Met manoevre Da5-h5-a5 verloor André wat tempi. Het draaide om het veld d5 en nu had ik tijd om via g4-g5 het paard op f6 te verjagen. Hij koos voor d5 en daardoor won ik bij de afruil een pion omdat hij niet op c2 durfde te slaan. Er zaten daarbij enorme offers in de stelling, die Fritz uiteindelijk wel weerlegt, maar tijdens de partij zag ik dat wel zitten. Hij rokeerde lang en ik kon met de damevleugelpionnen oprukken. Daardoor ontstond er zoveel druk dat ik wel weer een pionnetje terug kon geven voor open lijnen en dat was uiteindelijk beslissend.
Vooral prettig om zo een taaie opstelling te breken.