Het zit er inderdaad op, was erg leuk om te doen. M’n 7 partijen gingen als volgt:

Ronde 1 – wit tegen Gosse Romkes (2012): verloren
Met wat zetverwisseling een Tarrasch. Zwart kreeg een vrijpion op c3 maar die was zonder direct gevaar. Er was weinig aan de hand, dit kon niet op korte termijn winnen. Zwart moest het over een andere boeg (koningsvleugel) gooien. Ik had de kans om door middel van dameruil de aanval te vertragen maar helaas liet ik dit na. Een misrekening. De aanval op de koningsvleugel werd steeds gevaarlijker en bleek ook winnend. Met beiden nog weinig tijd op de klok moest ik mij gewonnen geven.

Ronde 2 – zwart tegen Wim Mulder (1813): gewonnen
Een gelukje in deze partij. In het middenspel sloeg wit met z’n toren een pion die echter gedekt stond. Dit voordeel werd stukje bij beetje uitgebouwd en bleek uiteindelijk winnend. De eerlijkheid gebied wel te zeggen dat ik al in de opening een toren achter had kunnen staan: ik stootte per ongeluk m’n koning om en zou ‘m dus eigenlijk moeten spelen. Dit zou mij een volle toren kosten…. Heel sportief.

Ronde 3 – wit tegen Martin Rensen (1797): remise
Een partij waarin zwart een open f-lijn had die hij benutte voor een aanval. Er was echter geen beslissend voordeel voor zwart. Eerder had ik een aanval die ook niet doorsloeg. Een terechte uitslag.

Ronde 4 – zwart tegen Wim Bergers (1622): remise
In het middenspel won ik een pion die ik tot in het eindspel behield. Ik kon het eindspel (P + 5 pionnen tegen P + 4 pionnen) echter niet winnen waarna met nog weinig tijd op de klok tot remise werd besloten.

Ronde 5 – wit tegen Yusuf Elezovic (1762): verloren
Met afstand m´n slechtste partij. Al snel verloor ik in de opening een pion waarna m´n stelling door zwakke zetten steeds slechter werd. Er verdwenen steeds meer witte stukken van het bord. Terechte nederlaag.

Ronde 6 – zwart tegen Vibhi van Wersch (1450): remise
Een heerlijke pot. Ik offerde een paard voor 2 pionnen waardoor z’n koning op de tocht kwam te staan. De aanval leverde nog een pion op. De tegenstander kon zich ternauwernood met de enige mogelijkheid die er was uit een mataanval ontsnappen. Hij kreeg nu zelf spel en kon met het stuk voorsprong (tegen 3 pionnen) aan een aanval beginnen. Ik kwam met de rug tegen de muur maar ook hier kon de aanval net niet doorslaan waarna beiden tot remise besloten.

Ronde 7 – wit tegen Harry Laan (1438): remise
M´n afsluiting van het toernooi. In het middenspel kwam ik een pion voor tegen m’n snelspelende tegenstander. De materiele voorsprong hield ik al had de tegenstander ook tegenspel. In het eindspel (D + L + 3 pionnen tegen D + L + 2 pionnen) had ik niet veel tijd meer en kon de partij niet over de streep trekken.

Hiermee kwam ik op 3 uit 7. Alleen over m’n vijfde partij was ik ontevreden over het spel. En inderdaad 4 remises. Oordeel zelf maar of het salonremises waren 😉