit niet in de beste vorm van zijn leven en was zeer tegen de gewoonte in snel klaar: 2-0. Maar toen was het even over voor de witte paarden en nam Moerkapelle het initiatief over. Arian de Bruijne, een puik debuutjaar belevend, rolde met wit z’n tegenstander op. Arno Luinenburg deed twee borden verderop hetzelfde. Gewoon de b2-pion offeren voor de aanvalsstelling en dat dan ook afmaken. De gebroeders Vroegindeweij etaleerden zich deze keer als (enige) remiseschuivers, hoewel de uitslag dat meer doet vermoeden dan de partijen. Maar toch 3-3 en toen waren alleen de  andere broers, de van Elterens, nog bezig. Jesse van Elteren speelde de partij van de dag, door een ongebruikelijke (of onbekende?) opening zodanig te bestrijden dat hij langzaam voordeel kreeg (een vrijpion). Een mooie combinatie bracht de winnende stelling en zowaar een voorsprong en een zeker matchpunt. Of het er twee zouden worden hing af van Hugo van Elteren, die zich op bord 1 opofferde door de sterkste tegenstander te bestrijden. Dat ging niet eens zo slecht, maar hij kwam wel langzaam onder druk te staan. Er was één moment dat hij het wellicht beter had kunen doen. Nu kwam hij met een pion achter en de tegenstander had daarbij ook nog twee verbonden vrijpionnen. Dat kon Hugo niet houden waardoor de 4-4 een feit was.

Het ging natuurlijk nergens meer om, maar we beschouwen dit toch maar als een eervol afscheid. Volgend jaar promotieklasse RSB (waarnaar ook SO Rotterdam 2 en Messemaker 2 degradeerden) en we zetten daar natuurlijk weer in op snelle terugkeer naar de KNSB. De RSB-debutanten in de 3e klasse KNSB hebben dit seizoen door een goede klassering een extra promotieplaats bewerkstelligd voor volgend seizoen en dat doet onze kansen toenemen.